2 MULA KAY EDNA ST. VINCENT MILLAY (ni Allanjohn Andres)
-
1.
WALANG HIMIG
(Halaw sa Dirge Without Music)
Di ko maisip na masikip na hukay sa sementeryo
ang makapagpipiit sa mga pusong nadistiyero.
Kahit pa sabihing ganito na palagi,
at dahil ganito na dati ay ganito ang mangyayari:
silang mabini at sadyang marunong, silang lahat
ay sa hukay ang hantong, may nakaputong
na lila sa ulo. Lahat ng iyan ay sadyang ayoko.
Kayong nag-isip nang magaling at sa pag-ibig
ay nahumaling, hinihintay ng lupa
ang inyong pagdating. Walang pagtatangi
at walang pinipili. Lahat ay hahalo
sa maputlang dumi. At ang talino
at nilalaman ng inyong guni-guni --
di namin agad malilimot, mangyari.
Gayunman, maglalaho ang pinakamabuti.
Ang tugon na matalas at titig na maangas,
ang tawang malakas at ang damdaming wagas--
wala naman yatang absuwelto
sa batas ng paglipas. Sa dulo, lahat tayo
ay abono sa rosas. Magiging makulay ang talulot
at mabango panigurado. Alam ko. Pero ayoko.
Kumpara sa hindi nalalantang bulaklak,
mas ibig ko ang himig ng iyong halakhak.
Pababa nang pababa nang pababa sa hukay
silang magaganda, mababait at tunay na mahusay;
Lumilisan nang matiwasay silang matatalino,
silang may-bayag at matatag ang puso.
Alam ko. Pero di ako papayag at ayoko.
-
2.
PAG-IBIG AY DI LAHAT-LAHAT
(Mula sa Love is Not All)
Pag-ibig ay di lahat-lahat:
di alak o mainit na ulam
hindi kumot sa pagtulog
o bubong kung umuulan.
Hindi salbabidang panagip
sa sinumang paulit-ulit
na nalulunod ang pag-ibig.
Di ito hangin sa bagang hikain,
ni dugo ay kaya nitong linisin,
ni pilay ay kaya nitong hilutin.
Ngunit bakit hanggang ngayon
ay kayrami kong kakilala
mas pipiliting ‘wag huminga
kaysa piliing mangulila. Ako,
sakaling datnan ng sandali
saklot ng sakit at hapding matindi,
sa oras ng pangangailangan
maaaring ipagbili ko
ang pag-ibig mo para sa katahimikan
o ipagpalit ang alaala ng gabing ito
para sa isang hapunan. Maaari.
Sa tingin ko’y hindi mangyayari.
» login to post comments | 274 reads
;-)
Repost ng ginawa kong malasadong translation at adaptation ng dalawa sa mga paborito kong tula ni Edna St. Vincent Millay.
Kay Millay, pagpupugay sa kaarawan ng isa sa aking mga iniidolo at pinaka-suking kopyahing makata.
--
DIRGE WITHOUR MUSIC
I am not resigned to the shutting away of loving hearts in the hard ground.
So it is, and so it will be, for so it has been, time out of mind:
Into the darkness they go, the wise and the lovely. Crowned
With lilies and with laurel they go; but I am not resigned.
Lovers and thinkers, into the earth with you.
Be one with the dull, the indiscriminate dust.
A fragment of what you felt, of what you knew,
A formula, a phrase remains,—but the best is lost.
The answers quick and keen, the honest look, the laughter, the love,—
They are gone. They are gone to feed the roses. Elegant and curled
Is the blossom. Fragrant is the blossom. I know. But I do not approve.
More precious was the light in your eyes than all the roses in the world.
Down, down, down into the darkness of the grave
Gently they go, the beautiful, the tender, the kind;
Quietly they go, the intelligent, the witty, the brave.
I know. But I do not approve. And I am not resigned.
-
LOVE IS NOT ALL
Love is not all: it is not meat nor drink
Nor slumber nor a roof against the rain;
Nor yet a floating spar to men that sink
And rise and sink and rise and sink again;
Love can not fill the thickened lung with breath,
Nor clean the blood, nor set the fractured bone;
Yet many a man is making friends with death
Even as I speak, for lack of love alone.
It well may be that in a difficult hour,
Pinned down by pain and moaning for release,
Or nagged by want past resolution's power,
I might be driven to sell your love for peace,
Or trade the memory of this night for food.
It well may be. I do not think I would.