Dear Mr. Bug,

I am writing to you because I am concerned about my feelings for the last 395 days. I know that you are responsible for the lub-dub-lub-dub sound in my heart. Please stop playing those instruments. I am not a teen anymore or a Kimerald fan para kiligin.

Mahal ko siya Mr Bug, part na ng routine ko ang tingnan ang pictures niya at pakinggan ang nirecord kong boses niya habang kumakanta. Ikaw ang itinuturo kong salarin kaya nagiging romantic ako. Hindi naman ako dating ganito. Hindi ko alam kung kailan mo sinimulang kontrolin ang pagkatao ko. Basta paggising ko na lang, nakangiti na ako. Siguro trip mong gawing cresent ang labi ko.

Magaling ka palang magpaint. At ang isip ko pa ang ginawa mong canvass. Kuhang-kuha mo ang lahat ng detalye ng babaeng payatot. Ng babaeng mahal ko. Her eyes. Her lips. Gumawa ka pa yata ng slideshow kaya pabalik-balik ang itsura nya sa isip ko. Naiinlove talaga ako sa mga ngiti niya.

Pinaglaruan mo naman ako ha. Napangiti ako sa jeep noong madinig ko ang huling song na kinanta nya. Akala tuloy noong kaharap ko, nagpapacute ako sa kanya. Kiniliti mo kasi ako Mr. Bug nagblush tuloy ako.

Mr Bug, she broke up with me months ago. Siguro sa lahat ng bitter ako ang masaya. Hindi dahil gusto ko ang paghihiwalay namin kundi puro magagandang alaala lang ang pumapasok sa isip ko. Siguro pinipili mo Mr. Bug ang mga gusto mong ipaalala sa akin. Hanggang ngayon umaasa pa din akong babalik siya.

"Umiiyak ka ba?" someone asked.

"No. Napuwing lang. There is a bug in my eye." Makulit ka Mr Bug. Pati mata ko ay pinaglalaruan mo.

She told me that I deserve someone better. She will be just as happy if I find a new girl. I tried. Sinubukan kong magmahal ng iba pero hindi ko pala kaya. Masaya akong kausap ang ibang tao but at the end of the day siya pa din ang naalaala ko.

I thank God everyday for all those magical moments we shared together. Every pick up lines I uttered, they made her smile. Every note she sang, it made me smile. Every jokes we shared, we giggled. Every phone calls. At ang mga kulitan hanggang madaling araw.

Panghahawakan ko pa din ang pangako ko sa kanya. Ako ang kanyang fallback in case na magmahal siya ng iba at mabigo. Hindi na ako magtatanong at tatanggapin ko siya ng buong buo.

Sa ngayon, hindi na ako nalulungkot bagkus napapangiti pa ako. I still listen to her voice. Glance at her. She's my one great love. My soulmate. Alam ko hindi siya mawawala sa mga alaala ko dahil sayo Mr. Bug. At kung anumang uri ng insekto ka, nagpapasalamat ako sa kasiyahang dinala mo sa puso at isipan ko

----------

http://natuyongtintangbolpen.blogspot.com/

sinulat habang kumakain sa jollibee