ako at si ate
Ako at si Ate
Ako yung tipong tahimik lang
At mabait kung titingnan
Si Ate naman yung tipong approachable
at sweet-sweetan
we're very much opposite
SIya yung pagirl at ako naman yung boyish
Siya yung fashionista at ako naman yung bahala na
Siya yung favorite ng lahat dahil nga makwento
at ako naman yung parang wala lang kasi nga may pagkaweirdo.
Hindi sa naiinggit ako sa kanya
dahil alam ko sa sarili ko na mahal ko siya
Lagi na lang kasi kaming kinokompara
Kahit na mas maganda ako sa kanya, mas may dating naman siya
Laging siya yung magaling
ako naman yung no pansin
Sa mga lalaki siyang laging bida
SA mga kamag-anak, mabangong pangalan niya
Siguro dahil sa mas may kaya siya kasi nga nurse siya
At ako naman ay hamak na empleyado lamang sa isang opisina
Siya yung tipong malakas ang personalidad
At ako yung tipong nasa isa lamang side
Siya yung tipong gimikera
at ako nama'y nabubuhay na sa musika
Sinasabi ng aming ina na dapat daw tumulad ako sa kanya
Eh sabi ko naman kami ay sadyang magkaiba
Pero kahit na ganun pa man, ninais ko din namang maging katulad niya, pero anong magagawa ko kung di ko talaga kaya.
Ngayon ngang may asawa na siya, siya pa rin ang bida
sabi nila dapat kagaya rin daw ng napangasawa niya ang aking magiging asawa
haha buti sana kung ganun ang gusto ko talaga
ANg nais ko lang naman ay konting suporta mula sa kanila
sa mga hilig ko, sa musika at sa nais ko pang magawa
ngunit bakit ganun sila
bakit, di nila pansin na ako'y magaling din
bakit pilit nilang tinututulan ang mga nais kong gawin
bat di na lang kaya sila maging masaya para sa akin
kailangan ba talagang tumulad ako sa ate ko
para lang mapansin din
di ba pwedeng ganito na lang ako na simpleng tao,
simple lang ang gusto----
Ang maappreciate naman lahat ng ginagawa ko...
Hindi naman ako selfish na tao
Kung masaya sila, masaya na rin ako
magiging masaya din kaya sila, kung masaya ako
wala naman akong hinanakit sa magulang at ate ko
ang nais ko lang naman ay konting pansin lang mula sa nyo ang marinig naman minsan lang na sabihin nyong pangalan ko ang marinig mula sa nyo na okay din ako para naman masabi ko na nag-i-exist di ako...
alam ko naman yun...
alam ko naman yun.. salamat sa comment.. hehe
i like this.
i like this. period.
keep posting! =)
funny yet kainis...
i found the composition of this poem very funny. it was done wittily. very honest ang approach. sad to say, 22o tlg un topic ng poem. d maiwasan ang sibling rivalry khit p close un mgk2patid.
well, at least if its any consolation, meron k n wla xa, un eh un gift mo for writing great pieces like this.
Ngayon alam mo na...
Ngayon alam mo na, na mas madaling makabuo kung may pinaghuhugutan ka nito di ba? Mas maganda kasing e-share mo ang sama ng loob sa mga nakakarami kasi medyo nabawas-bawasan ito. Mahirap kasi kapag sinasarili mo lang, kung bulkan lang yang dibdib mo ay matagal na yang sumabog dahil hinanakit mo...


Wish ko lang masaya ka na ngeon... o ngiti naman jan
har har!
ngayon alam mo na..
yeah i know! thanks.. pero di naman sa naghihinanakit ako.. hmm.. un lang ang napansin ko.. pero kahit na ganun pa man, i love my ate sobra.. and ganun din naman siya sa kin.. thanks sa comment! dont worry happy ako! hehe!
o ayan ng smile ko! lapad no??!
from an ate...=)
Okay lang yan. Ako nga 2 girls lang din kami sa family at ako ang ate, pero siya naman ang fashionista at siya ang mas malambing. But we are unique and we have our own talents like siya sa arts and ako sa writing and music.=) Alam at pansin ng lahat na magkaiba kami coz she's more outspoken. Magkaiba naman kami ng mga trip kaya okay lang. I think I am also kikay though not as much as she is. Pero nakakatuwa ang mga pagkakaiba namin at marami din naman kaming pagkakapareho. Masasanay ka din. Just love each other. 
Our deepest fear is not that we are inadequate. Our deepest fear is that we are powerful beyond measure. It is our light, not our darkness, that most frightens us.
from an ate..
well.. nakakainis lang kasi ung mga taong pilit na pinagkocompare kaming 2.. pero kami ng ate ko? we're very much ok. actually, sobrang close na kami ngayon. sinishare nya ung mga alam niya and ganun din ako sa kanya.. hmm tinuruan nya ko ng mga fashion fashion that's why, siya rin ang isa sa malaking dahilan ng pagbabgo ko, from pananamit gang sa mga galaw galaw. and she's very supportive. pag sinasabi ng iba na mas maganda siya, sasabihin naman niya sa kin na di totoo un. kasi nga magkamukha kaming 2. lagi nga kaming napagkakamalang twins. hehe! happy ko ngayon sa closeness namin.. thanks!
hwooh
to be honest
i hate my sister
pareho lang tayo
naramdaman ko na rin iyan. middle child ako. may ate ako... na palagi na lang siya ang nakikita..iyon ang pakiramdam ko noon.. nilabanan ko iyong feeling na iyon kasi, mabait sa akin ang ate ako. Supportive siya at mahal niya ako...
noon lagi sinsabi ng magulang ko na "daig ka pa ng ate mo. Bakit hindi mka gumaya sa ate mo?" School uniform ng ate ko ang pinagtiyagaan ko mula high school hanggang college, pati books niya rin... pati ba naman pagkatao ko? Noon ang tanong ko, "hanggang kelan ako magiging anino lang ng ate ko?" That was the time na pinaglaban ko kung ano talaga ako. I did something that would separate me from the shadow of my loving ate. You know what? I made it! Nakawala ako sa anino ni ate...
madalas, nasa mentalidad natin lang iyan eh... na feeling natin hindi tayo nakikita. pero subukan mong ipakita sa pamilya mo at sa lahat kung sino ka. darating din ang tamang panahon, mapapansin ka nila. As long as wala kang ginagawang masama, wala kang dapat alalahanin.
payo ko lang po ito. nasa sa iyo na kung susundin mo...
ingatski,
melay
hehe ako rin..
hehe ako rin! lahat ng pinaglumaan ng ate ko, sa kin napupunta, like make up, pants, damit, mga accessories. kaso sumasablay sa damit kasi di kami magkasize! mas sexy sya sa kin.. hehe!
sana nga po dumating din ung time na maipagmalaki naman nila ko.. well.. ung iba kasi naming kamag-anak, para sa kanila kung sinong mapera un lang ang sikat sa kanila.. walanjo nga naman oo! ayos lang.. at least di akong nauutangan! haha!
salamat sa payo.. dont worry i'll do that! sa ngayon, nakikita na nila kung sino talaga ko.. taong mahilig sa musika at buhay ay gitara.. o di ba??
dont worry..
ngek! dont worry for sure kaw din may tinatagong passion for art. you will discover it as time goes by.. bata ka pa naman ata.. so you still have plenty of time to discover it. malay mo, mas passionate ka pa sa art kesa sa kin.. ako kasi pag may free time lang nkatuon ang pansin ko sa art kasi nga nagwowork ako.. so am not that too passionate for art talaga.. hehe!
dont worry..
ngek! dont worry for sure kaw din may tinatagong passion for art. you will discover it as time goes by.. bata ka pa naman ata.. so you still have plenty of time to discover it. malay mo, mas passionate ka pa sa art kesa sa kin.. ako kasi pag may free time lang nkatuon ang pansin ko sa art kasi nga nagwowork ako.. so am not that too passionate for art talaga.. hehe!
wag padala sa pressure
be yourself kasi kung masaya ka sa katauhan mo, wala sa iyo ang problema. Hindi healthy ang pagkukumpara ng sarili sa iba at ipaunawa mo rin sana sa pamilya mo na hindi nakakatulong sa iyo na laging ikumpara sa ate mo. Makakapag-develop iyan ng inferiority complex.
Tulad ko, dati...hehe. Pero na-outgrow na namin ang ganitong kumparahan. Sa pamilya, suportahan na lang sa kung ano ang gusto ng bawat isa basta hindi naman nalilihis sa tamang landas. Basta wala kang inaapakang ibang tao hindi ka dapat mag-alala kung kulang ka o kung hindi ka makameasure up sa expectations. Mahirap sukatin ang sarili sa panukat ng iba kasi iba-iba ang karakter natin.
Smile, be happy with what you have. :)
dont worry..
ngek! dont worry for sure kaw din may tinatagong passion for art. you will discover it as time goes by.. bata ka pa naman ata.. so you still have plenty of time to discover it. malay mo, mas passionate ka pa sa art kesa sa kin.. ako kasi pag may free time lang nkatuon ang pansin ko sa art kasi nga nagwowork ako.. so am not that too passionate for art talaga.. hehe!
123
nakakatuwa naman yung gawa mo.. wala ka namang dapat patunayan.. dahil nararamdaman ko
ikaw ay totoong tao..
ganyan din kami
..nabasa ko ang poem mo..i love it..nasip ko bigla sis ko...lagi kaming pinagkukumpra...mejo boyish ako and xa..grl na grl xa...i appreciate the talent that u have..kasi gnyan din ako..bunso ako..pnganay xa saken..sbi nga lang ng mga tao...ako panganay at si ate ang bunso..maganda kasi yun sa akin..sorry xa kasi for me..ako ang maganda...hahahaha...i love my ate janet..kahit na ganun..kadugo ko yun..kapatid ko yun..papatay ako pag nasaktan xa...
hello?
alam mo nakarelate ako sa sinulat mo,. ganon din kse ang madalas na dahilan kung bakit umiiyak ako,. madalas din akong ikumpara ni mama sa ate ko,. kahit halos gawin ko na nga ang lahat para maging proud lang sa 'kin si mama pero parang deadma.
^^v
ramdam ko ang tula mo. May kapatid din ako na yung mga tao sa paligid namin ang pilit kaming pinagkukumpara sa isa't isa. Deadma lang kami pero hindi maiiwasan na kung minsan kumukurot sa puso ko ang mga pinagsasabi nila.
Mgkaiba kau
Sa pmilya nd nwa2la tlaga yang pgku2mpara., kng cno ang mas mgaling o kng cno ang mas angat.. Ipakita mo na iba ka, iba ang ka2yahan mo kesa sa ate mo. Ipakita mo dn na dun ka masaya.. Ganyan nman tlaga ang mga magulang pero cgurado ako mahal ka dn nla.. Keep on posting, my talent ka sa pgsu2lat.. Malay mo sumikat kang writer, ako #1 fan mo hehe..
wow!
i think wala tayong pagkakaiba, ganun din ako pero di sa kapatid ko ako ikinukumpara ng magulang ko pero sa mga pinsan ko. I hate na maikumpara kasi naman di talaga kami magkatulad ng mga pinsan ko nakakainis talaga na wala silang ibang masabi kundi "mas mabuti pa si ano, si siya, si ewan" hay naku minsan nakakabinge na talaga sila sobra.
pero alam mo ok lang yan, wag mo na lang sila pansinin darating din ang oras na pangalan mo na ang sasabihin nila. Ganyan ang buhay wag lang natin masyadong seryosohin...
ingat ka po lagi..
mark
nakakarelate
...ako. hehe. although ako yung ate, at yung younger sis ko yung kikay and all that. :)
buti na lang magkaiba kami ng trip kaya walang masyadong point of comparison. :D
"... dito lang ako
hanggang sa pagdaan mo."














Hindi naiiwasan ang
Hindi naiiwasan ang ganitong situasyon sa mga magkakapatid... ang mahalaga ay kung ano ka... be proud of it...
Salamat sa post mo...
Jonsdmur