Anarkiya (short story)
Pangatlong banda pa lang, madilim ang paligid—matagal mag set-up ng instrumento. Umuugong ang mikropono sa kalapit na speaker, feedback…feedback…ang ingay ng mga miron, naghihiyawan na, sumusipol, nagmumura.
“hoy! Tang-ina nyo rakrakan na!”
Tang-ina tagal naman nyaaaan!”
Mausok ang paligid, marumi at malagkit ang sahig sa mga natapong inuming nasa plastik na baso. May mga totoy na nag-aastang tigasin kahit ga-tingting pa lang ang mga braso at bakas pa ang uhog na natuyo sa ilong.
Kanya-kanyang pormahan, bidahan at pagalingan. Mga sapatos na hiniram, mga naghahapitang pantalon—itim lahat ang kulay. At kung merong nakasuot ng checkered na yellow pants, stand out yun, malamang Mohawk ang buhok nya.
May mga tin-edyer na may hawak na banderang parang red cross pero naka ekis ito. Winawagayway sa ere habang paikot-ikot na tumatakbo. Mga mga magkakagrupong nagtatayugan ang buhok na parang nakakita ng multo, habang ang iba naman ay mukhang kalabaw na may singsing sa ilong at nguso.
Kadena sa leeg, braso at pantalon. Perdible sa binti, matutulis na wristband, make-up na makapal sa mata, kalbong ulo at ngising aso. May putang ina at hindot ang bawat pasada ng salita, bigay na bigay ang dighay ng amoy ng alak sa nabubulol na salita at sa halakhak na mababaw. Kanya-kanyang palakihan ng middle finger kapag may nag flash na camera…
Tang-ina ang tagal ng tugtog…
eto na may pumasok na distortion riff sa C. bumulaga na ang bandang naka set-up, tang-ina rakrakan na ulit…
I am an anti-christ
I am an anarchist
Don't know what I want but
I know how to get it
I wanna destroy the passer by cos I
I wanna be anarchy!
No dogs body!
Islaman na agad! Walang kagatul-gatol kanya-kanyang sikuhan, balyahan, talunan sa pormang para lang nangingisay na hipon. Walang kwenta kung magkatamaan, sayaw daw ito e.
Hanep humataw ang bandang ito…
Anarchy for the UK
It's coming sometime and maybe
I give a wrong time stop at traffic line
Your future dream is a sharpie's scheme
'Cause I wanna be Anarchy
In the city
How many ways to get what you want
I use the best
I use the rest
I use the N.M.E
I use Anarchy
Dumadagundong sa lakas ng palo sa snare ang drummer, sinasabayan ng tumatalong offbeat ng bass, pero kumakagat din naman sa balat ang riff ng distortion ng lead guitar. Punk na punk ang dating ng bandang ito, halatang sinasamba nila at ipinagtitirik ng kandila si Sid Vicious at Johnny Rotten, ang mga anarkista ng eksena sa London. Kahit walang British twang ang vocalist talo-talo na din lunod naman sa ingay ang hiyaw nya e.
Kitang-kita sa audience ang sigla sa unang pitada pa lang ng ingay. Parang hipong naglundagan agad ang mga totoy ng punk scene sa Katrina’s. maaga pa, malamang kakapusin na sa hininga ang sinumang umuubos ng baga niya sa kaiinom at kasisigaw sa gabing ito.
***
“ikaw ba ang syota ni Jenny?”
“ako nga, ako si Oliver.”
“uy, di ko alam mahilig pala sa toothpick si Jen?”
“Tangina pare sarap ng syota mo! hahaha!”
Gwapong gwapo si Mike, bida kasi sa rakrakan sa eksenang punk sa bawat gig. Kahit mukhang basura ito bida naman sa mga chikas, talentado e—rockstar na rockstar.
***
“ano bata, gwapong-gwapo ka a…tuli ka na ba?”
Nanunuyang tawanan ang naging tugon sa binitawang pang-uuyam na iyon ng pulis. Tawanan mula sa kanya ring dalawang kasama na nakahawak ng mahigpit sa mga braso ni Mike. Hawak-hawak nito ang dalawang piraso ng drum stick ni Mike, kilala nya ito kasi binalot pa man din niya ito ng malapad na gomang pang tirador sa hawakan para maiwasang dumulas sa kamay niya kapag pumapalo siya ng malakas sa snare drums.
“ilapit na yan dito, at nang magkaintindihan kami…”
Halata sa mukha ni Mike ang takot, di lang simpleng Pulis ang kaharap nya, Chief of Police ito at may atraso sya sa anak nito. ‘tang-ina kasi sinyota at binaboy ba naman nya ang babaeng trip ng anak ni tsip, eto ngayon yari sya. Malamang bugbog at di lang bugbog kundi lamog ang kauuwian nya.
“magkaintindihan muna tayo bata ha, di ka masasaktan kung susunod ka lang sa gusto ko. Mabait naman akong tao e, mainitin nga lang ang ulo sa mga pasaway at tumatanggi sa gusto ko”
***
“Mike, kami na ni Jenny e baka naman pwedeng wag mo na kaming istorbuhin, dami namang nagkakagusto sa iyo e.”
“pare, di naman ako ang lumalapit sa syota mo e, bakit ako ang pinagbabawalan mo? Kausapin mo syota mo wag ako”
Maingay ang paligid di masyadong magkarinigan ang dalawang nag-uusap sa likod ng stage, hiyawan ng hiyawan ang mga audience halatang nabitin sa tugtugan. Nilapit muli ni Mike ang mukha niya kay Oliver,
“pare ambango ng singit ng syota mo, hehehe…”
***
Anlapit lang ng mukha ni Tsip sa mukha ni Mike, mukhang sinasadya nitong ipaamoy ang hininga niyang amoy beer sa binata, pero di maikakaila ang ngisi ng pulis habang kinukumpas-kumpas niya ang dalawang stick na hawak.
“una, susunod ka sa ipapagawa ko sa iyo, tandaan mo hawak ko kayong magkapatid. Anytime pwede ko kayong kasuhan at ibyahe sa bilibid.”
“pangalawa, matapos mong sundin ang pinapagawa ko sa iyo, inaasahan kong magtatanda ka na at di mo na iistorbuhin ang syota ng anak ko.”
“pangatlo…ano nga ang pangatlo Dolpo?” sabay baling sa isang pulis na nakahawak sa braso ni mike sa gawing kanan.
“walang makakaalam nito!”
sabay bigkas ng dalawang aso kasunod ang impit na tawanan.
“sige paluhurin na yan!”
***
Tumalikod si Mike, alam niyang nabitawan na nya ang tamang salita para sa gabing iyon. Di na nya kailangang idetalye pa sa payatot na kaharap kung paano nya sinisisid ang tahong sa dagat. Lalake sya e, ano bang problema?
Payat si Oliver, mahahaba ang braso—kaya’t sapul agad ang batok ng nakatalikod na si Mike nang paulanan niya ng suntok ito, sunod-sunod. Pero kapos ang pwersa. Bumuwelta si Mike, batak ang braso nito sa hambalos ng drum tatlong pasok na kumbinasyong nagpabuwal kay Oliver. Sargo ang dugo sa nguso, bali ang ilong, lagas ang ngipin.
“Tang-ina mo! Gago! Ano lalaban ka? Shit ka!”
Kagulo sa backstage, humalo na sa gulo ang mga barkada ni Oliver at ka-banda ni Mike, rambulan. Sipaan, sapakan, hiyawan. Si Oliver kalmado na. nakayukayok sa sulok nagpapahid ng dugo sa ilong. Tumayo ng dahan-dahan. Nasa likod siya ni Mike na kasalukuyang tuwang-tuwa at nagtatalon at nagsisigaw sa panalong natamo.
Bumunot ng baril sa likurang bewang si Oliver, tinutok sa batok ni Mike.
“tangina mo Mike, mahal na mahal ko si Jenny e…baboy ka talaga, binaboy mo sya!..”
***
Nalito si Mike, di alam kung ano ang ibig sabihin ng utos na iyon, inihanda na niya ang sarili sa sipa, tadyak, suntok at batok ng mga unipormadong kriminal sa nasa paligid nya. Itinulak siya paluhod ng dalawang malalaking tiyan na pulis gamit ang mga bigat nito. Walang nagawa ang murang katawan ng batang nag-uumpisa pa lang maging binata. Laking gulat nya ng magsimulang ibaba ni Tsip ang zipper ng pantalon nya at ilabas ang ari nito.
“simple lang gusto ko bata, konting sarap lang…”
Nakamulagat ang mga mata ni Mike habang nagpapalag ng husto, si Tsip naman at hinihimas-himas ang ari niyang pilit pinatitigas.
“ano gusto mo, tsupa o kantot? ‘tangina baka di kayanin ng pwet mo kapag kinantot kita sabi ko sa iyo magdudugo ka bata!”
Di na namalayan ni Mike, isang piraso ng malapad na tela ang itinali sa bibig nya at isang mariing tadyak sa sikmura ang nagpaikot sa ulirat niya. Mabilis at sistematiko ang pangyayari. Para bang ilang ulit nang ginagawa ng mga ito ang ganitong Gawain na alam na alam nila ang magiging reaksyon ng kanilang biktima kung kaya’t inuunahan na nila ito ng kaukulang aksyon.
***
Unti-unting humarap si Mike sa likuran. Nakatutok ang baril diretso sa mukha niya. Napahinto ang lahat. Seryoso iyo, di biro ang magbunot ng baril sa gitna ng rambulan. Malamang may titimbuwang dito. Nanginginig ang kamay sa gatilyo ni Oliver, galit na galit ito, naghahalo ang luha, uhog at dugo sa nguso nito. Tumitilamsik ang kimpal na pulang dugo kapag humahagulgol sya.
“tang-ina mo, hayup ka Mike, papatayin kita…”
Kung papatayin mo daw ang isang tao, di mo na kailangang sabihin ito sa kanya, kailangan maramdaman nya lang ito.
Unti-unting bumaluktot ang brasong nakaunat at may tangan na baril, namayani ang hagulgol at matinding iyak kay Oliver. Parang kandila itong unti-unting naupos sa kinatatayuan niya. Napalitan ng ngisi ang kanina’y nahintakutang mukha ni Mike. Ngising aso.
***
Napasubasob si Mike sa tindi ng tadyak na inabot sa bodega nito. Bagay na nagpausli sa kanyang kamay sa likuran kaya’t lalong napanghawakan ito ng dalawang alalay at tuluyan na siyang napigilan.
Matinding pagpapalag pa rin at ungol ang ginagawa niya, isang nakapangingilabot na panganib higit pa sa kamatayan ang nakaamba sa kanya ngayon. Kumakapit ang malagkit na lupa sa kanyang sapatos sa pagpapalag, maging ang tuhod niya ay nagkulapol ang makapal na lupa sa tindi ng pagpupumiglas. Titingin-tingin lang muna si Tsip, abala sa paghaplos taas-baba sa kanyang sandata.
***
Tuluyan nang napaluhod si Oliver, humahagulgol. Lahat nakatingin, lahat nakatunghay tinititigan ng lahat kung paano humagulgol ang anak ng isang pulis. Lumapit si Mike, sa harap mismo ng nakaluhod na si Oliver ito tumayo. Nakadunggol sa pagmumukha ng luhaang payat na lalaki ang bukol ng ari ni Mike nang tumingala ito. Bakat na bakat sa tight leather jeans ang pagkalalaki ni Mike. Tahimik ang lahat—walang kumikibo.
***
Maya-maya’y inabot nito sa dalawang alalay ang drum stick ni Mike, nag tig-isa sila.
“ilagay nyo na…”
Gamit ang tig-isang kamay, inalis ng pulis sa kaliwa ni Mike ang busal nito sa bibig, napasigaw ang binata—ngunit agad na sinalpakan ito ng drum stick ng isang pulis na nasa kanan, kinabig papunta sa gilid ng bibig, pinakagat sa mga bagang na ngipin. Ganun din ang ginawa ng isa, isinubo ang stick at kinabig papunta sa mga bagang. Hawak ng dalawa ito habang nakatukod ang tuhod nila sa batok ng binata. Libreng libreng nakabuka ang bibig nito habang sargo at tumutulo ang laway, luha at uhog, nakamulagat ng may matinding pagtutol ang mga mata ni Mike, pero wala itong magawa.
“sandali lang ito bata, mabilis lang naman akong labasan e… ‘tangina ano ba naman magmumog ka lang wala na yan”
Nakahawak na si Tsip sa magkabilang tenga ni Mike sapo-sapo na ito at kinakabig na habang umiindayog. Ngingisi-ngisi ang dalawang pumipigil sa kanya na para bang naglalaro lang na mga bata. Ilang sandali pa pawang magkahalong ungol ni Tsip at ni Mike lang ang naririnig sa kalaliman ng gabing iyon. Palatak ng kababuyan ng tao sa kapwa tao. Malamlam ang gabing kahit ang buwan ay nahihiya at nagtatago sa kaalimurahang nagaganap sa lupa.
Pagpanaw ng harurot ng sasakyan, isang uubo-ubong anino na nakadapa sa maputik na lupa ang mamamalayan, panaka-nakang sumusuka, umiiyak, humahagulgol—nagmumura.
END

My my, hey hey
Rock and roll is here to stay
It's better to burn out
Than to fade away
My my, hey hey.
Out of the blue and into the black
They give you this, but you pay for that
And once you're gone, you can never come back
When you're out of the blue and into the black.
The king is gone but he's not forgotten
This is the story of a johnny rotten
It's better to burn out than it is to rust
The king is gone but he's not forgotten.
...kuya
Buti nagpo-post ka na ulit ng mga kwento mo...
bumalik bigla sa akin 'yung pakiramdam nung unang araw na natuklasan ko ang web site na ito, minsan nakakaramdam ako ng matinding nostalgia. :) o tumatanda lang siguro talaga ako.
tungkol sa kwento mo kuya, hindi ko alam kung dapat bang kaawaan si mike sa dinanas niya kay tsip o isa iyong malaking 'be buti nga sayo' at naisip ko, paano kaya binaboy ni mike si jen eh si jen nga daw ang kusang lumalapit sa kanya, at bakit nga ba ang lakas ng dating ng mga lalaking rakista sa mga chicks?
iyong atmosphere ng lugar, mula sa katrinas hanggang sa maputik na lupa, damang dama ko, parang nakikita ko ang dilim, ang usok, naririnig ko ang ingay at parang nahahawakan ko ang putik, kahit hindi masyadong detalyado, na feel ko, dahil sa mga eksena. iyon ang istilong iyong iyo na gusto kong gayahin. :) peace kuya.
matagal tagal na din akong hindi nakakapagsulat ng kwento, buti nakakabasa pa din ako ng mga kwentong ganito, at mukhang may mga daliring muling kikilos sa ibabaw ng katawan ng keyboard. :)
salamat dito kuya.
Ako ang pinakaromantikang sakyubus sa balat ng lupa...
sinta, talaga atang di tayo
sinta, talaga atang di tayo makakatakas sa "sumpa" ng pagsusulat. ngayon siguro ang panibagong yugto ng pagsasanay. alam nating bawat post ng kwento ay isang masinsinang workshop para sa mga tulad nating uhaw sa kaalaman. dami kong natutunan sa iyo, at sa mga taga rito lately kaya siguro dapat ibalik sa mga mambabasa at sa kapwa manunulat ang pasasalamat sa pamamagitan ng pagbabahagi ng mga obra.
tara sulat ulit tayo. si Dino nagsisimula nang gumawa ng nobela nya ngayong buwan ng nobyembre (NanoWriMo) sana makagawa na din ako. salamat sa mga inspirasyon sa kapwa manunulat. kahit ang presence nyo lang diyan nakakapag enganyo na huwag bibitiw sa kabaliwang ito.
salamat sa pagbasa sinta.
Nasarapan ako
Nasarapan ako sa ipinakitang pag-torture sa bida. Traumatic ang dating. Talagang 'sanlibong pagmumura ang iyong masasambit kung mangyayari 'to sa isang tunay na lalaki.
Naka-bold at hindi naka-bold fonts ang ginamit mo para ihiwalay ang magkaibang mga tagpo. Epektib. Na-identify ko kung kailan at saan ako mag-iba ng phasing para mas malinaw sa aking imahinasyon bilang reader. Maganda ang chronological sequence ng kuwento although ini-expect ko na gawin mong reverse ang isa mga plot, from last scene to first (tulad ng ginawa mo sa 'Buryong' na super epektib) pero sa huli di naman nabigo ang iyong pagtatagpi at sabay na paghugot sa huli ng dalawang climax na magtutugma at connected. Doble ang lakas ng tama.
Ilang komento lang:
1. inumin/ plastik na baso - why not 'plastic cups'? ito naman ang tawag natin sa mga baso na karaniwang ginagamit sa mga inuman sa tulad nitong may band shows. At para sa inumin, why not mention, beer, alak...
2. hipon - nawili ka sa paggamit nito. Dalawang beses mo pang ginamit. Mejo nakenkoyan lang ako. Kasi action-thriller ang dating ng kuwento tas yung mga ibang karakter sa kuwento ay inilarawan mong hipon. Ini-expect ko tawagin mong mga emo, rakista, pankista. At sa deskripsiyon ng kanilang mga suot at itsura, para sa akin mas okay kung literal na paglalarawan. Tulad ng hairstyle na spikey o emo, tas naka-eyeliner ang iba niyan. Tattoed. Pierced. Skinny or tattered jeans.
3. Malamang bugbog at di lang bugbog kundi lamog ang kauuwian nya. - dito inunahan mo agad ang reader sa maaaring mangyari sa bida. Hayaan mo na lang sana doon sa susunod na mga eksena at reader na ang makabasa.
4. tandaan mo hawak ko kayong magkapatid - sino naman ang kapatid ni Mike dito at bakit nasali sa kuwento na hindi naman nabanggit sa mga naunang tagpo.
5. Si Oliver kalmado na. nakayukayok sa sulok nagpapahid ng dugo sa ilong. Tumayo ng dahan-dahan. Nasa likod siya ni Mike na kasalukuyang tuwang-tuwa at nagtatalon at nagsisigaw sa panalong natamo. - dito naging kalmado ang isang bida. parang hindi angkop. kasi nasapul siya't duguan. Tapos naging OA ang reaksiyon na magtatalon at magsisigaw na parang nanalo sa lotto. Seryoso ang away nila. Hindi naman tulad ng boxing ni Pacquiao.
Jack andami ko kayang
Jack andami ko kayang natututunan sa mga matatalas mong obserbasyon. kanina bago ko ipost ito nasa isip ko ang magiging reaksyon mo. alam kong di makakatakas ang gawa ko sa mapanuri mong isip. bagay na inaabangan ko para matuto. ito ang isa sa mga halimbawa ng punahan at purihan na babasag sa sinasabi ng iba dito na "nagtatapikan" lang ng balikat ang mga manunulat dito. gumagawa ng barkadahan at nagpupurihan. MALI.
dito napupuna ako sa mga mali ko (at gusto ko iyon)
at napuupri din.
salamat sa mga obserbasyon puna/puri mo. natututo ako ng husto. mga bagay ba di ko naisip/nakita pero napansin mo.
malaking balakid sa akin yung may mindset na akong pinagagana sa pagsusulat, parang generic lang. totoong ang pagsusulat ay dapat pinagbubuhusan ng pawis, dugo, pagod at pagmamahal hindi yung basta makapag salsal lang ng mga salita.
napaisip ako.
salamat ng marami Jack--malaking utang ng loob ko itong tatanawin.
Walang anuman, Rom
Naiinggit kaya ako sa galing mong magsulat. Kaya hinahanapan kita kung may mali sa mga akda mo. Napapagtripan ko kasi pag gusto ko yung kuwento. Kaya nasa sa ýo kung ano ang maging desisyon mo sa mga puna ko sa ýo. Di naman perpekto ang aking mga komento. Kaya pasensya na. Beginners lang din. Lahat tayo baguhan kaya di maiiwasan na may loopholes.
Iba-iba kasi tayo ng istilo. Nagagandahan ako sa mga kuwento. Iba yung hatak mo. Maaksyon. Nati-thrill ako. Sa akin naman, understated ang dating ng aking mga sinusulat. Doon ako nasa-satisfy.
More power and good luck. Sulat lang ng sulat.
salamat Jack. iba kasi ang
salamat Jack. iba kasi ang mata mo, may mga nakikita ka na di ko nakikita. yung akala ko na oks na di pa pala. totoong ang sukatan ng isang magaling na manunulat ay yung naididistansya nya ang sarili nya sa loob ng kwento nya at malaya siyang nakapag hahabi ng mundo ng make believe. ako di ko pa magawa yun laging nakikita pa ang bakas ng mga experience at opinion ko sa mga gawa ko, bagay na nagkakanulo sa kahinaan ng kwento.
iba naman ang dating ng mga kwento mo, masakit manduro sa puso sa puntong hindi naman melodramatic pero pumipiga sa puso. kasi nga totoong pangyayari at hango sa tunay na karanasan. nakaka asiwa na kasi ngayon ang sobrang madrama lalong lalo na kapag nilaro pa ang mga salita ng husto. yung iyo payak na payak ang dialogue (gaya ng mga puna mo sa gawa ko) bagay na nakaka identify ang makakabasa.
salamat muli. masaya ako at marami akong natutunan sa iyo. irerevise ko ito at ilalabas ko ulit ang bagong version :)
Patapik nga ng balikat.
Basta sulat lang ng sulat. At marami pa tayong madi-discover.
Tulungan lang. Pagdating ng takdang panahon ay pwede na nating ipagsigawang, mayron tayong narating sa mundo ng panitikan at tayo ay isa sa mga responsableng manunulat.







www.skandalus.multiply.com
www.skandalus.multiply.com
Kinasabikan ko ang mga ganitong kuwento, Rom. Kaya kahit napakaabala ko, nilaanan ko nang isang mabilis na pasada.
Ayus!
*apir