Kay Kapatid na Starblaze, ilang tala:

1. Batay sa orihinal na intent, ginagamit kong recourse ang paghahalaw partikular sa panahong ramdam kong kapos ang aking abilidad upang magprodyus ng bagong akda. Kumbaga, hiram-hiram muna tayo (or, shamelessly, gaya-gaya muna) ng inspirasyon at ideya mula sa mga dati nang nabasa (tula man o prosa), napanood na teleserye at pelikula, narinig na talumpati ng pulitiko o pari -- na ang layunin sa dulo ay upang mapayagan ang tuluyan kong pagsasanay sa pagrerenda ng salita, eksperimentasyon sa porma, at kung anu-ano pa.

2. Pero huwag ka. Kahit sa panahong di umiiral ang mga kakuwanan ng writer's block sa akin, tuloy pa rin akong gumagawa ng halaw, lalo't malimit may mga nababasa akong dayuhang akda na, sa palagay ko, ay stimulating din kung pangangahasang lapatan ng lokal na lasa.

So iyon po. Sa madaling sabi, gumon lang talaga ako dito sa nakakaadik na gawain ng paghahalaw.

Muli, salamat sa oras mo, gayundin sa paanyaya sa 'yong mga trabaho.

Hindi ako bihasa sakaling may mga batas ngang sinusunod ang paggamit ng run-on lines. Bagaman dito sa binasa mo, ito ang ilan sa mga pinairal kong konsiderasyon kaugnay ng pagpuputol ng linya:

1. paghahanda sa pag-employ ng internal rhymes;
2. pag-observe sa padron ng labindalawang pantig (as read) kada linya. Although itong huli ay kapritso lang sa bahagi ko, laro-laro kumbaga, dahil sa totoo, hindi naman kariringgan ng regular na ritmo ang pagsasaayos ng mga salita dito.

Iyon po. Maraming salamat sa pagbabasa niyo, Sir!

Napakababaw pa po ng alam ko, lalo na iba't ibang estilo, klase o paraan sa pagsulat ng tula at nakatulong ng malaki ang kasagutan nyo. Mahusay, mas nakapagbigay pa ng kaayusan ang di pagpuputol ng linya.

salamat din po at sana yulz nalang itawag nyo sa akin,.. baka di ako makatulog sa sir :D

http://ayawmatulog.blogspot.com/