ang mga oras na sana hindi ko sinayang (mas maayos na version)
" aantayin kita"kahit gaano pa yun katagal
"enrollment na naman, 3rd year na ako, 3rd year na kami ... yesss"
"uyy, nakapag enroll ka na ba? sabi nya
oo nakapag enrol na ako.?
"teka kunin ko celpon number mo,ttxt kita ha? replyan mo ko a heheh"
Aba sino ba naman magsasabi na puno ng sorpresa ang buwan ng Marso na iyon...Nanligaw si crush at nagtanong kung pwede ba ako ligawan ni kaibigan, Inspired ako sa sinabi nya. Araw-araw madalas kami mag kausap sa teks, Saksi ate nya dun, puro pag babagong buhay ang kinukwento nya,na lalong nag pamahal sa akin sa kanya.
Mag kausap sila auntie at mama, pinaguusapan nila kung mag-aaral pa ba ako ng maayos, hindi lang nila alam ____ no?
Medyo may edad sya sa akin ng ilang taon lamang, Laman sya ng gate<pero sa labas>. Marijuana,barkada,babae,alak,sigarilyo at gangfrat. Madalas bagsak sa klase at mapag kamalang walang alam, Mahilig lang kasi mag drawing yun e. mag drawing na pareho namin gustong gawain.
Bakasyon ng mapag-isipan nya na magbagong buhay na at bakasyon din ng maramdaman ko na napapahal na sya sa akin. ready na sana ang lahat, handa na din sana ako magbago para sa kanya at gumawa ng isang maayos na relasyon kasama nya.
pero mabiro ang tadhana, Pasukan na at naging madalang na ang pagteteks namin siguro busy sya sa pag babagong buhay na pinaplano nya gaya ng sinabi ng dati naming kaklase na kasabay nun ay dahil daw sa akin.
Pero Hindi ko pa rin nasasabi na may pagtingin na din ako sa kanya, hanggang sa nakalimutan ko na lang na banggitin.
Pero ok na nga lang sana ang lahat . . . . . . . . . .
GINUtom ako at tinatawag ng canteen ang sikmura ko at kasabay nun ang katamaran pumasok sa subject na kinababagutan ko.
Masayang naglalakad at na masaya dahil nakatakas ako.
lalalalalala lallalalalala
lalalala habang <may palamig pa na iniinom>
pero sadyang hindi ko araw yun para maging masaya.
dahil nakita ko ang kaibigan ko. . .
hindi dahil sa kanyang pagkatao ako naiinis kundi sa dala-dala nyang balita ..
UYY,,best tinubuan na ako ng buhok sa kili-kili, lalaki na ako .. yess!!!!!.
PAUSE
hindi yan ang nangyari<sana nga yan na lang e, ok na mainis wag lang magdalamhati ..
UyY best, patay na daw si joel, binaril
sundalo nga ata yung nakabaril e
'GAGO,<napamura pa ako ng mas malutong>hindi nga patay na si joel?
Para akong nanaginip ganun pala ang pakiramdam nun, Parang gusto ko magising at sabihing hindi totoo yun..
t<ulala ako na hindi maintindihan >
Pasok ako sa room, tapos na ang klase ng nakakaantok na guro, pero baon ko pa rin ang tanong sa sarili ko
Patay na kaya sya? paulit ulit ko tinatnong sa sarili ko.
UUYY, patay na ba si joel?sabi ni justin patay na-----putol na tanong ko sa kaklase ko dahil sa narinig kong balita mula sa isang bisita namin sa klase
NANghihingi po kami ng abuloy sa namatay naming kaklase na si JOEL __________.
napatingin ako sa nagsasalita hindi ko inaasahan na maririnig ko ang pangalan nya sa mga ganun balita na pareho namin pinagtatawanan dati..
PATAY NA NAMAN???
kantyawng kaklase ko sa nagsasalita, pero hindi tulad noon na nakikitawa ako.
ng marinig ko ang kantyaw nakaramdam ako ng pag kainis , ganun pala ang pakiramdam pag pinagtatawanan dahil nanghihingi ka ng abuloy sa ibang estudyante na kakilala ang namatay o namatayan.
Paki-ulit nga miss yung pangalan." paninigurado ko
JOel ________ po,
"kaibigan ko yan a,,
grabeng pag tangis ang nagawa ko at sobrang lungkot ang naramdaman ko
'hindi ko to inaasahan, bakit sayo pa, bakit kung kelan nagpasya kang magbagong buhay '
tineks ko ang ate nya, sa una kinabahan pa ako mag tanong dahil baka maoofend pero totoo nga sinabi nya "oo, patay na sya, wala na si joel"punta ka sa bahay gusto kita makita"
MERCURIO? do you want to cry? untag ng prof ko na makahalata na naiiyak na ako.
NO, im ok sir" sa boses na pumipiyok at nangngilid na luha.
First time ata nila ako makitang umiyak sa klase, ganung iyak. iyak ng pagdadalamhati at pag ka bigla.
Hindi ko inaasahan ang lahat.
naglalakad kami ng kaibigan ko papunta sa kanilang bahay . sa daan pa alng nagtuyo na ang luha ko at ang kaibigan ko namang isa na dati nyang nililigawan ang umiiyak.
bahay na nila kami> pinagtitinginan kami hindi dahil sa magaganda kami<ehem>.
Joel talaga kahit kailan daming babae," bulong ko sa sarili ko habang nag lalakad at nakamasid sa mga nakikilamay.
nakita ko yung sidekick nya.
Ayos ah, magpapainom ka lang, kape pa. "sa loob-loob ko habang nakatingin sa kabaong nya na may mga drawing sa ibabaw ng salamin.
IKAw ba si <ako>? tanong ng ate nya ng makita ako
opo'
uyy ito pala yung teksmate ni joel uh, sabay pakilala sa kamag-anak
syempre lingon lahat ang mga babae na andun
ako yung ate nya, ayan si joel, ayan si joel o patay na <iyak>
nakauwina lang ako at hindi pa rin ako naniniwala at totoong masakit.
mas masakit pa sa pakikipag-hiwalay. makalipas ang mga araw bumalik ako sa kanila at iniabot ang sulat na alam ko naman hindi nya na mababasa<na binasa naman ng sidekick/best nya para sa kanya>. tanda ko pa ang sinabi ko dun hindi man angbuong sulat pero ang mga katagang ito;
Daya mo! sabi mo aantayin mo ako kahit gaano katagal pero bakit ngayon nauna ka na?daya mo talaga.
at syempre ang kataga na to na ngayon ko lang nasabi na hindi na nya narinig o nabasa man lamang;
MAhal kita!oo, minahal kita
ok na sana malaman na may gf na sya ng mamatay sya at ako naman ay may bf na din.pero hindi e ganun talaga
Mga dalawang buwan bago ang trahedya;
uy si joel yan!bakit nanigarilyo sya? hmmm pero atleast nagbabago-bago na din sya.
lapitan ko kaya? naku wag na lang tsaka na lang.
IYon na pala ang huli, sana nilapitan ko na lang sya....malay ko bang malapit an pala ang araw nya na tatapusin ng isang BALA.
ter, alam mo ilang taon ko
ter, alam mo ilang taon ko din dinadamdam yun, apektado pa rin ako sa nangyari, dahil kasi kung kelan nagbabagong buhay na sya pinatay sya
sa bawat sinusulat ko ay ang bawat letra ng Buhay ko
nakakagimbal actually. kasi
nakakagimbal actually. kasi parang ang hirap tanggapin ng ideyang "pinatay", mas kumporme pa 'ko sa namatay na lang.
kasi ang masakit pag pinatay, o yung walang nangyaring labanan.
pinatay ng walang kalaban-laban.
ang hindi alam ng o ng mga nakapatay, e may taong konektado sa buhay ng taong pinatay nila.
tulad mo. you love him.
pero ayokong magdrama, just wana tell you this, lahat ng bagay nagaganap for reasons, and for good.
i hope and i wish and i believe, magiging masaya ka sa buhay mo.
may natutunan ako sa story na yan, thanks :)
SADLY,,, PINATAY SYA NG
SADLY,,, PINATAY SYA NG WALANG KALABAN LABA, BINARIL SYA NG MALAPITAN SA LEEG
sa bawat sinusulat ko ay ang bawat letra ng Buhay ko
ganon? sad. i mean, SAD! but
ganon?
sad. i mean, SAD!
but don't be, buhay ka pa.
marami pang pwedeng mangyari that you're still there.
nalulungkot tayo sa nangyari.
don't know how to handle but just cant imagine, ganu katindi yon.
i hate violence
oo anyway ok ok na aman
oo anyway ok ok na aman ako
thanks
sa bawat sinusulat ko ay ang bawat letra ng Buhay ko
i envy him...
-hobbes, calvin & hobbes
i'm sorry about this loss, luv. i'm sure your world is less special without him. i envy him in a way. not because he's off to a better place, or free in a way... but because he was worthy enough to have your love. i pray that his soul find peace in God.



exage!
friend cheap ba 'ko? naiyak ako. bwaha.
una, hindi dahil naguluhan ako sa arrangements ng mga salita.
naiyak ako, kasi nakakaiyak. hwaha. kung alam mo lang iyakin ako.
ang hirap kaya non. baka kung ako namatayan, tapos mahal ko na siya, aysos, magkikikisay ako sa burol. sukdulang masira na yung reputasyon ko, magkikikisay talaga 'ko.
hwahahaha.