Heto ka nanaman

naglalaro sa aking isipan.

nagsisimula maglikot sa aking kamalayan

na magtatapos sa pait ng nakaraan,

ang iyong alaala na

minsa'y pilit kinalimutan at

tinalikuran

sa maka-mundong pamamaraan

Sa bawat pag-patak ng ulan

na nag-bakas sa basang lupa

na iyong diniligan 

ng pait at kadalamhatian,

sa hindi maitangging

putik na bunga ng

kahangalan.

pataksil na pag-ibig

na tinapos ng kataksilan;

kamalayan na tinangay ng

karuwagan

huwad na pagmamahalan

sa dalawang nilalang

na naglilinlangan.

Pag-ibig nga'y sadyang

madaming lihim na tinatago

na mahirap hanapan

ng kasagutan;

Mga karanasan na nagdadala 

ng kaalaman

mga kamaliang maghahatid

sa atin sa tamang daan

Mga nilikhang
may bitbit ng karahasan at kasiyahan

ngunit sa bandang huli;

sa karimlan ng iyong buhay

tanging ikaw . .

tanging ikaw

na nilalang 

ang akda 

ng iyong ginawa

sa aklat na 

sa iyo ay

pinaubaya

ngunit 

ibayong pag-iingat

sa bawat pag likha ng mga titik

sa iyong sinusulat na dula;

dahil sa  bawat inaalay mo  sa

bawat  pahina

tanging

pangalan mo ang

mismo na nakataya;

sa mga matang nakamasid

at sa kaisipang mapang-husga

nagsisimula na nanaman umalolong ang

iyong tinig

sa aking dalawang tenga na

ayaw kang marinig.