Ang larawan mo'y lumipas na gunita

timyas ng gintong

kay rikit kay ganda

limutin mang pilit sa ala-ala

ay sumisiit na ningas

kay pusok kay saya.

Duklay na pag-ibig noong nakalipas

ay impit na sibat

na sa puso'y natarak

pag'di pa kusang sa pusong napabihag

ang di sumangguni'y

luoy na rosas.

Kaya kung inrog ay rosal na mabini

sa hardin ay amor

ng paru-parong lunggati

ay diba't halimuyak na sa pagkakakandili

ay namumukadkad

sa pagkakakimi.

Halintulad din sa buhay ng tao

kung ang inibig 

ay ibong matayog

kundi ka sanay na maghintay ng tyempo

ay uuwi kang

gasgas yaring puso.

Ngunit dapat pagkatandaan 

ang ginto ma't

brilyanteng makinang

na sa mata'y bubulag at iilandang

ay walang halaga

kung bulok ang laman.

At kung kamtan man, gintong hagilap

ay pagyamanin

pagka ingatan

pagkat iyan'y ibong sa kawalan ng malay

ay 'di dapat sa hawla

hikbing nakaratay.