Nalalaman mo ba?

Na ako’y ako nga simula pa nang matatag ang mundo

Kasa-kasama mo kahit na saang sulok man at dako.

Ako’y nasa isip, puso at puson mo

Maging sa higaan pagtulog katabi ng asawa mo.

Ako’y nilalang sa balintuna ng mundo

Siyang saksi at dahilan ng pagkawasak ng tahanan mo

Ng dusa at siphayo, kalbaryo at pangako.

Iniluwal sa pagsinok at pagdahak

Sa usok ng pagnanasa

Isang maningning na bituin at tala sa umaga.

Napapansin mo ba?

Ako ang sarhentong umulos sa tadyang

Ng iyong pinakamamahal, ang gumahasa sa anak mo

At ang heneral na nag-utos dakpin ang iyong mga bayani

ilang pugot na ulo na rin ang gumulong sa aking paanan

upang bigyang daan ang huwad na kalayaan.

Nakita mo akong nakangisi sa trono ng mga hari

Hinahalikan ang singsing ng mga basang labi

Saksi ako ng paslangin ang mga magsasaka sa Mendiola

Sa  pagdukot at pagpaslang, sa pangungulimbat at pag alimura

Naroon ako at nasa likod ng mga may pakana

Nag-aabot ng panulat upang lumagda sa pag-agaw ng lupa

Sa mga negosasyon at batas na iniakda.

Naiisip mo ba?

Kung bakit nanggagahasa at pumapatay

Ang mga Obispo at pari  mo?

Kung paanong inaalipin ka nang diyos-diyusan mo?

Ng mga binastos na panalangin, pagnanasang maiitim

At pananampalatayang nakatihaya

Dahil ako nga ang salitang itinakda

sa pagitan bibliya at espada.

Ako ang asupre sa dila ng inyong presidente

Ang mitochondria sa selyula ng pinuno ninyong ganid

Ang libog sa puson ng mga relihiyoso

Ako ang neocortex na nagdedesisyon

Ang daya sa inyong mga balota

Ang hollow point sa mga nakatutok na baril

Ang lason sa tinta ng mga panulat

Ako ang liwanag sa kislap ng telebisyon

At ang sumasayaw na halakhak  ng mga kriminal.

Ako ang titik ng Habeas Corpus, ng republic act at presidential decree

Ng “your honor” “her excellency” at “his eminence”

Ang pasaporte patungong impiyerno

Para sa libo-libong manggagawa mo.

Kinapa mo na ba ang bulsa mo?

Ako rin ang kawalan at kapunuan niyan

Tagos hanggang sikmura mo.

Ngayon, kung sakaling may magtatanong kung sino

nga ako

Mangyari lang na limiin at aninagin ng husto

Hindi ang libro ng karunungang kinagisnan mo

Kundi,  buksan ang computer mo,

tingnang mabuti ang mga diyaryo, telebisyon

at making sa radyo.

Nariyan ako at magkaminsa’y nasa tabi mo.

binigkas noong anibersaryo ng KM64 sa taumbayan bar 03/13/10