Akoy nanaginip , Panaginip na hindi ko mawari kung isa ba itong napakagandang panaginip o isang bangungot na kailangang kalimutan. Sari saring emosyon ang bumalot sa panginip na yaon. Di ko alam kung dapat na ba akong gumising o ipagpatuloy pa ang aking panaginip. Sa aking pagpikit noon, isang napakagandang senaryo ang bumungad, kaligayahan na hindi ko maipaliwanag. Para akong lumilipad sa ere, napakagaan ng pakiramdam, napakasarap na pangyayari. Hangang isang araw, ang kaligayahan ay biglang napawi, lungkot ang unti unting pumainlanlang sa kanina’y napakasayang panaginip!! Sakit, pait, at lungkot ang nangingibabaw, gusto kong magising noong mga oras na yun, subalit kahit isang liwanag ay walang sumiwang sa talukap ng aking mga mata!!! Pakiwari ko’y unti unti akong nauupos at nawawalan ng lakas!!! Ang tangi kong nagawa y tumakas at magpakalayo layo sa halimaw na gusto akong kainin sa kalungkutan!! Gusto ko munang magising para mawala ang sakit at pait. Gusto kong labanan ang halimaw na yun ngunit kahit konting lakas ay wala akong maipanlaban. Kung sanay kaya kong kontrolin ang panaganip na yun, disin sanay puro kaligayahan at kasiyahan lang ang gagawin ko!! Ngunit hindi ko kayang kontrolin, mahina ako, takot ako, tangi ko lang nagawa ay sumigaw ng pagkalakas lakas. “ TIGILAN MO NA AKO PARANG AWA MO NAAAAAAAAA …………….” Pagkatapos mailabas ang huli kong lakas, humupa ang bangungot, unti unting umaliwalas ang lahat. At bigla na lang akong nagising pawis na pawis at hinang hina. Isang malalim na butong hininga ang tangi kong nagawa. 

Sa ngayun di ko alam kung tapos na ang bangungot, maraming beses na ginagambala ako, nangangako ang gabi na isang magandang panaginip ang kanyang ibibigay, pero ayaw ko ng magbakasali, 2 beses ng naulit ang bangungot na yun, baka sa ikatlong pagkakataon ay hindi na ako magising pa!!! Bagamat ang madilim na gabi ang nagbigay sa akin ng pinakamaligayang panaginip noon pero ito rin ang nagbigay ng pinakamalungkot na bangungot ngayon. Sa aking panaginip noon, may isang anghel na nangangakong  magdadala sa akin sa langit, pero natatakot ako na pag muli akong sumama sa anghel na yaon, ay magpalit sya ng anyo at maging isang halimaw na kakainin sa akin ng buo at iiwanan akong walang buhay at gutay gutay.Natatakot na ako. 

Buti na lang at nagising na ako. Muli na akong bumalik sa realidad ng buhay.Subalit  sa paggising ko nag-iwan sa kin ito ng Takot na muling pumikit. Takot ,na baka bangungutin akong muli!!Marahil, Iintayin ko na lang ang ang gabi na handa na akong pumikit at panaginip.Basta hindi muna ako matutulog sa ngayun,. Sa pagsara ng talukap ng aking mga mata sa gabing aking pinaghandaan naway isa napakasayang panaginip ang aking maranasan na aabot hanggang sa huli . Hindi na itong isang bangungot na pagdadala muli sa akin sa dilim ng karimlan. Basta iintayin ko na lang ang gabi na yun….. Iiintayin ko ang magandang panaginip na yaon…….at Iintayin ko na lang ang anghel na magdadala sa akin sa langit ng kaligayahan……… 

SpIke