Basura
Basura
Ayun
Ayan
Kahit saan ka
Tumingin
Aninagin:
Santambak
Nabubulok na
Basurang
Nakikilangoy sa atin
Ngayong naging tila
Ilog ang mga lansangan.
Naging tila mga bangka
Ang mga sasakyan
Ang mga tao’y naging tila talaba
Sa pagkakakapit sa mga
Poste, pader, at bangketa
Nawala ang mga tahanang
Bubong na lang ang tanaw
Nangingibabaw
Ang mga basura mo
Mga basura ko
Mga basura nating
Tinapon
Sa kung saan-saan
Ngayon, tayo’y minumulto
Dala ng likidong
Maburak at nakasusulasok
Bumubulusok
Dala ng walang tigil na ulan
Ngayon
Tayo’y pinahihirapan
Tayo’y binabalikan
Mga basurang
Ating kinalimutan
Ngayon
Ating kalangoy
Tinatangay ng daloy
Ng bahang
Sana’y naiwasan
Sana’y napigilan
Kung hindi lamang
Barado ang mga estero’t
Mga kanal
Na ngayo’y binubusalan ng
Samu’t saring mga basura
Pati sa mga kagubatan
Mga puno sana ang nakatanim
Ngunit ngayon
Mga basura na
Ang nakatambad sa atin
Mga punong pipigil sana sa baha
Ngayon itong mga basura natin
Ang lalong nagpapalubha
Ang payo ni nanay
Huwag lumusong sa baha
Magsuot ng bota nang
Hindi makagat ng daga
Ngunit paano na kung
Ang baha ay lagpas tao na
At ang pagsagip sa sarili
Ay hindi na natin magawa
Ang payo ni nanay
Huwag magtapon ng basura
Sa kung saan-saan
Mga payo niya ba’y
Ating pinakinggan?
Siguro ngayo’y
Magbabalik sa isipan
Dahil ang mga basurang
Ating tinapon
Ngayon ay nagsisibalikan.
Styrofoam dito
Plastic diyan
Ayun ang mga kahon ng sigarilyong
Mga baga natin ang nakinabang
Ayun ang mga basag na bote
Ayan ang mga supot ng tsokolate
Mga diaper ni baby
Mga balat ng kendi
Mga napigtas na tsinelas
Mga sanitary napkin na
Madugo, umaalingasaw
Sila ngayo’y nangingibabaw
Kumbaga sa sabaw
Sila ang ating mga kaulayaw
Sa panahong maginaw at maulan sa labas
Ngayon, tayo’y tila
Wala nang takas
Ayun, ayan
Kahit saan tumingin
Habang tayo’y nakalublob sa baha
Na parang mga alipin
Mga alipin ng salaulang lungsod
Maya-maya pa’y
Tayo na’y malulunod
At ang ating mga bangkay
Ay sa wakas, makikisabay
Sa mga basurang tayo ang lumikha
Sila’y nagbabalik,
Sa ati’y nakikipagtalik
Sa kasagsagan ng ulan, habang
Tangay-tangay ng baha.
02-05 October 2009
Patrick Orquia
ito po ang aking tulang binigkas noong nagdaang poetry night sa Conspiracy Bar. :D
Bagong obra mula kay Patrickman: Isang Maikling Kwento, Volume 2
Iba ko pang akda na baka hindi niyo pa nabababasa:
Mga Tula:
Mga Maiikling Kwento:
salamat po! :D
http://patrickman.blogdrive.com
http://walruscreativeworks.blogdrive.com
» login to post comments | 1248 reads
no problem!
Submitted by Patrickman on October 7, 2009 - 6:49am.
nag-enjoy ako. sana makadalo pa ako sa mga ganitong event uli. ansaya, hehe!
sana sa iyo ko pinabasa ito, parang medyo malamya ang pagkaka-deliver ko, medyo intense pa naman sana ito. kung ikaw nagbasa nito baka mas naging maganda siguro.
I'd love to turn you on...
» login to post comments
uy hindi a oks naman ang
Submitted by Rom on October 7, 2009 - 6:53am.
uy hindi a oks naman ang pagkakabasa mo kasi ang intensity naman nito nandun sa message e. binalanse lang ng "in passing" na pagbigkas yung bigat ng tula. e pag pinagsabay mo yung mabigat na message sa mabigat na pagbasa hindi rin tutugma--dapat balanse lang.
» login to post comments
hmmm... sa bagay. ang
Submitted by Patrickman on October 7, 2009 - 7:06am.
hmmm... sa bagay.
ang haba pala nito talaga, hehe. parang hihingalin ako nung binabasa ko na, haha!
I'd love to turn you on...
» login to post comments
!
Submitted by Rhea Stone on October 7, 2009 - 7:55pm.
Mas nakakatakot talagang magalit ang tahimik.
Iba ang kalikasan, hindi ito katulad ng tao na kapag nasaling ay kaagad na lumalaban. Matagal nang naaabuso ang kalikasan at matagal din nito tayong pinagpasensyahan pero nang mapuno siya, malupit ang naging sagot niya sa ating pang-aabuso.
Magandang aral ang inihatid ng tula mo sa amin. Salamat!
» login to post comments
maraming salamat, rhea!
Submitted by Patrickman on October 7, 2009 - 9:02pm.
maraming salamat, rhea!
sana nga ay maging panggising na ang mga nagsaang bagyo para mamulat na tayong mga tao na kailangan na nating magbago. :D
I'd love to turn you on...
» login to post comments
Totoo yan.
Submitted by noelablon on October 8, 2009 - 6:35am.
Share ko lang ito - According to Galatians 6:7-8 (NIV)
- A man reaps what he sows. The one who sows to please his sinful nature, from that nature will reap destruction.
Tayo rin ang nagiging biktima ng sarili nating kasakiman at lalong higit ang mga bagong henerasyon. Dapat kumilos din tayo bilang isang mamamayan at wag na tayong umasa sa gobyerno dahil para tayong naghihintay sa wala. Kung tatnungin niyo kung ano solusyon - hindi ko rin alam hehe!
Pwede siguro isang puno isang bahay hehe!
Magandang tula. Magandang aral.
=== Nahalungkat niyo na ba?
» login to post comments
amen, brother!
Submitted by Patrickman on October 8, 2009 - 7:29am.
natumpok mo.
datapuwa't talagang mahirap tanggapin na nakaranas tayo ng trahedya, dapat din nating isipin na konsekwensya rin ito ng mga pagpapabaya natin sa kalikasan. kaya dapat ay umpisahan natin ang pagbabago sa sarili natin.
I'd love to turn you on...
» login to post comments
panalo itong tulang ito ni
panalo itong tulang ito ni Patrick, nanduduro sa mga taong naging pabaya sa ating kapaligiran.
bro maraming salamat sa pagbabahagi nito sa aming lahat sa poetry night kapos man sa oras at madalian ang event nagawa mo pa ring magbahagi ng iyong talento at lakas.
sana makasama ka ulit sa mga susunod.