BHB: Tunay na Hukbo ng Bayan
BHB: Tunay na Hukbo ng Bayan
ni Dap-ay Sapata
15 April 2004/1736 hours
Sa pagdausdos ng kahirapan
Isinilang kang nakayapak
Salat sa kaalaman at kagamitan
Sa ilulunsad na digmaan
Sa teorya at gabay ng mga dakilang komunista
Mapangahas kang sumulong sa alon ng kabundukan
Sa kapatagan at karagatan
Ng pulo-pulo nating bayan
Lumubog ka sa masa at nakipamuhay sa kanila
Nagmulat at nagbigkis sa kanilang lakas
Nagpakilos at itinaguyod ang interes ng masa
Danasin man ay pasakit at pagpanaw ng buhay
Lakas niyo ay nagmula sa pawis ng masa
Matapang kayong ikinukubli sa mga mata ng pasista
Sabik nilang hinihintay ang inyong pagdating
Upang ibahagi kanilang suliranin
Pagkat kayo ang Tunay na Hukbo ng Bayan
Ang tagapagtaguyod ng tunay na kalayaan
Ang sandata ng sambayanan upang gapiin ang kaaway
At ng lipuna’y makamtan ang sosyalistang demokrasya.#
try mo padala ng msg.
may ilan na akong inayos sa akawnt ko. try mo padala ng msg.
salamat sa suporta, bok!
tanong ka lang at subukan kong sagutin sa abot ng aking makakaya.
"Write in White Heat, Edit in Cold Blood."
Bok
Dalo ka bukas Booklaunch ni Axel Pinpin. Salamat.
Nakikipag-communicate din kaming mga taga Bookay-ukay sa mga kasama at sa publisher, para makapagdaos din ng isa pang event para kay Axel sa tindahan naman namin.
Aluta continua!
Bok, matsalam sa imbitasyon.
bok j. luna
saan ba gaganapin yung booklaunch ni Axel Pinpin?
kung sa manila pa yan? ikinalulungkot ko na hindi ako makakarating.
sa baguio kasi ako naglalagi. sayang nga eh.
may alam ka ba na mga manunulat mula sa baguio?
para sana makipagugnayan sa kanila kung anumang mga pangyayari na may kinalaman sa pagsusulat.
muli, salamat sa imbitasyon.
"Write in White Heat, Edit in Cold Blood."
Yo...alam mo bang ang sumagip sa buhay ni Axel
Sinagip ng tula ang buhay ni Axel Pinpin (available na sa store ang TUGMAANG MATATABIL...Salamat sa SOUTHERN VOICES)
Poetry saved me—‘Tagaytay 5’ member
By Niña Catherine Calleja
Philippine Daily Inquirer
First Posted 00:42:00 12/15/2008
Filed Under: Judiciary (system of justice), Crime, Literature
MANILA, Philippines—It was his poetry that kept him sane during his darkest moments in prison. It was also his poetry that may have brought him close to death and—ironically—what probably saved him.
Now a free man and author of a recently published anthology of poems, Axel Pinpin, one of the so-called “Tagaytay 5” farmers, can look back with grim humor at his two years of detention in Camp Vicente Lim in Laguna.
“I was even thinking of giving them (the police) copies of my book, a gift for them this Christmas,” he told the Inquirer at the launch of his “Tugmaang Matatabil“ (Glib-tongued Verses) collection at the University of the Philippines in Diliman, Quezon City, on Dec. 3.
He said he hoped his poems would tear through the “thick hides” of his tormentors.
At the book launch were National Artist for Literature Bienvenido Lumbera, poet Gelacio Guillermo, playwright Bonifacio Ilagan and singer-composer Bobby Balingit, who all praised Pinpin’s craft.
The anthology of 53 poems hit the bookstands three months after a judge threw out the rebellion charges against Pinpin and his four colleagues.
“Many say this book is a small consolation (pa-konsuelo) for what the police took from us while we were buried in the graveyard of the living,” Pinpin said, referring to their detention cells.
He recounted to the Philippine Daily Inquirer how government agents kidnapped him and his colleagues at gunpoint, blindfolded and punched them and, in Pinpin’s case, made him feel the cold barrel of a gun on his temple.
Punched and kicked
In 2006, after attending a Cavite farmers’ meeting, Pinpin and his companions were cruising in Tagaytay City when they were blocked by a white van. His companions included Aris Sarmiento and Riel Custodio, and hired drivers Michael Masayes and Rico Ybañes.
By Pinpin’s account, armed men in civilian clothes forced them out of their car, handcuffed them, and shoved them into the van.
Pinpin described as “unimaginable” his group’s first seven days in captivity, when they were held incommunicado and got blows and kicks between questionings.
Police filed charges of rebellion against Pinpin and his group in a Regional Trial Court. Later, they were presented to the media as members of the communist New People’s Army.
In a previous interview, Pinpin talked about how his poetry either nearly got him killed or saved him.
‘Last performance’
Asked by his interrogator what his occupation was, he said: “I’m a poet, Sir.” The officer did not believe him and dared him to write a poem and recite it right away.
Pinpin was quick to answer: “Ay, kamatayang anong tamis! Ihimlay mo ako sa pagitan ng putok ng mga baril at ng aking tugmaang matatabil. (O, sweet death! Lay me down between the volleys of gunfire and my glib-tongued rhymes.)”
The officer clapped and said: “Very good but that would be your last performance.”
Collective solitude
There are poems in the book that tell how Pinpin agonized while waiting for his group’s acquittal, such as “Isang Dapithapon sa Bilangguan” (A Twilight in Jail), “Sudoku” and “Kung Paano Paslangin ang Pagkabagot sa Loob ng Karsel” (How to Slay Boredom inside the Cell).
In the latter, one stanza reads: “Kapain ang kinis ng pisngi, ikumot ang bali-balita/ Wag nang buhayin ang radio, palayain ang diwa. /At saka makipaghabulan sa bagal ng oras/ At sa di-maabutang kupad nang gulong ng batas.”
After 28 months, the celebrated case ended with a victory for the Tagaytay 5. Judge Edwin Larida Jr. dismissed the charges against them and ordered their release.
Poet and critic Jun Cruz Reyes said Pinpin’s poems transcended personal issues and that his pieces about isolation were a discourse on “collective solitude.”
Inspiration for others
Reyes said: “Words for him are not just for amusement (panlibangan) but an instrument for fighting.”
Pinpin, a native of Indang, Cavite, and a BS Agriculture graduate, fell in love with poetry in high school, an influence of his Tagalog poet-father, who wrote love poems for his mother.
Donato Continente, head of the Samahan ng mga Ex-Detainee Laban sa Detensyon at Amnestiya (Selda), said Pinpin’s book could be an inspiration to those imprisoned for their political beliefs but who have lost hope.
Copies of the book, published by Southern Voices Printing Press, are available at Popular and Ibon bookstores. It is also expected to be sold this month in National Bookstore, Powerbooks and Goodwill Bookstore.
Kung puwede lang sanang
Kung puwede lang sanang makabalik tayo roon sa nakaraang diskusyon natin tungkol sa tula, maganda sana.
Kaso lang, magpapaulit-ulit na naman tayo.
Hindi tula ito.
Kung ipagpipilitang tula ito, napakapangit ng gayong gawa.
John E. Royeca, nasa maling thread ka.
Jon, ayokong pumatol sa issues mo...weirdo ka e.
Mr. Liwayway Guy
Jon E. Royeca---> gumawa ka ulit ng thread dito at makakaasa ka na unang-una akong sasagot wag kang parang asong bubuntot-buntot lang sa kung kani-kaninong gawa. magsulat ka ng kwento at patunayan mong dapat nga naming pag-isipan ng maka sampung beses ang mga pinaggagawa namin. hanggang ngayon wala ka pang napapatunayan sa site na ito kundi ang mamuna lang wala ka namang nai-contribute na makaktulong sa amin kahit isa. alin yung mag apply sa Liwayway? wahahahaaha!
aasahan ko ang kwento mo na hindi gasgas ha. walang urungan ng bayag.
Pareng Jon E. Royeca
sabi mo ganito...
Kung puwede lang sanang makabalik tayo roon sa nakaraang diskusyon natin tungkol sa tula, maganda sana.
Kaso lang, magpapaulit-ulit na naman tayo.
Hindi tula ito.
Kung ipagpipilitang tula ito, napakapangit ng gayong gawa.
ang masasabi ko naman ay ganito...
pare, salamat sa paglalaan ng panahon na basahin ang aking tula, sa kabila ng iyong pagsusuri na ito ay nagpipilitang isang tula at napakapangit na likha.
ang masasabi ko lang ay kailangan mo yatang balikan ang kasaysayan ng pilipinas. balikan mo ang panitikan ng rebolusyong 1896 na isinulat ni Rio Alma. Oo, si Ginoong Rio Alma, isa siyang National Artist. at ang aklat na Panitikan ng Rebolusyong 1896 ay inilimbag ng UP Press, kung di mo pa alam.
alam mo din bang, ang pamosong tula ng tunay na bayaning si Andres Bonifacio ay isa ngayon sa pinakamahusay na awiting makabayan? fYI na rin kung ndi mo pa alam.
tapos, punta ka rin ng UP Press Bookstore at hanapin mo yung POETIKA/POLITIKA ni Ginoong Bienvenido Lumbera , subukan mong basahin at ng makita mo kung ano ang isang tula. tapos si Ginoong Lumbera nga pala ay isa ring National Artist. FYI na rin.
kung matapang ang apog mo, pagkatapos mong basahin ang POETIKA/POLITIKA ni Ginoong Lumbera, maglabas ka ng isang pagsusuri at sabihin mo na ang aklat ni Ginoong Lumbera ay naglalaman ng nagpipilitang mga tula. ngapala, yung tula ni Ginoong Lumbera sa POETIKA/POLITIKA na pumapatungkol kay LORENA, ginawa pala siyang PLAY at itinanghal ng ilang okasyon sa UP. FYI na rin, kung hindi mo pa alam.
kasi ang isang mahusay na makata ay dapat may sariling paninindigan. sige, maglabas ka ng isang usapan dito sa site kung ano ang pamantayan mo ng isang tula, asahan mo ko na pag naka-online ako eh sasagot ako para sa iyong kabutihan.
ngapala. kilala mo din ba si Amado V. Hernandez? kung hindi pa, ewan ko na lang kung nasa pilipinas ka ba. tatanungin ko na rin kung pilipino ka ba. kasi ang tunay na pilipino ay alam kung ano ang kanyang kasaysayan.
salamat muli sa pagbasa sa aking tula...ginoong liwayway.
"Write in White Heat, Edit in Cold Blood."
At si Sir Lumbera ay
Member ng Concerned Artists of the Philippines...Yun lang Jon...
Manahimik ka na nga Jon...Baka mapatahimik ka...
sapul!
Sabi nga ni Tulfo kay Jon.
Hulog sa Bitag!
Ei, nag-online ba si Jon E. Royeca ngayon?
Parang nakakainis ang katahimikan e...Hahahaha.
ang husay ng lohika...
ang husay mo bok...napatawa ako habang binabasa ko yung msg mo...
Si Jon ay hindi na nga concerned...hindi pa artist...
Special Child na laki sa gawgaw (liwayway)
hahaha! asteeg ng lohika. biruin mo napagdugtong mo ang gawgaw at ang artist na walang concerned. hahaha!
teka, may liwayway gawgaw pa ba ngayon?
Tagni!
"Write in White Heat, Edit in Cold Blood."
Asa ka pa...
Bok, wag ka ng umasa. eh hindi nga siya concerned sa sarili niyang pag-unlad bilang manunulat eh pano pa sa iba.
"Write in White Heat, Edit in Cold Blood."
sino ba talaga siya?ngayon
sino ba talaga siya?ngayon lang kasi ako naging active dito, after 8 months nang pagiging member. pero kung hindi siya karapatdapat sa attention ko dont mention na lang.
Mukhang isa siyang
Mukhang isa siyang persona
Naitapon na ng taong may-ari sa kanya
Ngayo'y nagsuot ang taong ito
Ng isang personang bagong-bago
:)
* * *
RJ, share ka ng konti kay Pepe...
bok RJ,
bahagi ka ng konti kay pepe, hinggil sa kanya...
tagni!
"Write in White Heat, Edit in Cold Blood."
Haha! Oo nga e... nahirapan
Haha! Oo nga e... nahirapan tuloy ako kung ano sasabihin kanina. Mukha kasing sensitive 'to si Pepe. Baka kung magsabi ako ng pangit, magpakamatay. Siyempre, paano na ang mundo kung wala si Jon E. Royeca? :D
* * *
anak ka ng bornik pepe...
By Way of Deception ha...? post ka ng mga isinulat mo. mahigpit na ipinagbabawal dito ang nagpapanggap na baguhan. ang baho mo ay higit pa sa lubluban ng kalabaw. buti na lang at naamoy ka ni Ate Katya.
Okinam! Laglag! Bagtit ka Jon E Royeca!
"Write in White Heat, Edit in Cold Blood."
pansin mo kung bakit
pansin mo kung bakit tanong ng tanong tungkol kay Jon? ilang post na nagtatanong siya. para syempre mailayo niya ang identity ni Jon sa kanya at malaya siyang makagawa ng bagong maskara. Parang Low intensisty at high intensity conflict lang a hahaha!
bistado!
sketchy. life. stories. on http://karikatuura.blogspot.com/
oo nga...
aba eh mahusay nga eh...inakala ko pa namang inakala ko...
salamat bok at andyan ka!
siya din yata si edilberto, yung nagpost ng kaastigan at kalayaan.
"Write in White Heat, Edit in Cold Blood."







Dap-ay
bok, taas kamaong papugay sa iyong pakikibaka..pwde mo ba enable private messaging mo? may mga tatanong lang ako sana...
serve the people!
cheers!