Hindi niyo naitatanong, head writer ako ng animated version ng Super Inggo dun sa ABS-CBN (hindi sa nagmamayabang ha?). Nakakalungkot lang na sa galing ng Filipino animators and artists, kakarampot lang ang na-produce na animated shows and movies ng Pilipinas. Ang mahal kasi gumawa ng cartoons e. Yung artists and animators nga namin pumayag sa pay cut kasi Pinoy production naman. Malaki ang pagmamahal nila sa larangang ito kaya para sa ikaaangat ng Pinoy animation nagsakripisyo sila ng malaki. Alam nilang mas malaki ang kikitain nila kung foreign project ang kakagatin nila pero hindi nila kami iniwan. Lahat kami, ang vision ay magkaroon ng genuine Pinoy animation industry, mga Pinoy na gumagawa ng animated shows and movies para sa Pinoy din talaga bago i-export.

Ang siste namin ay hindi lang ituring na laborer ang artists kundi isama sila sa proseso ng paglikha. Nung una nanibago sila sa kapangyarihang ganito. Sanay daw kasi sila na ibinabagsak lang (ng foreign production companies) ang lahat ng materyal sa kanila at ang trabaho lang nila ay sumunod sa utos. Pero nung naka-ilang episodes na kami, nagje-gel na rin ang creatives and artists sa paglikha at pagbato ng mga ideya (lalo na ng mga gags na di pwedeng ilagay sa pambatang cartoons).

Sobrang hirap gumawa ng cartoons ha (matrabaho para sa lahat pero ang bayad ay pang-third world at maraming cost-cutting measures dahil lumolobo ang production cost... sa writer times ten ang trabaho kumpara sa pagsusulat at pagsu-supervise sa live action scripts) at marami nang umalis. Sinasabihan nga ako na nagpapakatanga ako at hindi ko pa iniiwanan e. Anong magagawa ko? Sobrang fanboi ako ng pop culture kaya ang pagsusulat ng cartoons is a wet dream come true para sakin.

Aside lang pala. Ngayon na nasanay na akong magsulat ng animation, pota, tinatamad na akong gumawa ng live action. Pag nagsusulat ako ng live-action script tinitignan ako ng masama ng produser kasi sobrang gastos ng gusto kong mangyari. Palibhasa, sa animation ay malaya ang utak mong magpaka-over the top. Sa action scenes sa cartoon scripts namin normal na ang magpasabog ng building at kotse. Hindi na astig para sa amin yon.

Nga pala, may ikinatatakot ako. Kasi baka may mga anime fanboys din tulad ko dyan na magreact pag nakita ang cartoon show namin. Bakit bakya pa rin? Bakit formulaic pa rin? Kulang ba sa Promil ang mga gumawa nito at hindi makapag-isip ng mas matinding mga kwento at eksena? Pangungunahan ko na kayo. Pasensiya na pero mainstream TV show pa rin ang ginagawa namin. Para kay Aling Bebang na labandera. Para sa masa. Ang network TV ay paranoid sa pagkalugi, lalo na sa expensive shows like cartoons. Kung ikaw ba naman gagastos ng mahigit na isang milyong piso para sa isang episode e pucha gusto mong makasiguradong kikita ka. Kaya ayon po, wish ko lang na mabigyan ng layang pasabugin ang utak ko at ng mga nagtatrabaho sa show na ito sa paglikha ng pinaka-astig na cartoon show sa balat ng lupa pero sadly nakakahon pa rin kami sa mainstream. Wag na lang kayong magulat kung gaanong kabukaka ang pagpasok ng sponsors. Susmariosep. May counter-argument nga ako e. Pucha, yung anak ni Aling Bebang bumibili yon ng pirated na Bleach at Death Note. Keri ng kabataang masa ang mas mataas na mga kwento at konsepto. Pero siyempre ang sagot sakin hindi lang naman para sa anak ni ALing Bebang ito e. Para kumita ito dapat lahat magustuhan. Pero wag kayong mag-alala, hindi po basura ang show namin. Panoorin niyo paglabas, malapit na.

Pero optimistic pa rin ako sa Pinoy cartoons. Dito kasi creativity, story, etc. ang labanan. Hindi pasikatan ng artista. Hindi natin pwedeng i-export ang mainstream TV shows natin sa, say, Hollywood kasi keber naman nila kay Piolo? Pero pag cartoons, pwede tayong makipagsabayan. Kung mangangahas ang producers na ibuka ang kahon para magkaron ng laya ang creators na gumawa ng astig na cartoon shows, hindi lang indibidwal na animators ang kikilalanin sa mundo kundi ang Pilipinas bilang pugad ng matitinding cartoons. Parang anime ng Japan. Taas ng pangarap ano?

Pero hindi sa network TV magsisimula ito. Sa mga writers and artists na nagsasama-sama independent of the mainstream producers. May tropa ako currently na gustong maging pioneers sa pagpapausbong ng Pinoy animation industry. May project kami. Sali kayo. Malaki ang sakripisyo pero tulad nga ng sabi ng Nazi death camp survivor na si Dr. Viktor Emil Frankl: what is to give light must endure burning.

PS: Gusto rin naming buhayin ang Pinoy komiks, sali din kayo.