(Mula sa They Dwell in Yellow Quiet) 

Dilaw ang kulay ng katahimikan
sa tahanan ng mga pobre.
Ang kanilang lampara
ay gawa sa basyong bote
pinasakan ng basahan
at nakapuwesto ngayon
kung saan katamtaman
ang timpla
ng liwanag at dilim.

-

-

-

-

-

-

-

-

-

-

-

-

-

-

(Halaw kay Shel Silverstein)

Ito ang kuwento ni Ponsong Payaso:

Sa lahat ng payaso, si Ponso ang seryoso.

Suot niyang sapatos ay maluwang sa paa

pero hindi, hindi ito nakakatawa.

-

(Halaw sa The Philosopher. Edna St. Vincent Millay) 

-

Anong kulam ang 'yong alam
at daig ko pa'ng kulang-kulang?
Sa gabi at umaga'y
di napagkakatulog,
gayong dilat ang mata'y
bakit binabangungot?

Anong sumpa ang kinabisa
na gumagambala sa pag-iisa?
Larawan mo sa unan
ay basa at lukot,
parating inaasam
sana’y wala kang suot.

-
-

Sa sugat nagmula kaya sa sugat din ang punta.
Ito ang taimtim naming kumpisal, O Ama; isang pagsasakdal
na nagsasadlak sa panghabambuhay na sentensiya
ng pagpapabalik-balik sa mga gastado at saulado nang ruta
sa ugating balat ng tumatanda mong lupa. Ito, kami, sa iyong
tanghaling-tapat. Mangyari, banayad mo ngayong pinasusulak
ang lahat ng kaloob mong sugat: magmula sa mga lansangan,
hanggang sa bitak ng aspalto, sa natutungkab na kongkretong
nakadagan sa lumalapot na alingasaw ng mga imburnal,
baradong agos ng sipuning kanal, burak at iba pang paltos

-
-

Napakadaling isilid palayo sa isip
ang mga bagay-bagay. Parang ganito:
kahit pa ulit-ulitin natin ang pagparito
sa pagbabaka-sakaling matunton
ang bawat lihim na liko at lagusan
sa nilulumot na katakumbang
inukit nating pareho sa ating puso -–
mangyari, bago pa man maidugtong
ang mga nailubid na kataga
upang magbigay-tanda sa mga bulwagan
na dati nang natuluyan, gayundin
sa mga silid na pakiwari natin
ay ngayon pa lang napuntahan,
malamang mawala tayo, o di kaya
ay mabulid sa pagkalibang, bagay
kaya hindi natin matagpuan

-

-

-

-

-

-

-

-