Mahilig talaga akong magsulat tungkol sa pagsusulat. Kase wala akong maisip isulat. Kalimitan nakapagsusulat lang ako kapag me nabasang maganda at may reaction o sariling sundot akong nais gawin. Minsan me nakakausap akong tao na nakaka inspire para magsulat ako. Mga taong may sariling mundo, may passion sa buhay, mga weird at self destructive. Sila ang mga paborito kong dikitan. Parang na ma magnet ako sa kanila. Hindi dahil sa gusto kong maging tulad nila kundi dahil sila ang nakapagpapagalaw sa utak ko. In short, para maka pagsulat ako, kelangan ko ng musa. No musa, no writing.

lumalabo na yata ang memorya ko

tumatanda na ba ako?

hindi ko na matandaan ang lugar kung saan tayo magkikita after 10 years

basta ang alam ko, paborito nating umupo sa burnham park.

kung saan, hinabi natin ang ating mga pangarap (naks)

paborito nating manood ng mga batang nag bibisikleta.

sabi mo pa nga'y ako lamang ang gusto mong maging ina ng anak mo

subalit di ko talaga matandaan.

san nga ba tayo magkikita after 10 years?

sa ilalim ba ng arko o sa ilalim ng tulay?

tama, marami na nga yata akong nakalimutan.

And,

She shall live in my imagination.

The kind which wears a heart

For poems,                  and freedom.

There is no guilt in it

for slashing everything in two.

Even, leaving behind

the things that does not fit.

She’ll have the soul to weave continuously

Mornings I shake off the sheets and

shrouds, that has gathered

the strength of the night. Then fold.

It will lie beneath the pillows

To listen to its own undoing.

Then turn on the TV.

I do not watch but I like to

hear its sound from the kitchen.

It dulls the unrelenting bang and clang.

the latest news will not be so different

Anak II

Ni hindi mo na natikman ang mga yakap ko,
ikaw, na nawaglit na sa simula pa man,
Minamahal, anong mga hele ang makapagpapatulog sa iyo?
Hinahanap ka ng mata ko'y tila alon ang mga sandali.
Dahang dahang binubura ang mga larawang nais kong ipakita sa iyo.
Mga syudad, tulay na walang tubig, mga dragon at kastilyo,
at yaong mga daang hindi mo alam kung saan patungo.
Gumuguho na ang lupang pangako, na minsan mong pinatingkad sa iyong pagbisita.

Lahat ng ito, ikaw.
Ikaw na nawaglit sa simula pa man.

            Many, many years ago. Well, that sounds like an introduction to a rather long, convoluted story that my husband would make for our three year old son but I digress. Which is the point of the story, which is, to digress.

wide.eyes.shut  

It's nice to know you. Goodbye.
---Incubus

anong ipinagkaiba ng tula sa alak?

patuloy na umiikot ang mundo
ang mga puno sa
Ayala ay di nagbabago
gaya ng sanlaksang taong nagdadaan dito

pumanhik ako sa
matataas na gusali
at sinilip ang pagkakaiba ng ulap kung ika’y nasa taluktok
walang
sumagot sa aking mga tanong

anong ipinagkaiba ng tula sa alak?

ang tunay
na tula mahirap lunukin
mapakla, mahirap lunukin.
sa pagdaan ng panahon, lalong pumapait
ang katotohanan