Mga kababayan ko:  

Setyembre 26, 2009

Kung mayroon mang sandali sa unang hati ng taong itong hindi ko malilimutan, iyon ang mga huling araw ng First Term ko sa La Salle. Doon ko yata naharap ang pinakamatitinding patrabahong higit pa sa kakayahan ng katawang-lupa ko.

“Ideyal” – isa ito marahil sa mga salitang angkop na makakapaglarawan sa mga bagong guro. Mainit-init pa mula sa kolehiyo, sariwa pa sa kanilang kamalayan ang lahat ng prinsipyong pedagohikal, mga makabagong pamaraan at istratehiya sa pagtuturo, mga hakbangin sa paglikha ng pagsusulit at iba pang bagay na may kaugnayan sa edukasyong kanilang natutunan sa pag-aaral.

Sa mga sandaling ito, nasa estado ako ng paninibago. Parang bisita ang pakiramdam ko sa sarili naming bahay; estranghero ang tingin ko sa mga kasambahay at kapitbahay na araw-araw ko namang kasama; at kahit ang monitor ng pc ko’y parang may mali sa pagkakapuwesto gayong wala namang gumalaw rito mula nang iwan ko. Iba talaga pag galing ka sa ibang kapaligirang agad mong kinasanayan. Iba pala pag umiral ang stimulus adaptationg tinatalakay sa klase ni Prop. Claudia Mendoza sa Sikolohiya.