Ang kahungkagan ay bumubuhos gaya ng tasa ng kape sa bawat umaga. Parang palagi na lang maraming mangyayari sa paligid. Ang taon ay lumilipas sa mundong ito na puno ng pagbabago, subalit marami ang nananatiling pareho.

Ang mapait na katahimikan sa aking ulo ay inaabala pa rin ng pamilyar na kabaliwan. Mukha akong masaya, pero umiiyak ang aking kalooban. Pinapanatili ko ang aking pagkatao sa abot brasong layo ng matagal hanggang sa maging estranghero ako sa aking sarili. Natatakam ako sa kung anong hindi magiging ako at sa kung anong hindi magiging sa akin.

Hindi ako...
namumuhi
mapaghiganti
mapagmahal
maalaga
makasarili
mapagbigay
kulang
nangangailangan
naghahanap
madamdamin
matapang
matalino
takot
hangal
buhay
patay
huwad
O
totoo.

Hindi ako sino, na...
kilala mo
akala mo kilala mo
gustong kilalanin
kailangang makilala
mahalagang makilala
dapat makilala
pwedeng makilala

O

talagang
importanteng
makilala
dahil
hindi ako...

ang lahat ng bagay
ang bagay na ‘to
ang bagay na ‘yan
ang ibang bagay
kahit anong bagay
buong bagay
O
walang anumang bagay
at
wala akong
pangangailangan
sa ‘yo

Fuck the darkness
Fuck the rain
Fuck the shadows
Fuck the pain
Fuck the emptiness
Fuck the tears
Fuck reality
Fuck the years
Fuck the future
Fuck the past
Fuck coping
Fuck the task
Fuck the real world
Fuck the light
Fuck recovery
FUCK THIS FIGHT.

HINIGOP ako ng kadiliman na sumulpot mula sa kung saan. Pero ano't ninais kong maging bahagi nito? Nagdudulot ito ng kasiyahan sa akin. Sinasakop ng itim ang aking isipan at ngayon, gustong angkinin pati ang aking pisikal na katauhan. Minsan din akong nagutom sa misteryo at sa kasamaan sa aking kalooban. Ang itim na uwak ay lumapit sa akin at nakita kong palatandaan ito upang ilahad ang kadiliman mula sa aking isipan palabas sa bawat sulok ng mundong ginagalawan ko.

3 days ako sa China last week. Sa Guanzhou, capital city ng Guandong Province. Mainit ang panahon doon, parang sa pilipinas din. Tapos biglang uulan kaya eto, sinisipon at inuubo. Sana hindi to H1N1.