Hindi ko maiwasan na sa tuwing magsisimba ay may mapapansin akong kakatuwa, kakainis at kakatawa sa loob ng simbahan.  Aminin na natin, sadyang imposibleng si Father lang ang gusto mong titigan sa buong isang oras, pwera na lang siguro kung crush mo si Father; 'yun bang sa altar ka lang lagi nakatingin bawal luminga-linga, bawal lumingon, bawal magmasid, bawal igalaw ang ulo, na animo'y isa kang estatwa.  Lalo na kung sa bandang gitna o likuran ka na nakaupo at halos hindi mo na maintindihan ang mga sinasabi sa mikroponong puro base na lang ang umaabot sa iyong kinalalagyan.

     maraming dahilan kung bakit nagsusulat ang mga katulad nating mga aspiring writers o mga simpleng trip lang magsulat.  may gustong mailabas ang sama ng loob sa mundo at sa mga tao na gumagalaw dito, may mga nagmamahal at gustong ipagsigawan ang sayang nararamdaman, may mga nasasaktan at gustong lunurin ang sarili sa mga malulungkot na salita at alala ng dating matamis na pagsasama, may mga gustong balikan ang masasayang nakaraan, may mga gustong lumimot na lang.  kung ano man ang dahilan natin mababasa iyon sa ating mga akda.

     twenty-first century na pero ang kaisipan ng tao kagaya pa rin noong unang panahon.  ang babae dapat nag-aasawa.  as in lahat ng babae required mag-asawa regardless kung anong estado sa buhay o kung anong pananaw mo basta kapag pinanganak kang babae dapat mag-asawa ka at lalong dapat manganak ka, kung hindi mababa ang tingin ng mga tao sa iyo. 

     there was this guy i really like.  mukhang mabait, gentleman, parang punong-puno ng pag-asa at pangarap sa buhay.  pero what i really liked about him was he was always smiling.  kahit na kailangan niyang magseryoso dahil iyon ang required sa duty niya, ang maging serious face, lagi pa din siyang napapasmile sa mga little things na nangyayari sa paligid niya.  basta he seemed so happy with his life. 

     mayroon akong friend dati na sobrang love gumimick.  laging lasing pag end ng work week, laging nasa libis, taguig o makati.  minsan kahit middle ng work week amoy hang over siya, as in amoy alak na kumapit na sa damit niya kinabukasan.  siya ang bestfriend ko sa office. 

     may isang article sa inernet na nabasa ko noong isang gabi.  hindi ko alam kung bakit masyado akong nafafascinate sa stories about angels.  in one of my searches sa story ni Saint Michael the Archangel, nabasa ko na gumawa ang Diyos ng mga Archangels, si Saint Michael, Saint Raphael, Saint Gabriel at si Saint Lucifer na tinawag ding the light bearer o morning star dahil sa kanyang liwanag. 

Noon parang ordinaryong araw lang ang linggo.  Sunday araw ng simba. 

aaminin ko maka-noynoy aquino ako.

akala ko noon hindi na kita mapapatawad, paano ba naman ipinagpalit  mo ako sa iba.  masakit yun ha!  ilang baldeng luha ang iniluha ko sa'yo.  unang boyfriend ba naman at matalik pa kitang kaibigan.  kaya nga ikaw ang pinili ko dahil kilalang kilala mo na ako.  magkasama tayo sa lahat ng problema, sa lahat ng saya, sa lahat ng kulitan... hindi biro ang ating pinagsamahan.