Kailangan po kasi namin ng pinsan ko ng isang workshop for filipino writers. Kasi nahihirapan kaming maghanap ng manual para sa mga nagsusulat ng tagalog novel. Medyo nahihirapan po kami pag dating sa technical. Kulang pa rin po kami sa kaalaman kaya madalas eh sa technical kami pinupuntirya ng aming editor.

Maraming salamat po.

     Nagulat ako sa biglaang pagtaas ng pamasahe. Mula 7.50 pesos e tumaas ngayon at naging eight pesos na. Walanjo. Buti sana kung tumataas din ang baon ko eh hindi naman. Tapos pagkasakay ko sa bus, siningil naman ako ng 44 pesos na dati 35 pesos lang. Anak ng pating! Nagtangka pa akong mag-reklamo pero kaagad na isinagot ng kunduktor 44 pesos na daw ang minimum fare kahit sa’ng bus pa ako sumakay.

     hay nako, as usual nasa puyatan session na naman ako. Hirap talaga ng buhay writer at nurse. Ang kalaban mo talaga e pagod at puyat.

     Kelangan may tiyaga ka dahil kapag may tiyaga, may nilaga!

     First time kong mag-post ng isang short story at blog. Wala lang, sinasabi ko lang. Ang hirap pala talaga magpaka-writer. Rakenrol man!

     At ngayon, pakiramdam ko malapit na mag-over heat 'tong computer ko. kaya hanggang dito na lang.

  Yow!