Dahil sa nagdulot ng hindi maganda ang huli kong akda, ako ay lubos na nalulungkot at humihingi ng tawad sa lahat - lalo na kay Sinta.

Hindi ko po ninais na manghusga o makasakit ng sinuman, ngunit dahil nga sa mali ang mensaheng naparating ko sa aking pagsusulat, binura ko na ang huli kong akda nang sa gayon ay hindi na lumala ang bangayang naganap.

Muli, taos-puso akong humihingi ng tawad.

This was originally entitled "The Aftermaths of A Break-up", and I promised, too, that this is to be my last post about someone or something "else", so I decided to adapt a more fitting prologue.

Masayang-masaya ang araw ko kanina, dahil pumunta kami sa SM Southmall at namili ng pamasko nga. Tapos, sa 'di inaasahang pagkakataon, mauuwi ang masayang umaga sa malagim na hapon.

Sampung minuto bago mag-alas-dos ng hapon. 'Yun ang nakasulat na oras sa sketch ng traffic enforcer. Oras ng aksidente.

Magpapasko na naman. Nung nakaraang taon, bago rin magpasko, naaksidente na rin ako. Pedicab naman ang nakasagi sa akin nun. Katulad nung isang taon, malamig ang pasko ko nang mawala ang isang minahal ko - bago ikaw.

Hindi ko sana nais

na sayo'y mainis.

Ngunit sa isang bigkis

ng oras na kay bilis,

isip ko'y nalihis

at dito'y dumaplis

ang galit na labis.

Gusto ko sanang gumawa

ng malinis na tula

upang magpakawala

ng damdaming masama.

Ngunit nawari ko bigla

na hindi yata tama

na ang aking mga akda

ay puro ikaw ang paksa.

Isa pa'y ayoko na rin

na muling alalahanin

ang anumang naging "atin"

sapagkat alam naman natin

na ang pagpilit kong ika'y limutin