Sa wakas after two years makikita ko na din ang Pilipinas.  Sa July hopefully maka uwi na ako.  By that time iba na ang pangulo ng ating republika.  Ano kaya ang nag hihintay sa aking pagbalik.  Maging maayos kaya ang buhay sa aking pagbalik, O baka magkukumahog na naman ako na mag apply sa ibang bansa para kumita ng pera. 

Nakakasawa na ang ganitong sistema diba?  Ang mga professional ay umaalis ng bansa para pagsilbihin ang mga dayuhan. Duh!  Isang tradisyon na ayaw ko nang matikman ng aking anak.

Isa sa malungkot na dinadaan ng  OFW ay ang mga araw na mayroong lilisan. Kaaalis lang ng isang kasamahan namin sa trabaho.  Naging malapit kami sa kanya, nabuo ang isang mabuting barkadahan.  Parang magkakapatid na halos ang turingan.  Ang pakiramdam na tila mawawalan ka ng isang kapatid, palibhasa alam mo na mabuti pa siya at makakauwi na ng Pinas at hindi mo rin alam kung magkikita pa kayo sa Pilipinas.

Sana ay dumami pa ang manuulat dito.   Salamat po sa website na ito.  Ito na ang aking magiging tambayan kapag walang pasok.