Katagal ko rin palang nawala sa site na ito - mahigit three years na. Ganun? Parang hindi ako makapaniwala, parang hindi ko yun namanlayan ah. Ang bilis talaga ng panahon. Istorbo kase ang trabahong yan eh, inaagaw halos lahat ng oras ko sa pagbubulakbol.

Naiinip na ako, gusto ko nang umuwi. Nagresign na ako sa trabaho ko at two weeks na akong walang ginagawa. Naghihintay na lang na makuha ang kadatungan na inaasahan kong siyang bubuhay sa akin at sa aking pamilya pag-uwi ko. Isa akong OFW dito sa Dubai at pagkaraan ng labing-apat na taon ay napagpasiyahan kong umuwi na sa pinas  para naman makapiling ko ang aking mga asawa at anak. Oppsss, parang may mali. Dapat pala asawa at mga anak.

That was the fifth time

In the last three hours

That I have to bear

The endless suffering.

Today is February 14 – St. Valentine’s Day!  

Nagising ako kaninang uamga na kakaiba ang pakiramdam, hindi tulad ‘nung mga nakaraang araw na parang ang gaan-gaan ng pakiramdam ko. Parang ang bigat ng katawan ko. Oh my God, baka buntis at naglilihi na ako?

Natawa naman ako sa email ng isang friend ko ‘dun sa isang forum website. Nagre-request ba naman sa akin na magsulat daw ako….at ’yun daw nakakatawa! Sa loob-loob ko lang, grabe naman ‘to gusto pa akong gawing komedyante. Sa dami-dami ng pwedeng i-request ‘yun pa! Sabi ko sa sarili ko siguro inis lang ‘to sa work niya or sa boss nya or baka nasa menopausal stage na! 

Anyway, minsang medyo pagod na ako sa pagkukunwari sa trabaho, sumilip ako sandali ‘dun sa kabilang website. Wala lang….pabasa-basa lang ng mga kung anu-anong nagkalat na mga bagong tsismis. ’Yun lang naman ang kaya kong gawin ‘dun eh.  After reading few posts, napansin kong seryoso nga lahat ang theme ng mga naka-posts! Hmmm, ito siguro ang rason kung bakit ganun ang request niya - siguro para may maiba naman!