Pagod ako. totoo, pagod ako. emosyunal at pisikal na aspeto, pagod ako.

Hindi ko alam kung dahil ba sa trabaho o kung ano pa man, ngunit parang gusto ko na agad bumigay, para bang wala ng maluwang na espasyo para makahinga ako ng maluwag.

Hindi ako masaya sa trabaho ko, hindi dahil sa kasing bagal ng trapiko sa edsa-cubao ang sweldo ko, pero ngayon ko lang naranasan kung pa'no mapagod ang utak ko hindi dahil sa maraming tambak na trabahong naghihintay sa akin sa opisina, mas nakakapagod pala 'yung halos anim na oras sa walong oras na pagta-trabaho mo ay wala kang ibang gagawin kundi ang maupo sa makipot na swivel chair, magtaas ng paa sa table, kutkutin ang mga pins at tissue papaer, makipag-asaran sa mga ka-opisina mong tsismoso't tsismosa, mag-yosi sa labas at tumitig sa orasan habang naghihintay ng ala-singko ng hapon.

parang dinatnan na ako ng menopause sa kahihintay ng uwian. parang bigla akong nabiyayaan ng loyalty sa kahihintay ng 30 minutes break, parang sampung taon lagi ang nadadagdag sa aking edad tuwing lalabas ako ng opisina.

Hindi ako masaya sa trabaho ko, pero dito lamang ako makakakuha ng endorsement, at isa pa, ayoko din namang mag resign bigla bigla dahil matinding sakit ng ulo at pagod ang dinanas ko bago ako natanggap dito, mahirap makapasok sa Government Office, hindi siya ganu'n kadali, dito, hindi lang basta sipag, tiyaga at talino ang kailangan mo para makapasok ka, kailangan malakas din ang hatak mo sa loob at hindi nila hahayaang makapasok ka na lang ng walang kahirap-hirap kesehodang haro o Admin officer pa ang backer mo.

Noong isang linggo, pinull out ako sa una kong unit at inilipat ako sa ibang unit, sa unit na tinatanggihan at iniiwasan ng ibang fuckingshit na empleyado, ang sabi sa akin ng mga kasamahan ko, nanghihnayang daw kasi sa akin ang boss namin, alam daw niya kasi na matalino ako, sinilip daw niya kasi ang resulta ng Psyche exam at IQ exam ko at very impressive daw ang resulta.

Shit.

Very impressive pala at ako ang unang qualified na empleyado para maupo sa loob ng opisina at tumanga buong maghapon.

ayoko ng ganitong routine sa buhay ko, iyong tuwing umaga makikipagtagisan ka ng lakas sa mga babaeng takot ma-late sa MRT at panuorin ang ibang pasahero na nag su-super saiyan kapag naitutulak at naaapakan sa paa.

ayoko ng ganitong routine na lagi ka na lang nagiging biktima ng mga nagpo-power trip na Admin officers, subject ng tsismis ng mga empleyadong kilalang kilala ka na kahit hindi pa kayo nagkikita.

nasaan na nga ba ang mga talent ko na ayon sa iba'y kayamanan ko daw? Magaling nga ba talaga ako o isa lang malaking biro ang lahat?

Isang old dirty joke na nung sinabi mo'y bad timing ka dahil may namatay at ang masaklap pa nito, nakalimutan mo ang punchline mo.

Shit di ba?

sabi ng GF ko, magtiis ako kasi nag-aayos ako ng buhay.

Ito pala ang horror ng pag-aayos ng buhay, p'wede bang h'wag na lang ayusin? p'wede bang hayaan ko na lang na magulo?

Pakiramdam ko, para akong isang old timer na bold star na tumamlay na ang career at unti unti nang nalalaos.

Pakiramdam ko, para akong bombilyang pundido.

pakiramdam ko, para akong isang politician na natalo sa eleksyon at hindi na makatakbong muli dahil out of budget na.

pakiramdam ko, para akong isang kumpanyang na-bankrupt.

pakiramdam ko, para akong brain cell sa ulo ng taong 20 years nang comatose.

parang papel de liha na sobra nang used up. worn out.

dead and gone.

Parang isang bulaklak na tinuyo nang pagkalanta. nahulog sa kalyeng maputik, inapakan dahil nagka stampede at nahalo sa putik at alikabok ng nagdaang panahon na hindi ko na kailanman magagawang ibalik.

katulad ngayon, hindi na nga ako makatulog, umuulan pa.

Shit, wala na akong yosi.