Pag ka gising ko ngayong umaga, feel ko na, na parang may mangyayaring di maganda.

Kahapon ay di ko na napigilan pa ang sarili ko, nilunok ko ng lahat ng pride ko.

Ini-add ko ulit si "K" kahapon sa YM ko, at agad na kinumusta.

I'm expecting na kinabukasan ko na matatangap 'yong reply n'ya sa offline message ko sa kanya na: Hello, kumusta?

Kung kaya't kinaumagahan mga 8AM pa lang ay gising na ako, para i-check 'yong message n'ya na inaasahan ko, pero mag ta-tatlong oras na akong naka babad sa harap ng PC ay wala parin akong natanggap.

Naisipan ko mag bukas ng friendster, email add n'ya agad 'yong ini-search ko, and nag appear, nanibago ako kumbakit di n'ya ipina-private Prof. yun. Yun pala dun ko malalaman 'yong kasagutan sa gumugulo sa isip ko.

As in ang sakit!! Tumambad sakin 'yong Pic nilang mag kasama ng GF nyang kulay mais ang buhok. Nanginig 'yong mga daliri ko, saka ko napansin na umiiyak na pala ako, sabi pa sa Friendster n'ya.

"Ah, s'ya ba ang ganda n'ya."

Ang sakit!! Sana ako ang nan doon sa tabi n'ya, akap-akap s'ya ng mahigpit, kung sana'y pumaya lang ako sa gusto n'yang mag kita na kami at mag kasama na, pero maraming gumugulo sa isip ko kung kaya't di ako pumayag noon, iniisip ko kasi sina Mama at Papa, ang mga kapatid ko.

Parang biglang na numbalik ang lahat, doon sa puntong tinatanong n'ya ako ng tungkol doon sa pag kikita namin.

"K" : Baby ko ang tagal na natin, mahal mo ba talaga ako?

Ako: Oo

"K": Tatangapin mo ba ako, papapasukin mo ba ako sa bahay n'yo?

Ako: Ha? Ano?

"K": Uuwi ako d'yan sa pinas, pag katapos kung maka bakasyon sa batangas, didiretso ako sa inyo.

(nasa NZ kasi s'ya, nurse s'ya doon)

.......katahimikan............

"K": Hey baby ko. OK ka lang?

Ako: Ha? Ako? OK lang baby ko... ...

"K": I knew it, natatakot ka na?

Ako: Di pa ako handa, di pa alam nina Mama,

"K": ako magsasabi sa kanila,

Ako: No you dont understand kasi,

"K": No, I understand na di mo 'ko kayang i-paglaban.

Pag katapos noong usapan na 'yon ay di na s'ya muling nag OL pa, ako naman ay parang nalilito na rin.

Alam ko mismo sa sarili ko na di ko pa kaya, kung sana ay inintindi n'ya na muna 'yong kalagayan ko, pero iba s'ya sa lahat kasi ayaw n'ya raw mag invest nang too much sa relationship na hindi naman sigurado.

At humaba at humaba na ang di namin pag uusap , nag iwasan na kaming dalawa, pa taasan ng pride, pero ako rin 'yong unang bumigay.

Ang tagal ko s'yang sinuyo.

Naging kami ulit, nag balik na uli sa dati ang lahat. 'Yon ang akala ko, mas masakit pa pala sa pagkakataong 'yon, 'yong naka takdang pag kakawalay namin ng tuluyan, iniwan n'ya ako  sa ere, ibinitin na parang tangang umaasa. Di nya man lang sinasabi kung tapos na ba kami.

At 'yon nanga. Ngayong araw na 'to, "confirmed" na ang lahat, wala na kami, wala nang kami.

Napahagulgol ako, first time kong mag  mahal ng sobra-sobra, sinubukan ko namang maka agapay sa kanya, binago ko ang sarili ko para lang makasabay, naging mas mature ako para sa kanya, lahat binigay ko na panahon, oras lahat ng gusto n'ya a pinag sisikapan kong maibigay para lang mapatunayan na mahal ko s'ya, pero di n'ya man lang pinakinggan 'yong side ko, di n'ya man lang ako inintindi ,, Ngayon, tapos na ang lahat sa amin.

Parang unti-unti akong nalalanta habang tinititigan ang larawan nilang dalawa ng girlfriend nya.

Naka ngiti si "K" ng ubod ng tamis, ganon din ang girlfriend nya, mag ka yakap silang dalawa,

naluha ako saka ko nasabi sa sarili ko: "sana ako ang nan d'yan sa tabi n'ya, ako sana."

Pero everything happens for a reason, alam kung di s'ya isang pag kakamali, dahil ang d'yos mismo ang nag palapit sa aming dalawa,

Pero siguro nga, hanggang doon lang kami.

Alam ko na ayaw nya paring i-kompirma ang lahat, a-akto s'yang parang wala lang.

Nag open ako ng YM ko. Agad na akong nag pauna ng mensahe na:

Hi. Ganda ng GF mu,ah. I'm happy for you. Kumusta na? (Ang lakas ng kalabog ng dibdib ko habang itina-type ko ang mga katagang ito)

Sumagot siya: Pero ibinalik nya ang pangungumusta n'ya.

"K": Musta na. Tnx!!

Ramdam ko na naman 'yong pagtusok ng maliliit na karayom sa puso ko.

Ako: Ako OK na ako (matapos mapaluha)Ganda ng GF mo.

"K": Yeah kausap ko siya ngayon.

At ako naman si tanga na nag pumilit pa.

Ako: Ok lang ba sa kanya na kausapin kita?

Ang tagal n'yang mag reply, sadyang pinaparamdam sa akin na wala na nga akong parte sa buhay n'ya, pero nag paka baba parin ako, kasi mahal na mahal ko 'yong tao, kahit na nga ba alam kong mali na maki apid pa.

"K": Yeah..that's fine.

Tulyan ng kumawala ang luha ko, alam kong pilit lang ang mga salitang 'yon. Nag sign-out na ako, saka pinatay 'yong PC at saka pumasok at humagolgol ng iyak sa kwarto ko, habang tinatabingan ng unan 'yong mukha ko, parang tanga akong umiiyak, nangingig 'yong mga katawan ko sa bawat daloy ng alaala. Ang dami naming binuo na pangarap, mauuwi lang pala sa wala ang lahat.

Pero di naman agad-agad na nawawala ang pag mamahal, mahal na mahal ko parin siya kaya lang may iba ng nagmamahal at umaasa sa kanya, kailangan ko ng kumawala sa anino ng aking nakaraan, kailangan ko ng pakawalan ang sarili ko sa rehas ng pag mamahalan naming nag pahinto sa muling pag tibok ng puso ko, siya parin ang tinitibok ng puso ko, ngayong wala na s'ya, ngayong wala na kami. Di ko na alam kong titibok pa ba ang puso ko.

Mahal na mahal parin kita "Karla".