Mahilig ka rin bang maghukay?

Yan na yata ang magiging sanhi ng ating pagkabuwang. Sabi nila wag na raw buhayin ang patay. Ang mga alaala ay dapat nililibing na sa kahapon.

Pero pano kung hindi mo naman nilibing ang mga alaala? Pano kung tinanim mo lang pala? Tapos diniligan mo pa ng luha.

Matindi pa sa sumisikat na araw, ang alaalang yan ay tutubo at mamumukadkad, mapait na matamis na maasim ang bunga.

Ano ba kasi ang mali sa akin? Baka naman maling species lang yung gusto kong mahalin. Baka cactus talaga ako. O isda. O platypus. Nakow, mukhang mahirap hanapan ng kapareha yon, wala pa akong visa.

Baka naman itinadhana talaga akong maging boddhisatva. Nakanampowtah, kala mo banal.

Sabi nila yung mga tao daw na nagkakagusto sa atin ay madalas yung mga tao ring kapareho natin. Yung history ko puno ng commitment issues. Hahahaha. Mahilig kasi ako sa mga relasyong yakisoba. Instant pag-ibig, instant singlehood. Bakit pa kasi kayo magpapakipot kung dun din naman ang bagsak non di ba?

Kesa naman fling-fling ka buong buhay mo, mahal yun.

Kanina, nireview ko na naman yung mga taong naging bahagi ng makulay kong nakaraan. Yung mga saksakan nang malas na trinue love-true love ko. Wala namang kahihinatnan yung pagstalk ko sa kanila online. Naghuhukay lang ako. Sinusubukang alalahanin yung mga panahong kinikilig pa ko kunwari sa kanila. Ang tawag yata dun ay katangahan.

Nakakatakot yata talaga ako.

Hindi kasi ako yung tipong pang-display. Ako yung baon mong hindi mo nakain kanina. Malamig na. Saka medjo moist. Yung dahilan kung bakit ka papagalitan ng mama mo pag-uwi kasi mas ginusto mo pang bumili ng pagkain sa canteen, kasi yun yung "cool".

Marami nagsasabi sakin ang sweet ko raw, nakakatuwa raw ako, ang bait ko raw, ang cute ko raw. Mga barkada yata ng nanay ko yun. Kasi kung totoo naman yung sinasabi nila e bakit walang magkagusto sakin?

Ang hirap din kasi sa akin minsan, gustung-gusto ko yung mga bagay na alam kong wala akong pag-asang makuha. At ito, natutunan ko lang lately, ay hindi dahil gusto kong lagi akong masaktan. Pakiramdam ko, dahil yun sa hindi ko na alam ang gagawin kung andiyan na sila.

Wala akong kwentang karelasyon. Kasi ayaw kong magkamali. Kasi hindi ko alam kung kaya nila akong patawarin.

Pero kung may talent man ako, yun siguro ay yung paghuhukay. Sabi ko sayo pwede akong maging archeologist. Mas gugustuhin kong tignan yung nakaraan at magimbento ng mga kwento tungkol sa kanila, tungkol sa kung ano ang maaaring mangyari. Kasi mas madali gumawa ng kwento kung gawa-gawa lang, kesa kung totohanan na.