Nakita kita sa banding itaas

Dala mo yaong bagay na kaybigat

Nakita kitang hirap na hirap

Lalo na noong ikay umiiyak.

Natanong kita sa iyong kalagayan

Tanging ngiti lamang aking namulatan

Langit ay tila yata sayo’y nagdaramdam

Ulang dapat ay pumapatak ayaw magparamdam

Namagitan sa atin ay kalungkutan

Sa bandang palusong ikaw ay nagtanong

Masaya ka ba kahit na gayon?

Pag asay wala na , Paibig sa Poon?

Sadyang ako’y biglang nabalisa

Hinagilap ang ngiti pamatong sa mukha

Tinapik ang balikat kausap koy dukha

Ayaw ng Pagasa ayaw pa sa Himala

Ngayo’y alam ko na ang tanging dahilan

Ikaw pala itong tunay na makasalanan

Dali mo’y galit nais ay masaktan

Ayaw sa kapwang magbigay kapatawaran

Kung ang yong dinadalay tunay na mabigat

Ka awa- awa ka kung sa pagibig ay salat

Luha moy sayang , ilaan sa pagmulat

Doon sa itaas ibalik ang pangungusap!

"Minsan nasabi ko malalathala din mga sinusulat ko, hindi lamang puso ko ang makakarinig at utak ko ang masasaling kundi kapwa ko manunulat na sa kanilang sariling paniniwala pinanganak silang makata"