-

Para akong natutuwa
tuwing nag-iisa. Ang hangin
ay palaging sariwa
at ang langit ay nakabestida
nang higit pang makulay
kaysa bahaghari. Tumutunghay
ang mga dahong patay
tuwing ako'y naglalakad
pauwi. At pagyapak sa harap
ng pinto, sumasalubong ang yakap
ng nag-aabang na bunso. Problema,
kinakalawang ang seradura.
Di ko na mapihit ang seradura
papasok sa silid nitong puso.

Tuyo na ba ang aking awa
at ngayon ay lumulutong
tulad ng dahong lumulutang
pababa sa lupa? Bakit
kung kailan tumatanda
ay saka pa nadadapa,
habang sa kaluluwa ay nakaukit
ang lumalalim na hiwa?
Paano nga ba, paano nga ba,
paano ipagtatapat sa kanila
ganitong ang pag-ibig
ay dahan-dahang humuhulagpos,
at ang bisig ay iba na,
pihong iba na ang ibig kayapos.