Huling Haplos at Pagkalimot
Pagkawarak ng bulaklaking duster niya ay dinilaan at nginasab ko kaagad ang kanyang magkabilang utong. Nilaro ko ito hanggang sa kumunat at tumigas. Nilamas ko ang kayumangging suso. Namasyal ang dila ko na tagaktak sa laway mula dibdib pababa sa kanyang pusod. Libog na libog ako.
.
Noong bata pa'ko, madalas akong pagalitan ng magulang ko dahil sa kakulitan ko. Lalo na ang nanay ko na nakakapanibago kapag wala siyang hawak na hanger na lalatay sa aking pwetan. Siya ang madalas, pero ayoko namang matiyempuhan ako ng tatay ko na parang laging pagod. Kapag pinagalitan niya ako, tinatadtad ng mga mura niya ang buong pagkatao ko. Ramdam ng aking kaluluwa ang pagpapaalis dito ng mga nanlilisik at namumulang mata niya. Hindi man dumampi ang mga konkreto niyang kamay sa ano mang parte ko, mas masakit pa rin, dahil alam kong puot ang ipinupukol niya sa'kin sa pamamagitan ng mga salita.
.
Sinubukan kong ipasok ang pawisan kong hintuturo sa tuyot na tuyot niyang puke. Pwersado kong ibinukaka ang mga nangangatog niyang hita. Dinuraan ko ang tinggil niya para maipasok ang sabik kong daliri. Napasok ko, pinasok pa, labas-masok. Pabilis nang pabilis, tulad ng mga singhal niya na parang malalagutan ng hininga. Dinalawa ko ang daliring pinapasok, napaigtad siya, dinuraan ko pa para dumulas, hindi na niya kayang umiyak pa.
.
Buti na lang, kahit papaano ay may kakampi ako - si lola Rosita. Kapag isinusumpa ko na ang nanay at tatay ko kasabay ang walang tigil na paghagulgol, lalapit lang si lola, ngingiti. Ngingiti rin ako dahil alam ko na ang ibig sabihin no'n - pupunta kami sa tindahan at mapapaalis ang pagtatampo ko ng mga tsitsirya at kendi. Mga bagay na pinagkait sa'kin ng nagluwal sa'kin. "Masama ang junkfoods!" isesermon pa niya.
.
Gumapang ako pataas, nilamas ang laylay na suso. Hinalikan ko ang guhitan niyang leeg, sabay dila nito na parang umuubos ng sorbetes. Nag-iinit ang katawan ko sa kalibugan at kapahangasan. Dagan-dagan ko siya at hingal kaming pareho. Binate ko ang titi ko para muling tumigas, hindi niya ako pinagmamasdan. Siguro ay nakatingin siya sa kung saan: Sa kisame? Sa patay na bombilya? Ewan ko. Hindi ko Alam. Basta kakantutin ko siya, ito lang ang umuokyupa sa isipan ko.
.
Isang araw, nakipagbabag ako sa isa sa mga kalaro ko. Kaya pag-uwi ko, abot-abot din ang bugbog na natamo ko mula sa aking nanay. Pinintahan ng mga pasa at latay ang buong katawan ko. Hindi ako umiyak noon, pero rinig ni lola ang pagtangis ng aking kalooban. May kakayahan siyang makita ang kaibuturan ng aking lungkot at alam niyang siya lang ang tanging makakapawi nito. Kakalungin niya ako, hahalikan sa noo, ihehele, hanggang sa makatulog ako sa mainit niyang mga bisig.
.
Nawalan yata ng malay, hindi nakayanan ang pagpasok ko ng galit kong tite sa tuyot niyang pekpek. Ikinairita ko iyon kaya sinampal ko siya, pumutok ang kanyang labi. Malakas pa rin ang tama ng droga sa utak ko. Shabu. Ito ang gamot na sumasagip sa akin noon pa man kapag nag-aaway ang mga magulang ko. Apektado ang highschool at college, apektado lahat.
.
Tanghaling tapat ito ang mga naririnig ko: "Putangina mo!" "Putangina mo rin!" "Magsama kayo ng babae mo!" "Mamatay ka na!" "Demonyo ka putangina mo!" "Pokpok! Pati sa kumpare ko nagpapatira ka! Magkano? Libre?" "Tangina mo!" At sanay na ang aking kamusmusan sa bangayan ng nanay at tatay ko na hanggang ngayon ay itinatanong ko pa rin sa sarili kung minahal ko sila... o minahal ba nila ako.
.
Mahirap na nga kami, ganito pa ang bwakanang klase ng buhay. Palala nang palala. Kaya eto ako ngayon, adik, kakatapos lang magmeryenda ng bato at tumatakas na naman sa karimlan. Pero hindi pa ako busog, gusto ko pa ng kakaibang meryenda - Laman. Malas nga lang dahil hindi sariwa ang nadatnan ng paglilibog ko. Dinala ko siya sa madilim kong kwarto habang bangag na bangag ako. Na ngayon ay nilalapastangan na ng ari ko ang pagkababae niya na ilang dekada ring nanatiling tuyo at nakasara.
.
Kinagabihan, dumating si lola sa bahay mula sa pagsisimba sa bayan. Tinawag niya ako, awtomatikong nakaramdam ako ng galak sa tono ng tinig niya. Sigurado akong may pasalubong siyang uwi. Binitawan ko ang laruang kotse at anong sabik kong hinablot ang iwinawagayway niyang supot ng empanada.
.
Nagdilim ang paningin ko, hinablot ko ang kutsilyo na nakapatong sa lamesa sa tabi ng papag na kanina ay ginamit ko upang ahitin ang nag-uuban niyang bulbol.
.
"Lola ang sarap nito!" bumulwak ang katas ng empanada mula sa bibig ko, umagos sa mumunti kong labi. Pinunasan niya ang sarsa at marahang ngumiti.
.
"Lola ang sarap mo!" bumulwak ang sariwang dugo mula sa kanyang bibig bunsod ng paglaslas ko sa kanyang leeg, umagos ito at sumirit-sirit pa. Naglusak ang papag sa pulang likido, pati ang sahig, maya-maya ay natapos na rin ang pangingisay ng pinakamamahal kong lola.
kwekwento
» login to post comments | 3662 reads
:)
Submitted by kwekwento on August 17, 2009 - 3:40pm.
nakakabangag po talaga ang reyalidad, lalo na kung hindi mo malaman ang pagkakaiba nito sa konseptong tinatawag na bangungot. Kaya minsan, mahirap sisihin ang mga nakakagawa ng krimen.
dahil ang lahat ng bagay ay may kwento...
salamat sa pagbasa.
Ang Pagbabasa ay Pag-intindi, hindi Pambabatikos
» login to post comments
kwekwento
Submitted by Luca on August 15, 2009 - 10:01am.
you are one sick grandmotherfucker!!!
hahahahaha!
naalala ko yung kumalat na audiofile dati (natdapingggerr...natdapingggerrrr... oooohhhhhyeeeeeeeeesssssssdaaaaaapinggeerrrrrrrrr!!!!)
san ba galing 'tong hinagap mo na to? nakakaintriga!!!
wag kang pipikit...
» login to post comments
haha
Submitted by kwekwento on August 16, 2009 - 8:59pm.
ui hindi po ako yung lalake sa kwento. isa siyang entity na nakita ko sa isang bata.
galing kasi ako sa mall, habang pauwi, nakasakay ko sa fx yung maglola na kumakain ng (ewan ko kung empanada nga).
tapos yun, parang may nakita lang ako sa mga mata nung bata habang nakatingin at sinusubuan siya ng lola niya.
pag-uwi ko, nagsulat ako.
Ang Pagbabasa ay Pag-intindi, hindi Pambabatikos
» login to post comments
...
Submitted by sinta isaac on August 15, 2009 - 7:32pm.
ang galing!
parang pagharap sa isang malaking salamin na magpapakita sa iyo ng lahat ng iyong kinatatakutan...
para lamang sa huli, makita mo na ang greatest fear mo pala ay ang sarili mo.
nakakabagabag ngunit nagpapalukso ng dugo.
...Ya soshla s uma...
Hindi ko ninais magsinungaling, nakatuwaan ko lang sumulat ng piksyon sa pahina ng aking bibig
» login to post comments
:)
Submitted by kwekwento on August 17, 2009 - 3:41pm.
isang malaki't malinaw na salamin ng mga kriminal ang madilim na nakaraan. araw-araw, gabi-gabi, parang naka-record na sa mga utak nila kung gaano kahirap ang magkaroon ng mapait na karanasan.
kaya nitong burahin ang konsensya, pero hindi mabubura ng konsensya ang mga ala-ala.
salamat sa pagbasa.
Ang Pagbabasa ay Pag-intindi, hindi Pambabatikos
» login to post comments
si teyo ito
Submitted by walaumalistulog on August 16, 2009 - 8:11pm.
pre ayus to.
» login to post comments
oo nga eh.
Submitted by walaumalistulog on August 17, 2009 - 7:07am.
ito paborito ko sa sinulat mo, sa ngayon, feeling ko may mas maganda pang mga susunod eh...
» login to post comments
nagustuhan ko ang kwento
Submitted by jonsdmur on August 16, 2009 - 9:03pm.
Mga Obra ni Jonsdmur
Balarila - Wastong Gamit ng Salita
magaling! sa umpisa kasi di mo mahuhulaan kung ano ang ending... nagustuhan ko ung konsepto ng kwento... at ung pagkakasulat....
jonsdmur
» login to post comments
:)
Submitted by kwekwento on August 16, 2009 - 10:34pm.
Salamat po.
nga pala, napagisipan nio nb yung tungkol sa "panulat ng demonyo"? aasahan ko po yun.
yung about sa story ko naman nung college, sinunog na ng tiyuhin ko yung mga diskette kung san ko sinave, nabasa kasi nung anak niya (na atheist na ngayon) kaya nagalit sakin (hanggang ngayon). nawala ko naman yung drafts sa papel. actualy wla nkong balak ibalik yun o isulat ulit. may konting trauma kc skn e.
Ang Pagbabasa ay Pag-intindi, hindi Pambabatikos
» login to post comments
ang dark, dark....
Submitted by CLOSET WRITER on August 16, 2009 - 9:05pm.
ng kwento. gusto ko ang pagkagawa pero ayokong mangyayari sya sa totoong buhay.
pero yon ang dahilan kung bakit naramdaman ko ang kwento kc alam kong may reyalidad na ganito.
maganda.
» login to post comments
:)
Submitted by kwekwento on August 27, 2009 - 11:51pm.
salamat po sa pagbabasa
may mga tagpo talaga na mahirap aakalaing mangyayari sa totoong buhay, kahit ayaw natin, hindi tayo makakaligtas sa hampas ng tadhana; may hagupit ito na magdudugtong sa pagtataka at pagtuklas ng hindi katanggap-tanggap.
ika nga ng isang kakilala ko: "fact is stranger than fiction - in terms of reality."
Ang Pagbabasa ay Pag-intindi, hindi Pambabatikos
» login to post comments
grabe...
Submitted by Joven on August 16, 2009 - 9:18pm.
nakakawindang... nakakakilabot...
nasa pagitan ako ngayon ng paghanga at pagsisisi
paghanga dahil hinagip nito ang kamalayan ko at inilipat sa loob ng kwento. para akong saksi sa hindi makamundong krimen. i think maraming interpretation tong kwento, parang metaphor ng mukha ng pilipinas.
nakakabahala...
pagsisisi naman dahil sana ay hindi ko na nabasa 'to, sobrang disturbing, lalo na yung last scenario. tipong hindi k papa2lugin, na sa twing makakakita ka ng matanda ay maalala moto.
anlupit
"sagrado ang mga sulatin"
» login to post comments
kwento--
Submitted by aireen on August 17, 2009 - 1:47pm.
kinilabutan ako..
ako din ayaw kong mangyari ito sa totoong buhay...
maganda ang pagkakasalaysay mo.. ayos!!!!
cheers!
» login to post comments
:)
Submitted by kwekwento on September 25, 2009 - 6:38pm.
mas nakakakilabot ang mga bagay na hindi naisasalaysay at kikimkimin na lang ng panahon tapos ay tuluyan nang malilimutan. Magiging norm na ng society ang ganitong sistema.
salamat po sa pagbabasa.
Ang Pagbabasa ay Pag-intindi, hindi Pambabatikos
» login to post comments
wicked!
Submitted by nasan.sy.has on August 17, 2009 - 10:50pm.
but no doubt, it's utterly genius!
this story will always haunt my deepest fear..
Reading is my pleasure, writing is my frustration.. :(
» login to post comments
whatever
Submitted by nasan.sy.has on August 22, 2009 - 11:30pm.
haha! in your drims! :p
Reading is my pleasure, writing is my frustration.. :(
» login to post comments
anak ng...
Submitted by lumawig_jacinto on August 18, 2009 - 12:59pm.
mahusay... plantsadong-plantsado...
"manatili ka sa aking mga paningin" - lumawig_jacinto
» login to post comments
???
Submitted by kwekwento on August 19, 2009 - 2:24pm.
nabanned na'tong post ko? nawala e
Ang Pagbabasa ay Pag-intindi, hindi Pambabatikos
» login to post comments
bka umihi lang?
Submitted by walaumalistulog on August 19, 2009 - 5:27pm.
kita ko padin dito eh,.. haha.
Hanggat may ulam, may extra rice!
» login to post comments
ah...
Submitted by kwekwento on August 20, 2009 - 11:19am.
akala ko nawala.
pinalitan ko na yung title, andaming kapareho e.
Ang Pagbabasa ay Pag-intindi, hindi Pambabatikos
» login to post comments
hahaha!!!
Submitted by Luca on August 20, 2009 - 9:24pm.
ang tuuuuleeesss!!!
wag kang pipikit...
» login to post comments
question?
Submitted by anakngfaraon on August 23, 2009 - 8:17am.
"Malakas pa rin ang tama ng droga sa utak ko. Shabu."
aware ba ang isang taong high sa drugs na high nga siya sa drugs? hindi ba parang lasing iyan na sinasabing hindi siya lasing pero kitang-kita namang lasing siya?
http://katya14.multiply.com/journal
» login to post comments
Answer
Submitted by kwekwento on August 24, 2009 - 2:35pm.
Dito po magkakatalo ang dalawang persona kapag naging isa sila. Hindi pwedeng pareho rin sila ng instincts at consciousness. Kailangan pong may mag-narrate para magsakatuparan sa flow ng istorya, kung hindi siya aware na parang nasa spur of the moment na adik siya, walang patutunguan ang plot at paniguradong usapang adik na ang kalalabasan. In a sense na balewala ang concept ng istorya na magkwento ang 1st person, although high nga lang siya. Sa kabuuan, ang itinanong niyo po ay maihahalantulad sa pagdisregard sa style at intensyon ng nagkukwento.
may kinalaman po yung timeline, na parang nagbabalik-tanaw pero simultaneously nangyayari sa kanya upang paboran ang momentum.
salamat sa pansin at sana naunawaan niyo ang sagot ko.
Ang Pagbabasa ay Pag-intindi, hindi Pambabatikos
» login to post comments
parang butas kasi para sa
Submitted by anakngfaraon on August 25, 2009 - 8:02am.
parang butas kasi para sa akin ang linyang iyon. pwede sigurong i-imply na high siya nung ginawa niya iyon nang hindi niya mismong sinasabi na high siya sa droga.
pwede ring gawing third person omnicient, pero mas maganda nga ang first person.
ok, thanks.
» login to post comments
Natural lang naman po na may
Submitted by kwekwento on August 28, 2009 - 12:05am.
Natural lang naman po na may makita kang butas sa kwento, kahit sino naman yata. Pero mas maganda kung unawain muna ang point of view ng akda. Kung bakit may ganoon, bakit may ganyan, at kung para saan ang butas na iyon. Relevant po sa linyang nakita niyo ang kasunod na linya nito, kung saan ang diction na ginamit ay magbibigay daan sa isang mahalagang elemento.
Sa unang paglalahad pa lamang ay kapansin-pansin na ang pagbasag sa reyalismo kung saan isininasalaysay niya ang bawat galaw niya at kondisyon ng kamalayan; bagay na hindi magagawa ng isang bangag. Malinaw na isa itong obscure omniscience bilang 1st person, at ito ay sinadya (bilang style)
Kung sisihayatin pa, maikukunsidera na isa ring butas ang huling linya ng kwento - at muli'y isang basag na reyalismo.
salamat sa pagiging mapagmasid.
Ang Pagbabasa ay Pag-intindi, hindi Pambabatikos
» login to post comments
kwentong adik (hindi ito butas)
Submitted by bayawak on March 27, 2010 - 11:31am.
ang ganda nga e. sa tingin ko hindi iyon butas. tama lang na nakalagay iyon doon. parang inaalala nya lang kasi yung nangyari at kwinikwento ito sa atin.
makakagawa ba ng kwentong ganuon ang isang high sa shabu? :D
» login to post comments
salamat sa paglilinaw
Submitted by kwekwento on April 5, 2010 - 3:49am.
salamat sa paglilinaw :)
sana'y mabasa pa ninyo ang iba ko pang akda
Ang Pagbabasa ay Pag-intindi, hindi Pambabatikos
» login to post comments
dapat ang title nito
Submitted by walaumalistulog on August 30, 2009 - 4:57pm.
HULING KALMOT AT PAGKALIBOG!
hehe!
Hanggat may ulam, may extra rice!
» login to post comments
I was hoping...
Submitted by royaledad on August 31, 2009 - 12:23pm.
Na hindi si lola... Pero talagang si lola nga...
galing... it was dark... pero ang mas lalong bumagabag sa akin ay kung paano nai-narrate ng writer ang ganito ka-morbid na scenes, without actually being into the scene itself.
unless, magaling ka talagang writer... and you are...
» login to post comments
Hi
Submitted by kwekwento on September 6, 2009 - 11:48pm.
salamat po sa puri, nakakataba ng puso.
siguro kasi, para maging magaling na writer, kailangang isantabi muna ang emosyon at konsensya.
Yung tipong kaya mong manipulahin ang mundong nilikha mo sa mga salita.
Ang Pagbabasa ay Pag-intindi, hindi Pambabatikos
» login to post comments
sa may kalagitnaan pa lang
Submitted by Patrickman on September 19, 2009 - 9:47am.
sa may kalagitnaan pa lang na-gets ko na kung sino yung tinitra niya pero may kakaibang sipa pa rin yung ending.
paborito kong flavor ng empanada ay asado. sarap! :D
I'd love to turn you on...
» login to post comments
honga, ok yung alternating
Submitted by Patrickman on September 21, 2009 - 4:00pm.
honga, ok yung alternating narrative, yung isa bangag siya tapos yung isa matino. parang napa-"uh oh, something bad is up..." tapos ayun na nga, the ending na malupit.
I'd love to turn you on...
» login to post comments
hehe
Submitted by kwekwento on September 22, 2009 - 1:22pm.
experimental lang kasi to. bihira lang ako magflash fic. nobela talaga binabanatan ko and pasingit-singit lang ng post d2 sa fw. kung pwede nga lang na ipost ko d2 yung mga ibang akda ko e kaso bawal hehe.
Ang Pagbabasa ay Pag-intindi, hindi Pambabatikos
» login to post comments
astig!
Submitted by benjamin grajo ... on September 23, 2009 - 12:26pm.
tangna! kung maririnig mo lang ang palakpak sa pamamagitan ng pagsusulat baka sakin ang pinakamalakas... galing!
» login to post comments
Salamat!
Submitted by kwekwento on November 14, 2009 - 9:00pm.
sapat nang papuri ang maunawaan at nalibang ka sa akda ko!
hey, kailan ka ulit magsisindi ng akda na hindi maabot ng mga bata?
Ang Pagbabasa ay Pag-intindi, hindi Pambabatikos
» login to post comments
='(
Submitted by benjamin grajo ... on February 12, 2010 - 11:25pm.
magulo ako ngayon... madalas di ko alam ang takbo ng isip ko.
» login to post comments
cguro pareho...
Submitted by benjamin grajo ... on March 26, 2010 - 10:01pm.
cmula nung nawala ang insperasyon parang bakante na utak ko... dayami na ata laman nito.
» login to post comments
salamat...
Submitted by benjamin grajo ... on April 4, 2010 - 7:35pm.
naghahanap pa ng tamang panahon...
» login to post comments
nabangag din ako!
ang galing ng takbo ng bawat senaryo at bihira ang nakakapaglahad ng ganitong kwento na hanggang sa pagtulog eh nakatatak sa isipan...
nakaka-pangilabot subalit halaw sa katotohanan...
... bata-batuta... malaki ang batuta...