I Hope It Rains on Friday
When you walked past me.
When I fancied being hurt by it.
It was a gentle kind of rain...
The kind that pitterpatters on a tin roof.
It was raining that same Friday that we sat together.
When you called me Shiela.
When I asked you to promise me you'd devastate me.
It turned into a thicker kind of rain...
The kind that reminds you of a thousand little hearts beating.
It was raining that Saturday.
When you crushed me in your embrace.
When I turned myself into a straw house.
It was a steady kind of rain...
The kind that anchors a love song like a drone.
It was raining that Sunday.
When you tied my hands behind me.
When I was soaking in vulnerability.
It was a soft kind of rain...
The kind that wells out of your eyes as tears.
It was raining that Monday.
When you asked me to forget I met you.
When I began to erode in confusion.
It was a violent kind of rain...
The kind that drowns your screams.
I hope it rains on Friday.
When you become a vague memory.
When I am left like the mud after a great flood.
I hope it is an invisible kind of rain...
The kind that you can walk through, as if it wasn't raining.
Kay Mike... namimiss ko nang makipagtaguan sa National Bookstore
ìts funny to think how rain
ìts funny to think how rain can change our lives... f0rever...
ìts funny to think how a
ìts funny to think how a single rain can change our lives... f0rever...
...
Gusto kong mag share sana ng mga naging karanasan ko sa ulan, kaso magiging isa na naman akong prolific liar kaya h'wag na lang.
gusto ko din sanang maramdaman 'yung iba't ibang klaseng ulan, iyong tipong magkakaroon ng ibang mukha ang ulan na umaayon sa nangyayari at nararamdaman mo habang bumubuhos 'to na walang katapusan.
Isipin ng corny pero ang unang taong nagsabi sa akin na ako ang destiny niya ay nangyari sa gitna ng ulanan habang nakatayo kami sa gilid ng kalye at nakatitig sa nakatirik niyang kotseng bulok, nagpapahinga sa pagtutulak nito sa mahabang kalye ng Mc. Arthur highway...
Na in love ako sa tula mo. :)
http://leserotika.i.ph/blogs/leserotika/
maraming salamat sinta
nakakamiss ang mga moments ng ulan.
lalo na yung aftermath.
bibihira ang love story na apoy ang involved o matinding sikat ng araw na nasusundan ng panaka-nakang pagjujubal.
nung isang araw napanood ko sa Cinema One yung "Flames the Movie" (huwag sana nating husgahan ang isa't isa) at may moment din na nawalan ng preno ang jeep nina Jolens at ni Marvin. Tapos bumangga yung sasakyan nila sa gilid ng daan (na parang bundok kasi yung kabilang side ay bangin).
hindi nga lang sila nagka-aminan na destiny nila ang isa't isa.
nagkabukol lang si Jolens. Boo.
ano na nangyari sa dumestiny sayo?
Kung ano man yung narinig mo, hindi "I love you" yun! Assumera!
kung titngnan, ang pag-ulan
kung titngnan, ang pag-ulan ay tulad din ng pagluha. hindi ko na kailangan pang ipaliwanag sa inyo ng delalyado kung bakit nagkakaroon ng ulan, boring naman nun. basta, kapag bumigat na ang ulap dahil sa naipong tubig, babagsak ito sa lupa. gaya ng pagluha na aagos kapag hindi na kayang dalhin ng kalooban ang naipong kalungkutan. pero gaya rin ng ulan, ang pagluha, tanda ng bagong simula. hindi para muling lumuha, kundi upang muling magtiwala.
ang pag-ulan
gaya rin ng ulan, ang pagluha, tanda na magbabaha.
Kung ano man yung narinig mo, hindi "I love you" yun! Assumera!
you have a way with
you have a way with words... so picturesque and stinging.
I am the weaver of dreams and the and the symphony of nightmares...
salamat Johanne
una sa paggamit mo ng salitang "picturesque" na nagpa-arabesque ng aking modelesque na physique.
hahaha.
let's see your work din... :)
Kung ano man yung narinig mo, hindi "I love you" yun! Assumera!
Meron, kaya lang mas gusto
Meron, kaya lang mas gusto ko gumawa ng novels. Nasa work in progress section yun. Sci Fi yung title. hehe
I am the weaver of dreams and the and the musician of nightmares...





sa futon...
mike: please don't cry. we were happy while it lasted weren't we?
doni: i'm not crying because i'm sad. i just didn't expect that you would do as you promised.
mike: what promise?
doni: that you'd devastate me?
mike: i never agreed to that.
doni: well, you did it anyway.
Kung ano man yung narinig mo, hindi "I love you" yun! Assumera!