“Itanong mo sa mga bata… ang sagot, iyong makikita…” – Asin

NANG magpulong ang mga bansang kasapi ng United Nations (UN) sa New York, na tinawag na UN Convention on the Rights of the Child noong Nobyembre 20, 1989, isinulong ang tinaguriang batas na siyang magtataguyod at magtatanggol sa mga karapatan ng gma bata labansa anumang uri ng pang-aabuso—seksuwal, pisikal, emosyonal o sikolohikal.

Ngunit patuloy ang pagyurak sa dangal ng mga kabataan sa buong daigdig. Hindi lamang ito sa puwersahang pagggawa sa mga minahan, bukirin at iba pang mga industriya’t hanapbuhay. Lantaran ito maging sa larangan ng prostitusyon at ang malawakang paggamit sa kanila bilang mga pang-aliw sa mga pedupilio (pedophiles) sa internet o sa tinatawag na cyber pornography.

Sa paglitaw nang mahigit na 1,000 puntahan sa ‘kalawakan’ ng cyberspace o mga internet sites na nagtatampok ng lantarang pagtatalik sa harap ng kamera, naroroon at lumalaganap din ang paggamit sa mga batang edad anim hanggang 17 bilang kapareha ng mga may-gulang sa pakikipagtalik.

Mahigit sa 150 internet sites ang laan sa pedopilya. Sa pamamagitan ng salapi at iba pang mga bagay na nakaaaliw sa kanila, ang mga bata ay nakikipagtalik sa matatanda o kaya’y sa kapwa paslit sa harap ng kamera. Ang ganitong industriya ay tinatayang tumitipak nang milyun-milyong dolyar o bilyun-bilyong piso.

Karamihan sa mga kabataang ito ay buhat sa lahing Europeo tulad nang Ingles, Yugoslav, Norwegian, at gayundin sa kalakhang Asya, tulad nang mga Indonesian, Malaysian, Ruso, Hapon, Tsino at Vietnamese. Mayroon ding mga Bumbay at Pakistaning lumalabas sa screen.

Kung pagmamasdan sila, tunay na nakapagngangalit ang kanilang kalagayan at karamihan ay lansakang dumaranas ng paghihirap bunga nang maagang pagsabak sa pakikipagtalik.

Mahigit 100,000 (baka mas marami pa) mga kabataan ang naghahanapbuhay ngayon bilang mga modelo at artista sa samu’t saring sex videos at mga larawan na lansakang ibinibenta sa internet.

Karaniwang binayaran ang bawat internet site na ito, kung magpapamiyembro, nang hindi bababa sa US$39.95 para sa tatlong buwang pagsubok o trial , o $59.95 para naman sa anim na buwan o isang taon ng pagiging kasapi.

Kuwentahin natin ang kikitain mula sa isang magla-log in sa mga pornographic site na ito, ayon sa palita na $1.00 = P51.00. Para lamang sa tatlong buwan nang pagsubok ng siang tao na nagnanais na maging miyembro ng site na iyon, kikita ang operator ng P2,037.45 ($39.95 x P51.00).

At kung susumahin naman ang kabuuan ng isang taong bayad ($59.95) para sa pagiging miyembro ng site, aabot ito nang P2,649.95.

Ang halagang nabanggit ay para lamang sa siang tao na magla-log in sa naturang mga site sa mga oras na iyon at hindi pa sa mga susunod na oras. Makikitang 24 na oras na bukas ang mga site na ito at kung may 10,000 magla-log in at magpapamiyembro sa gma pornograpikong sites na ito bawat minuto (gamitin natin ang tatlong buwang bayad-sapi), nangangahulugang aabot sa $399,500 o katumbas ng P20,374,00, ang kabuuang kita ng ISP (internet service provider) at mga operator ng mga site na ito, sa loob lamang ng isang minuto.

Sa loob ng 24 na oras, kung hindi bababa ang mga magpapatala bilang kasapi ng mga sites na ito, may kabuuang P29,339,280,000 ang magiging kita ng mga ito sa loob lamang ng isang araw!

Ang epekto sa batang biktima ng pornograpiya

Vaginitis o impeksiyon sa ari, liban pa sa walang tigil na pagdurugo, ang karaniwang nagiging sakit na dinaranas ng mga kabataang nagbibida sa pelikulang pornograpiko.

Ayon naman sa mga sikolohista, karaniwang ang mga batang naaabuso o nagtrabaho bilang child sex workers, sa internet man o sa karaniwang video, ay nagpapakita ng abnormal na gawi tulad nang kawalang reaksiyon kapag nakikipagseks (kung mag-aasawa) at pagiging bayolente.

Marami ring kaso ng pang-aabuso ang ginagawa ng mga paslit na ito sa kapwa bata, kahalintulad ng pang-aabusong ginawa sa kanila.

Hindi bababa sa 60% ang nakaranas ng kakaibang apetite o pagkahayok sa seks o dili naman kaya, ay pagiging takot sa seks (sexual phobia) o dumaranas nang frigidity (walang anumang nararamdaman kung nakikipagtalik).

Datos din ang nagsasabi na 35% ng mga biktim ang nagiging bayolente at ang nalalabing porsiyento, nagiging totally reserved o ayaw makisalamuha sa mga tao.

Karaniwan, nagiging masasakitin ang mga batang ito. Ang ilan pa nga ay namamatay at dumaranas nang matinding panlulumo o depresyon.

Sa ulat ng US Federal Bureau of Investigation o FBI noong 1998, mayroon lamang ilang mga child pornographer ang nahuhuli, at ang iba ay nakatatakas patungong ibang bansa. Karamihan sa kanila ay pumupunta sa Asya bilang mga turista at doon nagpapatuloy ng kanilang krimen.

Sinasabi pa ng ilang sites, na nagtatampok ng pornograpiya, na lisensiyado sila at nasa tamang edad ang kanilang mga modelo na inieempleyo (karaniwang edad 18, pataas—na siyang legal na edad ng mga kababaihan sa ibang bansa, partikular sa Estados Unidos, liban sa Holland na ang legal na edad para makipagtalik ay 16, o hindi na sila maituturing na menor-de-edad).

Pabalat-bunga pang nakaanunsiyo na “kung may matatagpuang sites na nagtatampk ng child sex ay agarang iulat sa mga maykapangyarihan.”

Mga batang karne sa internet: paano na sila?

Sa kasunduan ng gmabansa sa pulong ng United Nations, malinaw na may tungkulin ang mga bansa na pangalagaan ang mga bata o mga kabataan laban sa lahat ng uri ng pang-aabuso—pisikal, seksuwal o sikolohikal, at ipagkaloob sa kanila ang kanilang mga karapatan bilang mga bata at bilang mga tao at tagapagmana ng daigdig sa hinaharap.

Ngunit sa kalagayan nilang mga munting anghel sa internet—na niluluray, ginagawang parausan at libangan, hindi malayong itanong mo sa sarili sa pagbukas mo ng mga internet site – Ano ang nalalabi nilang pag-asa?