Likas na siguro ang fear ng tao sa mga bagay na hindi niya maintindihan at maipaliwanag...At ganun din ang pagiging hindi kumportable sa ibang kultura o ibang mga paniniwala na nakakasalimuha nya sa mundo. Madami pa kasing sarado ang isip at hindi pa kayang kumawala sa grand narratives at meta narratives na kumukulong sa kanya.

Dagdag pa dito ang mystification, stereotypes at kung anu-ano pa.

At higit sa lahat ang paniniwala na ang kinabibilangan niyang kultura, sekta ng relihiyon o political party ang pinaka-angkop at tama.

Minsan tama sa Yoda, fear leads to anger, anger leads to hate and hate is the path of the darkside (parang ganun)

Ang lungkot isipin, lalo na't diverse ang mundong ginagalawan ng tao....

Maging ako, na isang atheist, pro-gay/pro woman at ang pulitikal side ko ay nakaharap pa-kaliwa, nakakaranas din ng discrimination (madalas).

Minsan, maging ako ay nagkakaron din ng pagkakamaling ganito kung saan nakakalimutan ko ang pagiging bukas at nagkakaron din ako ng prejudice sa ilang mga kristiyano (pero as a means of self defense lang),ibang subculture at etc. at pinag-aaralan ko ng mabuti ngayon ang tolerance at pag accept sa equality etc. etc.

Ignorance ang unang dapat mabuwag...

Salamat sa pagpost nito Dennis, at salamat din ng marami sa pagsuporta nyo (Arrest at KM64) sa Bookay.

Nice meeting you too.

 naalala ko dito yung kapitbahay naming single mother at may anak na nag-aaral sa private school na pinapatakbo ng mga madre. grabe ang dinadanas na descrimination nung bata kasi nga sabi daw ng mga madre hindi sya pwedeng mangumunyon kasi hindi daw kasal ang mga magulang nya.

naging tampulan ng tsismis at usapan sa buong school ang kalagayan ng bata. ipinatawag ang mommy nito at humantong sa expulsion kasi nga yung bata hindi na normal ang galaw sa school sa dami ng matang nakatuon sa kanya na mapanghusga. ikinatwiran na lang ng madre na hindi daw magandang tingnan ang "broken family" sa school nila kaya kung maaari daw ay ilipat na ng school ang bata. mga madre yan ha.

paano kaya kung ang mommy nung bata ay nabuntis kasi na-rape sya? ibig sabihin pala nun wala siyang puwang (ang bata) na mag-aral sa isang katolikong paaralan at wala siyang karapatan sa matinong(?) edukasyon? 

maganda ang post mong ito Dennis. salamat dito. 

Kapag hindi pa lusbusang wasak ang cognitive ng isang tao batay sa kanyang priori at posteriori ay hindi niya mauunawaan ang multi-dimensional ng realidad.

No'ng High School ako, ako ay agnostic, ngunit dahil sa kaklase ko na ngayon ay matalik ko ng kaibigan ay nakonbinse ako na manalig sa lumikha. May pagbabagong naganap naman sa aking pagkatao na ikinatuwa ng magulang ko. Subalit, ang nakakalungkot, yung mga taong may pananampalataya ay iba ang pagtingin sa mundo.

Para bang sila lang ang matino at malinis na nilalang, at kapag hindi ka kaanib ng kanilang pananampalataya ay marumi ka. "Do not be equally yoke with the unbeliever," ito yung kanilang pinanghahawakan.

Kung susuriin mo naman yung paraan ng pag-iisip nila, sila itong may pinakamakikitid na pang-unawa at pananampalataya, ang mahalaga para sa kanila ay maramdaman nilang ligtas sila kahit na makasakit sila ng damdamin ng iba.

Kung sino pa nga yung nagsasabing malapit siya kay Lord ay para sa akin ay mga walang kuwentang nilalang. Yung dating eskwelahan na IS na aking pinagtratrabahuhan ay sandamakmak ang kanilang prinsipyo at paniniwala.

Kailangan ipakita mo na kawangis ka ng Diyos. Ang putik ang babaho ng bibig ng mga opisyal dun na nagpupumilit na maging santo at santa. Tsimis sa kaliwa, tsismis sa kanan at kahit 'yong pinakasulok-sulukan ay pinag-uusapan.

 nakipagkuwentuhan ako sa isang pinoy na nagt-trabaho sa isang music store dito sa san francisco, tapos tinanong niya ako kung saan ako nagsisimba.  sabi ko hindi ako nagsisimba.  sinabihan niya ako ng bastos.  sino kaya sa amin ang bastos?

hindi ako atheist pero wala na akong religion dahil tinalikuran ko na.  ang religion kasi kadalasan kinakahon ang pag-iisip ng mga tao kaya feeling nila sila lang ang tama at ang maliligtas. 

http://katya14.multiply.com/journal

ilang beses na kong nalalapitan ng mga nag-aaya sa mga bible reading.  kaya raw nagyuyosi at umiinom at nagdadrugs at nagsesex ang mga tao ay dahil hindi pa nila narerealize ang totoong pagmamahal ng Diyos. nasubukan ko na rin minsan malapitan ng isang lupon ng koreana, nag-aaya na sumali ako sa Church of God. ayos diba

May tinatawag na respeto sa paniniwala ng isang tao. Kung ang pinipilit mo ang isang paniniwalang taliwas sa paniniwala ng ibang tao hindi ito pagrespeto kundi pagtuligsa.

Ang pag-iwas sa isang bagay na alam mong mauuwi lang sa matagal na pagtatalo at hndi pagkakaunawan ay tanda ng respeto. Maiging pag-usapan ang pagkakasundo hindi ang pagdidiin kung sino ang tama at sino ang mali.

 Ang interfaith dialogue ay hindi pagpupulong kung sino ang may tamang katuruan o paniniwala kundi paghanap ng mga bagay na ipagkakasundo ng lahat.

Ang pagtatama sa inaakala mong mali ay makukuha sa paglalatag ng matibay na paliwanag at iwanan ito sa kanya para pag-isipan, hindi ito makukuha sa pagpipilit at pasisiksik sa mga bagay na ikaw lang ang nakakaalam.

Ang acts of religious discrimination and intolerance ay ang diskriminasyon dahil sa kanyang relihiyon, ang halimbawa nito ay ang pagtataguri sa ating mga kapatid na muslim na mga terorista at bayolente. Ito ay malinaw na diskriminasyon. At hindi ito nararapat! Kung sakaling inawasan ka ng kaibigan mo dahil sa salungat mong paniniwala itoy personal nyang desisyon, kaya wala na tayong magagawa dun.

Nakakalungkot lang na maraming ipokritong tao na ginagamit sanggalang ang relihiyon. Subalit kung ating iisipin hindi ang relihiyon ang problema kundi ang mismong taong ito. Wag nating pulaan ang relihiyon kundi ang mga taong gumagawa ng kaipokrituhan.

Iyon lamang po, salamat

Spike

My Personal Blogs:

Mga kahanginan ng utak ko:

http://utaknidrake.blogspot.com/

Kwentong nagbibigay inspirasyon:

http://akingkwarto.blogspo

ipagpaumanhin ninyo ang minsang kawalang respeto ng ibang tao, pero kailangan din nating tanggapin na hindi lahat ng tao ay bukas ang isip para sa isang pagbabago, marami kasing dahilan. minsan dahil ayaw na nilang talikuran ang mga bagay na ine-enjoy nila, minsan naman ayaw nila ng may restrictions, gusto nila malaya nilang nagagawa ang lahat ng bagay, ng walang sumisita o pumupuna, minsan naman gusto lang nilang maging malaya...malaya sa lahat ng bagay. ako adventist, pero inaamin ko kahit sa loob ng bahay sambahan namin may mga ahas din, at masakit mang isipin pero yun ang katotohanan.

minsan tuloy gusto kong magrebolusyon kapag nakakasumpong ako ng mga taong na-didiskrimina ng dahil sa kung ano paniniwala nila, dahil minsan n rin akong nakaranas ng ganyan, sa pagpasok ng araw ng sabado, hanggang sa dumating sa puntong pamiliin nila ako, ang SABBATH o ang GRADES ko. ibabagsak daw ako, pero sa awa naman ng Diyos, sa loob ng ilang taon eto ako, propesyunal n rin. lahat naman nakakaranas ng ganyan. minsan din akong naging biktima na halos ikasira p ng kinabukasan ko...alam ko may mga tao din sa aming nambibiktima. ang relihiyon naman ay daan lamang tungo sa ikakauunlad ng espiritwal mong pamumuhay, di ibig sabihin ng may relihiyon, ligtas na, dahil kahit anong relihiyon mo kung wala kang matibay na pananampalataya wala ding silbi yon.

huwag kayong mag-alala, di ako nangdidiskrima ng iba. :D :D

"manatili ka sa aking mga paningin" - lumawig_jacinto

napadaan lang para makisalo sa inyong diskusyon. napansin ko halos lahat ng nag comment ay may experience tungkol sa sinasabi nyong discrimination. kahit nung ako ay college, kung san mas naging "malpit ako sa Diyos", naransan ko at napansin ang kaibahan ng mga paniniwala, halimbawa sa Katoliko at sa Born Again. pero sa ngayon sinasarili ko ang mga katanungan ko sa relihiyon. Kasi kapag nagtanong ako, ang isasagot ng tao ay base sa kanyang sariling paniniwala, at hindi mo malalaman kung iyon ay mula sa Diyos o mula sa sariling pag iisip. I totally agree na may mga taong maka relihiyon daw pero di marunong makipag kapwa tao. Pero please don't generalize (katulad ng ginagawa ng marmi) na lahat ng church people ay mga ipokrito. depende po yan sa grupong kinaaniban mo. I believe that religion is not a ticket to heaven, kundi yung personal na relasyon mo sa Diyos. (pasintabi sa mga atheists dito). Yung faith po ng isang tao ang nagsisilbing hangin ng isang tao sa panahong binabagyo siya ng problema. At yung mga kapananampalataya niya (di lahat) ang nagsisilbing suporta at instrumento ng Diyos para siya manatiling matatag. Yun po ang essence ng pagpapalagong espiritwal. As I've said, wala yan sa relihiyon, nasa personal na relasyon mo yan sa Diyos.

You cannot expect church people to tolerate people na gumagawa ng mali. Halimbawa na lang ay yung abortion, or drugs, or immorality. What is the essence of their religion kung di nila kaya manindigan? pero ang mali lang sa iba, nagiging judgemental na sila na akala mo malilinis. Pero kung makakakilala kayo ng mga tao na although hindi perfect  pero may guts na sabihan kayo na mali yan kung talaga naman mali (but in a very motherly way), won't you thank them?

Napansin ko lang kasi na sa sobrang pag eexercise ng freedom ng tao, nawawala na yung kaayusan. Freedom na ren bang matatawag kung makarining tayo ng mga batang nag mumura, makakita ng mga nasisirang pamilya dahil sa mga kumakabit, o mga manunulat na basta iexpress lang ang ideas and emotions pero hindi mganda ang choice of words? We must know that freedom entails responsibily as well. And though I am not advocating any religion here, ang masasabi ko lang po ay kung wala ren naman ang mga turo ng iba't ibang relihiyon (e.g. love others like urself, chooce ur words carefully, etc.) I bet and I am really sure na mawawala na sa alignment ang mundo. Kaya po let us not criticize all the church people here, pero tanungin din natin ang ating mga sarili about the essence of humanity. Sino po ba mas tolerable? Mga church people na nangdidiscriminate ng ibang tao or mga taong ineexercise ang freedom nila pero walang pakialam sa epekto nun sa ibang tao? Hindi po ba't pareho lang? So in the end, only we know if what we have done in a day is worthy and makes us fulfilled as a human. Salamat po.

magpapatotoo po ako, brothers and sisters...

dati akong active na miyembro at youth ministry leader sa Church of Christ, isang grupo ng evangelical Christians na kilala sa hindi paggamit ng mga musical instruments habang nagpi-praise and worship.

oh, hindi niyo kinaya no? totoo talaga yun.

kaso lang isang beses noong nagkaroon kami ng youth camp, hindi nagustuhan ng isang grupo ng mga elders yung interpretation ko sa isang activity dahil masyado raw itong liberal. magmula noon ay pinagbawalan na akong makibahagi sa anumang activity bilang leader. pinagbawalan din akong humawak ng mikropono hangga't nasa simbahan.

ang karanasang iyon ay nagpatatak sa akin na may mga tao ngang masyadong nalalasing sa relihiyon. ang religion kasi ay isang social phenomenon, hindi siya spiritual gaya ng faith.

dahil social ang religion, dala niya rin ang mga sakit ng isang society, gaya ng conformity at ostracism. may iba pang naniniwala na hangga't hindi ka kasapi ng isang relihiyon ay hindi maliligtas ang kaluluwa nila.

ngayon agnostic na ako. hindi dahil hindi ako naniniwala sa diyos o sa equivalent niya/nila/nito kundi dahil naniniwala ako na ang faith ay isang napaka-personal na karanasan na dapat madiskubre at mabigyan kahulugan on your own.

wag kang pipikit...