kung papanaw man ako

ibig ko'y sa sinapupunan

ng nakikibakang sambayanan

at hindi sa piling

niyaong nagpapasasa

sa nakaw at masamang yaman.

sapagkat ayaw kong bansagan

na kaibigan ng mga sutil

buwaya't magnanakaw

na sa hirap ng masa'y

nagpapasasa't nagpapakaligaya.

sa lamay ko ay huwag akong alayan

ng koronang yari sa orkidyas, rosas

o anupamang bulaklak na pagkamamahal -- 

iibigin ko pang bulaklak ng kalatsusi

ang ipatong sa kabaong

na nalalaman kong maralitang magsasampagita

at lipaking palad ng magsasaka

ang masuyong naghanda.

huwag na kayong mag-abala pa

sa ihahanda sa gabi ng paglalamay

gawin niyong pinakapagkaing pamista

sa gabi at araw ng pagtatanod 

ay malamig na kape

at matigas na pan de sal at matsakaw

kung ang pagmumulan

ay abuloy na nilimos,

pinagpuyatan, pinagpagalan.

habilin ko na huwag kayong

tatanggap ni gakusing

sa pulitikong haling na haling

sa pagnanakaw ng salapi

sa kaban ng yaman

o sa mga diputadong

magpalawlaw ng bayag

at magpataba ang alam.

ni huwag silang papapasukin

kahit sa tarangkahan man lamang

ng mumurahing puneraryang

pinaglalagakan ng aking bangkay.

bagkus ay itaboy ninyo sila --

usigin ninyo sila, mga kasama

ng inyong matatag at militanteng ideolohiya

at sabihin sa kanilang

ang pinupuntahan nila'y marangal na lamay,

payak na libing ng isang naghangad

ng mabuting buhay para sa lahat

at hindi isang karnabal

na kakailanganin ng madyikero't pay-aso

katulad ninyong lahat!