Araw-araw kausap ko'y mga kano.
Paminsan minsan ay di nagkakaintindihan
Pa'no kasi, ayaw akong pakinggan.
Minsan sinasabi nilang ako'y mali
Nais nila tama sila parati.
Ayaw nilang sila'y napapahiya.
Ang mga kano minsan ay isip bata.
Ang ibang tao ay sinasabi.
Ang trabaho ko ay madali.
May kausap lang sa telepono.
At parati lamang nakaupo.



naman...
buong puso ang iyong tula..
magaling!
<3 sa puso ng panitikan ay isang sugat ng kayamanan <aicrag t nirdla>