Napagtanto Ko Na...
Naiinis ako sa sarili ko, kasi ba naman nagpakatanga ako sa isang tao. Biruin mo ba naman, anim na taon ang nasayang ko, dahil lang sa minahal ko ang taong ito. Di man lang niya naisip kung gaano ako nasasaktan sa tuwing ako'y kanyang iniiwasan, ayoko namang husgahan na NAPAKAMANHID NIYA NAMAN. HINDI MAN LANG NIYA NAPANSIN, NA WAGAS NA PAGMAMAHAL ANG AKING INIHAIN, NGUNIT ANO ANG KANYANG GINAWA? AKO'Y KANYA NA NAMANG BINALEWALA. Lagi na lang ganito ang eksena ng buhay ko. Kaya isang araw, naisipan ko na TAPUSIN NA ANG KABALIWAN KONG ITO. NAGSISISI TULOY AKO SA LAHAT NG GINAWA KO:MINAHAL KO ANG TAONG ITO NA ALAM KONG KAILANMAN, ANG MAMAHALIN AY HINDI AKO.
DEDICATED FOR THE PERSON I'VE LOVED SO MUCH...BUT REALLY DOESN'T LOVE ME AT ALL...


ha ha ha ha!
ganyan talaga ang buhay, at least di ba nagmahal ka, yun ang mahalaga...
Better to love and be hurt than spend a lifetime wondering how is it to love, what is the feeling of being inlove. mas masakit kaya ito!
http://child-raising.blogspot.com