Oda sa Kamatayan ni Callie
nabuo ka mula sa pagkatao ng iba
para ka ngang pokpok e
iniiba-iba ang pangalan sa mga kakilala
natakot ka sa mga sasabihin ng iba
you're so gaga talaga pati mga favorite writers mo sa phr di mo pa ma-ispel ng tama
ikaw lang marahil ang nag-spell ng Elisabeth at Cecelia
winner ka talaga
sabi mo pa nga :
my mother scolded me by the next day I had a fever and got sick for a couple of days.
naunawaan naman marahil ng lahat ang nanay mo
pero ikaw callie
iba ka, ikaw itong umuunawa sa iba
ang galing mo nga e
naglakas loob ka i-edit ang tula ng may tula at kuwento ng may kuwento.
ang galing mo nga e
naglakas loob ka i-edit pati pangalan ng mga tumula at nagkwento.
winner ka talaga.
nangako ka pa nga sa isa mong post
sabi mo: see you soon guys
at hindi ka man lamang namin nakita
ilang beses ka na ring nagpaalam sabi mo:
sad to say im saying goodbye guyzz,because i have a 46mins to left...
callie winner ka talaga.
hayaan mong ngayong idineclare mong patay ka na
hayaan mo kaming maglamay sa nawawala mong bangkay
sa nawawala mong pagkatao
sa taong nawawala sa sarili
kay callie
*** inaasahan ang lahat na magdasal para sa world peace. sana matahimik na ang site natin. nagbuwis na ng buhay si callie guys. ilang callie pa ba ang kelangang patayin ang sarili?
hehehehe
hangkulit mo kuya rom, mabubuhay si callie nyan. hahaha.
kung hindi ka babalik, araw araw na lang akong maghihintay
panalo
keep in touch
kung hindi ka babalik, araw araw na lang akong maghihintay
hahhahah kawawa talaga si callie
hahahhhaha kawawa talaga si callie kahit kailan...
hindi mo alam
hindi mo alam nakakasakit ka ng damdamin...
*chuckles*
Callie is laughable, almost affable in comparison to other members of similar traits, if you know what I mean. The user affects only itself and none other, which becomes a type of comedic relief in the heydays, after a dramatic intuse within this site.
...
aww....
pero di ba 49 days pa siyang magliligalig dito.

Nagliligalig pa rin sa aking kwarto si Binibining Dorothy Teabag.









paalam
naiyak ako...ito na ba ang katapusan ng lahat?
ito na ba ang pamamaalam?
masakit isipin...sinsakit ng bulok na ngipin
sa puso kong pinipiga sa pamimighati
at sa damdamim kong ayaw nang ngumiti
sa iyong paglisan ay akin nang pupunasan
ang tulo ng malagkit na luha sa aking puwitan.
paalam...paalam...