Naaalala ko nung naimbitahan akong magsalita sa isang symposium tungkol sa Reproductive Health, mga February 31 yun ng 2008 sa St. Paul's. Yung common na condom, withdrawal shit at mga bagay na wala naman akong pake at wala naman akong kapupulutan ng kahit anong pakinabang.....

Oks, nag-speach yung isang professor ng Women's Studies na taga-UP tungkol sa tamang paggamit ng IUD. Isang Psychologist mula sa UST ang sumunod, tungkol sa factors kung bakit maagang namumulat sa sex ang kids. Problema, ano ang ipapangaral kong ebanghelyo sa mga ito? Shit di ko naman pwedeng sabihin na isang epektib na paraan ng safe family planning ang pagf-facial o kung ipuputok mo sa mukha o bibig ng partner mo ang etits mo, kase baka ma-offend ang mga motherfucker na Christian na nandun (kahit alam kong ginagawa na ng ilan sa mga taong andun yung ganun). Ayoko namang magsalita kasi wala naman akong sasabihin, wala akong paki, that's all.

Okay so andun ako sa upuan malapit sa stage,wasted ako tsaka puro shit lang ang tumatakbo sa utak ko tsaka kung anu-anong kamanyakan, daming chicks sa St. Paul, daming subject na pwedeng pag-jackolan, nang biglang tinawag ako ng chairman of the board at ipinakilala ako sa crowd....Puta, I feel like a commodity na pinapanood ng mga hindot na St. Paul chicks na narito. Ang puputi, ang daming chinita na ang sarap hindutin, yun pa naman ang obsession ko. Oks, so wasak kana?

Balik na ba tayo sa storya?

Pero 'di ako narito para magpaka-maniac, andito ako upang imulat ang mga kabataan sa reyalidad ng abortion. Oo, may mission ako sa buhay, at may pact din ako sa isang kaibigan na nasawi, dahil sa abortion.

Oks, nasa stage na ako, okay so andami palang pro-choice dito at anti-abortion, mixed crowd... Shit, who gives a fuck. Okay eto ang sinabi ko:

"Good Afternoon...ako po si j.luna, nandito ako dahil isa ako sa mga pinakaimportanteng tao sa planetang ito at may kwento ako tungkol sa mapait na karanasan ng kaibigan ko sa ABORTION...

...ang paboritong topic ng mga putang inang Jesus fuckerfreaks sa kahit anong website at skul dito sa 'Pinas....

Oo, alam ko ang pait na dinaranas ng isang indibidwal na nawalan ng isang anghel, pero mas masakit ang guilt....etc etc blah blah... and all the crap. Okay so nagbigay na ako ng example, tungkol sa isang karanasan ng isang tropa na nagpaabort..Masakit etong paglalahad na gagawin ko, kasi isipin niyo, isang malapit na kaibigan ang nagpa-abort ng baby at namatay.... Blah blah etc etc"

Pero, siguro ang purpose ko talaga ay magmulat ng isip ng mga tao kaya kinuwento ko narin... Oks, eto na.

"Si Marlon Lopez,lalakeng -lalake ang tropa kong yun. Sobrang astig,maangas,mayabang, basta taong bull shit siya, pero kadikit ko yun, as in parang BFF. Okay, last year 2007 yun diba? Oks, lumapit si Marlon sa akin, sabi niya "j., ang sakit ng puson ko, samahan mo ko sa doktor." Sabi ko, "Sige pare samahan kita."

Oks, eto na ang kasunod, ayt nung nasa doctor na kami, dumaan siya sa kung anu-anong shit mga CT scan at ultrasound. Oks, kabado kami ni Marlon habang hinihintay namin ang resulta ng exam Maya-maya ay lumabas ang results....

BUNTIS si Marlon. Oo fucker, tama ang nabasa mo, buntis si Marlon. Mga six months na raw ang baby.

Oks eto pa. So nagulat si Marlon, kasi shit di naman siya hermaphrodite, di siya babae at ewan and all that shit, pero totoo naman daw na nangyayari yun sabi ng doktor.

Shit, eto ang wasak dun. Parang tinaningan na ang buhay ng tropa ko kasi sobrang wasak ang mga puwedeng mangayari sa kanya.

According to the doctor:

Ang lalake, kapag nagbuntis parang terminal case na ng cancer yun, kasi wala namang fallopian tube ang lalake at wala namang matres, so that means ang baby ay walang source ng pagkain. Ang gagawin ng baby para mabuhay siya ay kakainin niya ng lamang loob ni Marlon. Hanggang dumating ang nine months, kakainin ng baby ang daan para makalabas siya, creepy di ba?

Sa loob ng puson ngunguyain nya ang laman papuntang daanan ng ihi, dun kasi ang exit point e. Eaten from within as in mula sa loob kakainin niya ang bayag at etits ng ama/ina hanggang makalabas siya, morbid yun shit, at ang end patay ang ama/ina o whatever. Okay, so kapag di pinalaglag ang baby, patay si Marlon....

E kung ipalaglag ang baby, ano ang consequences? Malamang patay pa rin siya at maubusan ng dugo kasi medyo kumplikado ang procedure. Kelangang tanggalin ang balls at etits niya at sa butas na pinagtanggalan ng genitalia niya dun bubunutin ang sanggol.

Tinanong ko si doc, "Bakit di nalang kaya butasin ang tiyan ni Marlon?"

Sagot ng doktor bawal daw kasi sa saligang batas ang lagyan ng butas ang tiyan ng isang tao, so keber lang ako.

Kabado na si Marlon, sabi niya, "Doc bakit ako nabuntis? May kaugnayan ba yung pagpapatira ko sa aso sa puwit?" Nagulat kami ng doctor at nagbulungan ang mga intern.Wasak talaga itong si Marlon.

Tinanong ng doctor, "Tangna ka, bakit ka nagpatira sa puwit sa aso? Ang sick mo naman."

"Ano lang na-curious ako kasi sabi sa librong "Haunted" ni Chuck Palahniuk e masarap daw ang minamanipulate ang prostate.

Nasarapan din kasi ako nung may anal exam sa PLDT bago ako nagtrabaho dun."

Sabi ng doctor,"Wala! Wala itong kuneksiyon sa kalagayan mo. Kahit lalake pa na tao ang tumira sa wetpaks mo, di ka mabubuntis. Pero sick ka pare, sobrang sick!"

"Shit!", sabi ni Marlon.

Tangna sana di nalang siya nagkwento, napahiya pa tuloy siya. Ehem, balik tayo sa pinag-uusapan nating options sabi ng doctor, "Ayt, ano mamili ka.Hindi  ka magpapa-abort at kakainin ka ng sanggol hanggang ma-deads ka. Shit, Marlon siguradong masakit na masakit yun... O magpa-abort ka, tigoks ka pero may anesthesia naman. Less pain, at nakalimutan ko, there's a slim chance that you might be able to survive."

Okay mahirap na desisyon yun, pero wasak, ganun pala no?

Oks sige mga mutherfuckers in the house, kuwento ko sa inyo kung paano nabubuntis ang isang lalake. Minsan tumutubo lang pala ang baby sa loob ng isang lalake parang cyst. Oo totoo yun! Marami na raw documented na case sabi ni doc. Walang reason or cause, basta absurd. Medyo may shit na twist pa yan kasi sabi ng doc, dahil unusual daw ang nature ng birth ng bata, pag-nabuhay eto nagiging megalomaniac. Isang taong pinanganak sa ganitong paraan ay si Adolf Hitler. Kinain niya ang tatay niya, oo ang sabi pa nga nakalabas na raw siya sa katawan e pinapak pa daw ni baby Hitler ang cadaver. Wasak diba?

Oks, so nakapili na si Marlon. "Okay, I'll go for abortion."

"Good choice", sabi ng duktor. Nagpalakpakan yung mga intern, nakipalakpak narin ako.

Wasak, may 70-30% na chance na puwede siyang mabuhay. Okay, atleast may hope pala. Pero may catch parin e. Tatanggalan siya ng balls kasi nga dun huhugutin ang fetus. Shit di ba?

Absurd talaga ang God ninyong mga Christians in The House!!! Nagpalakpakan ang mga Christians In The House. Fuck you kayong lahat! Naisip-isip ko.

So, to make the long story short, pina-abort ni Marlon ang baby, tapos na-coma siya. Ang tagal mga ten years, binigyan na nga ako ng options ng doktor. "Ano euthanasia na ba?" Sabi ni doc, sumnagot ako, "Wasak ka ba? Abortion ang topic sa kuwentong ito, siguro next time ko nalang it-tackle yun kung sa isang euthanasia forum pero hindi e. Okay?"

Wasak, nagkamalay si Marlon, mga January last year....Pero, wala na wasak na wasak na siya.

Eto ang shit, eksaktong gabi rin nung nagkamalay siya ay tumalon siya sa building ng ospital.

As in sa salamin na bintana. Siyempre, nagimbal ang mga people in the house sa MMC. Pag-pasok ng mga nurse sa kuwarto, nakita nilang ang palabas sa TV ay Wowow channel yung mga bold na Japanese pag-Sabado ng hatinggabi. Shit absurd talaga ang buhay.

Di nakayanan ni Marlon ang suffering na consequence ng kanyang abortion. Nahirapan siguro siya ng grabe....

Hirap nun, libug na libog siya nung oras na iyon pero di na siya makapag-jackol dahil wala na siyang balls at bird. Pero in any case, masaya narin ako kasi isang talon lang deads na siya, wala nang pain o suffering. Nagp-party nga ako dahil sa saya ko.

Mas oks na yun kesa kung di siya nagpa-abort.

Imaginine mo kaya kung gaano kasakit ang kakainin ka mula sa loob ng katawan mo. Shit yun! Torture yun, tapos deads ka rin.

What's the point of not having an abortion?

Pero what's the point ng pagd-decice, kasi kahit anong desisyon mo, sa kalagayan ni Marlon talo ka pa rin e. Patay na nga siya, nalaman pa ng mga taong nagpa-kantot siya sa aso.

Absurd...

Kung paano nalibugan si Marlon kahit wala na siyang balls at bird, yung ay isang malaking misteryo.

Isa pa napa-praning ako e.

Tangna, kutob ko may shit na nangyari. Malay natin may Christian na panatiko pala in the house, na dineads si Marlon nung malaman nitong nagpa-abort ang binata. Wasak diba?

Ayokong magbintang ng mga fuckers, at ayoko ring isipin na may nangyaring foul play, baka kasi isipin niyo wasak ako e, parang yung X-Files kind of wasak.

Pero ang hirap ding isipin kung bakit may nakatarak na  scalpel sa noo niya nung makita ang bangkay niya sa ibaba ng building. Sa Fourth floor ang kuwarto niya, ang taas no?

Pero bahala na ang shit. Ayokong sirain ang New year ko.

Oo nga pala people in the house, siguro tinatanong niyo kung saan napunta yung fetus ni Marlon, binenta ko ito sa FEU sa mga nag-aaral ng nursing."

Tapos yun, pagkatapos ng shit ko, open forum, Q & A with the speaker. Walang naglakas ng loob na magtanong sa akin, kaya maaga nalang tinapos ng mga shit na nag-organize ng event ang forum, barabara akong kinamayan, binigay sakin ang certificate at yung mga shit na binibigay nila sa mga guest speaker tapos inihatid ako sa sakayan ng taxi.

12/32/08

Note: Siguro, iba ang way ko sa pagsulat kapag nagb-blog. Di ko na ginagawa o pinapansin ang conventions na sinusunod ko sa paggawa ng literatura, mapa-tula man o mapa-maiksing kuwento. Para sa akin ang blog ay parang isang personal na journal, isang diary o ewan.

Basta ang alam ko, ito ay isang paglalahad ng mga bagay na nagyari sa buhay mo, at damn wala naman sigurong punctuation mark at comma ang mga experiences mo di ba?

Kung 'di mo digs ang shit na ganito, basahin mo nalang ang mga short story ko o kaya tula...

Oks, ang aim ko naman sa pagb-blog ay ilahad lang ang mga bagay na gumagambala sa akin, tulad ngayon bagong taon at deads na ang isang malapit na tropa dahil sa abortion ... Ayokong i-commodify at warakin ang essence ng kanyang pagkamatay sa pamamagitan ng pagagawa ng shit na gagandahan ko pa, para ano? Para ilako sa inyo mga motherfuckers in the house?

"Eating People" by conceptual/performance artist, Zhu Yu

Para kay M. Lopez (January 7, 1986- January 19, 2007) na tumalon mula sa fourth floor ng MMC