Pigta  ng  luha

Sa  tuwing  ang  dapit  hapon  ay  sasapit

Ang  iyong  mga  alaala  sa  akin  ay  sumasaglit

At  aking  nakikita  yaong mga titik

Ng  iyong  pangalang  nakaukit  sa  aking dibdib.

Simula  ng  ikaw  ay  lumisan  sa  aking  tabi

Tila  nga  kailan  lang  naputol  ang  ating  mga  alaalang  hinabi

Kaya’t  makaligtaan  ko  kayang  di  muling  balikan

Ang  mga panahong  tayo ay  magkapiling?

Sa  tuwing  ako  ay  nasa  pook  kung  saan  tayo   ay  unang  nagkita

Aking  nagugunita  ang  iyong  maamong  mukha

Siguro  nga  sinadya  ng  panahong  ikaw  ay  lumisan  ng  mas  maaga

Upang  sa  aking  mga  alaala  di  mag  babago  yaong  iyong  mukha.

Ang  aking  isipan  ay  laging  dumadalaw 

Sa  mga daanang  dati  ay  sabay  nating  niyayapakan;

Di  ko  rin  mapigilang  di  maupo  sa luntiang  damo

Na  siyang  nagsisilbing  ating  upuan  kung  tayo  ay  nagkukuwentuhan.

Ang  iyong  malambing  na  tinig

Sa  bawat  araw  ng  buhay  ko  ay  akin  pa  ring  naririnig

Maging  ang iyong  mga  birong  sa  aki’y nagpapangiti

Pati  ang iyong  mga  awitin  na  ngayon  sa  akin  ay  nagdudulot  na  ng  pighati.

Ang  iyong  larawan  na  sa  tuwina’y  akin  ng  pinagmamasdan

Maging  sa  aking  puso’y  nakaukit  magpakailan  pa  man,

Ano  itong  aking  abang  kasawian?

Bakit  kasi  giliw  ako  ay  iyong  iniwan?

Nasaan  ka  na  dati  sa akin  ay  nagpapasaya?

Bakit  ba  ngayon  ikaw  ang  dahilan  ng  aking  pagdurusa?

Nasaan  ka  na  dating  siya’y  nagsisilbing  aking  tanglaw?

Bakit  ba  sa  iyong  paglisan  ilaw  ko  rin  ay  pumanaw?

Mga  gunita  mong  sa  akin  ay  nagbabalik

Malalanta  din  ba  tulad  ng  mga  bulaklak  ng  iyong  pag-ibig?

O  ito  ba  ay  magsisilbing  bantayog

Ng  pag-ibig  na walang  kamatayan  o  aking  irog?

At  sa  tuwing  maalala  ang  araw  ng  iyong  pagpanaw

Kung  magkakaroon  lamang  ako  kahit  isang  pagkakataon

Upang  ikaw  ay  muling  makasama

Akin  ng  ipagpapalit  ang  aking  hininga.

At  bago  lumitaw  yaong  mga  bituin

Muli  ang  iyong  naiwang  panyong  pigta  ng  aking  luha  ay  aking  kukunin

Upang  pahirin  ang  lungkot  at  hilahil  na  nasa  damdamin

Maging  ang  pag iisang  nakabahid  sa  aking  mukha.

ang tulang ito ay inaalay ko sa aking kaibigan na siyang naging aking inspirasyon sa pagsulat ng tulang ito.