Ang tama ng doobie na aking sinindihan-

pagkabangon,

ay hindi sapat upang lunurin ang sakit ng ulo

 dulot ng matikas na hang-over.

Nais kong makatulog muli, sabi ko.

Hindi ko matiis ang ‘tila lagaring kumakayod sa aking bungo

mula  bumbunan

pababa hanggang

sa lugar kung saan nagtatagpo ang ulo at leeg.

Ang lugar na iyong nilaplap at dinilaan kagabi

habang tayo’y nagkakantutan.

Kagabi yun.

Lasing ako-

ikaw, may tama lang.

Ikaw nga ang nagyaya diba?

Ikaw ang nagpatong ng iyong kamay sa aking binti malapit sa burat habang umiikot ang tagay.

Agad, sinamantala ko ang pagkakataon.

Matagal na kitang gustong banatan.

Kaya agad akong umakbay.

At ako’y nagnakaw ng halik na ginantihan mo

sa pamamagitan ng pakikipagdigma ng iyong dila sa aking dila.

At iyon na. Nasa kuwarto na tayo.

Di ko ma-recall ang kabuuan ng foreplay.

O kung paano ako nagtagumpay sa pagtanggal ng panty at bra mo.

Malabo ang alala ng iyong mga halinghing, ungol, matang nakapikit o nakadilat at ang amoy ng iyong puke habang marahan ko itong binuburotsa.

Alam kong tsinupa mo ako, pero di ko maalala kung gaano katagal at kung paano ko sinabing tama na kantutan na tayo.

Nilamas ko ang iyong dyoga.

At nang oras na ipinasok ko ang tarugo sa iyong kepyas ay naramdaman ko ang iyong mga kukong lumubog sa aking likod.

Ngunit lasing ako.

Lasing na lasing.

At kung may malinaw man akong naaalala ay

ang pakiramdam nang umiikot ang mundo, ang amoy ng gin sa aking bawat paghinga

at ang maasim na lasa ng sukang namumuo at sumasakal sa aking lalamunan.

Sa pagdilat ko wala ka na sa tabi ko. Puno ng suka ang kumot at kama.

Malamang ay hindi panaginip ang nasukahan kita habang dino-dogstyle.

Nakakahilo para sa taong lango ang posisyong iyon.

Sana humiga nalang ako at ikaw ang pumaibabaw.

Patunay ba na ang makirot na pantal sa ‘king mukha

na naramdaman ko lamang noong ako’y nahimasmasan ay dulot ng isang matunog na sampal?

Ewan ko.

Mamaya, marami akong hihingan ng dispensa-

 ang tropa kong may-ari ng kuwarto,

ng kama.

Na ngayo’y lasing din at natutulog sa sala.

Mamaya, lilinisin ko ang kuwarto at magluluto ng almusal.

At ikaw na aking nadungisan at umuwing mabaho--

amoy suka.

Ikaw, na aking binitin.

Ikaw na hindi ko naihatid sa rurok ng langit.

‘Di bale babawi ako.

Kahit butas ng puwet mo didilaan ko makabawi lang sa’yo.

Didilaan ko ang pekpek mo hanggang labasan ka ng apat na beses.

Kung papayag ka at kung mapapatawad mo ako.

Magkakantutan uli tayo.

Pero ngayon, mas importante ang tulog.

Ang tulog na matagal ko nang inaasam.

j.luna is the alter-ego of John Robert Luna. He is a Corporate Communications, Ads and PR Writer for a networking company and a licensed English teacher.

His articles, poems and works of fiction have appeared in The Philippines Graphic, Monday Magazine,Fudge Magazine, Playboy Philippines, Paper Monsters Poetry Pamphlet and an upcoming anthology of flash fiction to be published by La Salle Press in 2011.