halos maligo na ako sa pawis ng araw na iyon… tirik na tirik ang araw… walang magagawa… kasi nasa letter D ang section koH.. halos nga.. pede na atang gawin parang poso ang katawan ko… haha… pero wala pa ko noOn sa eskwelahan ko… nasa kalsada pa lang akong.. papasok ng teresa… tapos sa sobrang init… di ko napigilan na huminto muna sa may harap ng basketball court… ang daming tao ang naglalakad… may mabilis at may mabagal… animo’y may oras na dapat maiwasan… hindi ko mapigilan ang pagtingin sa kanila… ngunit… hindi iyon ang tumatak sa aking isipan… tumatak sa akin… ang batang nakahubad… halos mga tatlong (3) taong gulang pa lang siya… hinaharang ang bawat dumadaan.. upang makahingi man lang kahit na konting barya… halos di siya pinapansin ng mga tao… hindi ko napigilan ang aking sarili na lumapit sa batang iyon… at akoy dumokot ng konting barya na sinukli sa jeEp… at binigay ko sa kanya iyon… ako’y napaisip… nasan na baan lintik na magulang ng batang iyon… bakit na lang ganon pinapabayaan ang kanyang anak… parang walang paki alam… sa sadaling iyon… halos namulat ang mata ko sa katoTohanan ng buhay… ako’y napa isip isip… halos tatlong beses akong kumakain sa isang araw… ng walang kapagod pagod… uUpo na lang at presto.. may nakahain na… hindi ko mapigilan ang sarili ko… ano ba ang nangyari sa mundong ito… at ma mga bagay na nagaganap na ganon… sa aking paglakad sa teresa… Wow ganda… parang pang bay-walk yung sahig… ngunit di pa rin matanggal ang bata na iyon sa aking isip… ngunit… biglang… may tumunog… ToOoOOt!!!… ay tren… akin itong nakita… at sinundan ng tingin… di pala maganda ang tren na iyon… at nagulat… nagulat sa nakita… graveh… nag daming mga bahay… hindi mga mansion.. ngunit… galing sa pinagtagpi tagping yero… ngunit ang iba naman ay yari sa bato… ngunit… may nagtatawanan… parang ayos lang talaga… siguro nga ayos lang talaga… yun ang aking sinasabi sa aking sarili…

[] REGI MOH??

.>. e2 poH oH…

[] Oh… sige pasok ka na!!

.>. salamat poH??

gravEH… kakagulat ang guard… para bang kakainin ako ng buhay dito… at last… isa na akong college student… sa aking pagtapak sa may catwalk… marami akong nasilayan… pagtingin pa nga lang sa bubong ng catwalk.. may mga hinaing ng mga aktibista… love letters…UyYy… ang sweet naman… para palang isang malaking libro… ang daanan ng pusa dito… haha… cAtwalk… iniisip koh… kung ano talaga… bakit.. may mga hinaing pa ang magaaral na ito… siguro… nahihirapan sila sa kanilang buhay… ngunit… natural lang naman ang umaray pag nakakadama sila ng sakit…!! yun siguro ang kanilang nararamdaman…

.>. e2 ba ang section 1-8D

.+. oO e2 nga… bakit?

.>. siyempre… baka ka klase mo ako..? haha

.+. Ewan ko sayo… sige pumasok ka na…

.>. siGe salamat…

haAaAy… ang roOm namin… maliit… halos kalahati lang ng RoOm sa high schoOl na pinasukan ko… ngunit kailangan ko ding mag aral… ako din naman ang nagpumilit na pumasok dito sa paaralang ito… ano naman ang magagawa ko… umupo ako sa may hulihan… sa may tabi ng bintana… hanggang… may isang babae na dumaan dito… hindi ko naalis ang aking pagkakatitig sa babaeng ito… hanggang lumagpas na siya sa aming pinto… at nawala sa paningin ko… ayan na yung proF.. haAay… may binigay… tapos umalis… ano toh.. ahh clasScard… hanggang sa sandaling iyon… di ko pa rin makalimutan ang babaeng dumaan doOn… hanggang sa nagulat ako… bigla ko na lang naisulat sa may patungan ng aking upuan ang salitang… sino ka?… halos sa buoNg araw na labas…pasok ang ibat ibang prof… halos di din siya natanggal sa aking isip…

(i-t-u-t-u-l-o-y)