Sequel:  Sa likod ng Star City

              Burger Stand: Belen

 “Diyos ko bakit ngayon pa po nangyari ang lahat ng ito...labing tatlong taon po... ba- - -kit nyo po ipinagkait ang matagal ng pinakaiintay...o bakit?! Mahal na mahal ko siya..” at tumulo na ng tuluyan ang luha ko habang pinagmamasdan ang hampas ng mga alon sa tabing pampang ng manila bay sa likod ng Star-City.   Pangatlong taon ko na sa pangungulila sa asawa kong si Mario simula ng iwan niya ako at tuwing alas siyete ng gabi ay sumasaglit ako dito sa parking lot upang sariwain ang lahat. Ginagawa ko ang mga bagay na ito... ang mga bagay na nagpapasaya sa akin at dumudrog din naman sa aking damdamin. Pilitin ko daw kalimutan ang lahatt ngunit hindi ko magawa, hindi ko kaya dahil patuloy na nananariwa ang mga sugat ng kahapon sa tuwing makikita ko ang lugar na ito... ang lugar kung saan una at huli kaming nagkita...  

“Ano ka ba naman at sa tuwing susunduin mo ako dito sa burger stand eh sa malayo ka pa rin nakatingin, kailan ka ba titigil ha... kailan ka ba titigil sa paghahanap mo. Labing-tatlong taon na— " pinutol ang pagsasalita ko

“Sandali Mahal at parang kilala ko iyong kasama noong binatilyo...” at lumapit siya sa mga nag-uusap at ginawa ko namang tumigil sa kakadaldal dahil sa nakita kong kaseryosohan sa mukha ng aking asawa. Nanginig ang buto at kalamnan ko sa ‘di malamang kadahilanan at parang ayaw kong malaman ang magiging kasagutan sa aking nararamdaman

“b- -aka mahuli tayo na nakikinig. Si - - no ba siya, ang anak mo?” pabulong kong naitanong sa titig na titig na kong asawa  sa isang matandang babae at binatilyo na kung titingnan mo ay siguro'y nasa labing-walo hanggang dalawampong-taong gulang ito tapos may kasama pa pala itong animo’y siyota na napakagandang dalagita. Masasabing medyo mestiza ito at nababagay talaga metisuhin din namang sa binatilyo... 

“Maaari nga na anak ko siya dahil kahawig na kahawig ko siya noong ako'y bata pa  at yung matandang babae ay si yaya Using iyon...teka at aking lalapitan. Marahil ay hindi naman na nila ako makikilala. Dyan ka lang mahal ko...” utos niya sa akin pero dahil sa aking kakaibang nararamdaman  at patuloy na dagundong nang aking puso  ay sumunod ako sa likod ng aking asawa  at iniwan sa aking mga alalay  ang burger stand. Nagmamatyag sa malapitan ang aking asawa  at ako naman ay pinagmamatyagan ang aking asawa  sa ‘di ka layuan

“Ale... ale... pwede po ba kayong makausap?” sabi sa mahinang boses ng aking asawa  sa matanda nang medyo mapalayo sa mag-syota 

“A- -ko po ba ang tinatawag nyo? Ahhhh.... ikaw si...??? at nagulat na tinuran nito. Nakilala ni yaya yata ang aking asawa. Dilat na dilat akong nanakikinig sa mahinang usapan nila at patuloy na nagkukubli sa isang halamanan 

“OO ako nga ito yaya...”  

“Sir... kamusta na po kayo!!!” at tuluyan ng humagugol sa iyak ang matanda 

“Mabuti...mabuti yaya. Si – ya na ba si Angelo yaya? Siya na ba aking ang anak—“ 

“OO Sir...Opo” sagot ni yaya na di ko napansin na tuluyan ng tumulo ang laking luha sa mga mata. Magkahalong saya dahil labing-tatlong taon na naming pinagdarasal ang araw na ito ni Mario sa halos lahat ng simbahan sa kamaynilaan at lungkot naman na may kahalong pangamba na baka ito na ang maging dahilan ng pag-iwan sa akin ni Mario. Baka bumalik na siya sa tunay nitong asawa...baka nagbago na ito..baka sila pa ulit sa huli...napakaraming baka ang pumapasok sa aking isipan  nang mga sandaling iyon at patuloy sa pagtulo ang aking luha sa namumugto nang mga mata, mahapdi na at kumikirot na tumatagos sa aking puso. Gusto ko mang tumakbo papalayo ngunit hindi ko iyon magawa at parang nananabik na malaman ang susunod na mangyayari sa kanila 

“La--lapitan ko siya yaya..” 

“Huwag Sir... dahil kasama niya si Margarette na nobya niya. Baka magalit si Sir Angelo  dahil nga po maldita yang babae at mapahiya si Sir kapag nalaman na ikaw pala ang ama niya at hindi...si Sir Leonard.” lumokso ang aking puso nang marinig ang sinabi ni yaya na may asawa na pala ang tunay na asawa ng asawa ko. 

“Gawan mo na lang ng paraan yaya please na magkausap kami – - - Mahal, halika nga dito at lumabas ka dyan sa pinagtataguan mo ng makilala mo si yaya Using.” at nakita pala ako niya kaya mabilis akong lumapit sa dalawa. Medyo kalmado na ako ngayong humarap at nagpakilala bilang bagong asawa ni Mario. Mabait pala talaga si yaya... 

“Maiwan ko po muna kayo Sir-Ma’am at gagawa ako ng paraan na mahila ko sa inyo si Sir Angelo...” at iniwan kami sa kabilang kanto ni yaya Using at nagmamadali itong humabol sa magsyota  “Mahal parang familiar sa akin si Margarette na nobya ni Angelo. Parang nakita ko siya na may ka holding-hands at sweet na sweet na kumain sa burger stand natin pero iba ang kasama niya.” 

“Sigurado ka ba eh ang daming kumakain sa atin?”  

“OO naman kasi nga ang nagbayad noong kumain sila ay si Margarette at gandang-ganda ako sa kanya talaga pero... bakit siya ang babae pa ang nagbabayad... sabagay ay posi naman kasi din yung kasama niya pero syempre pogi din si Ange..” 

“Huwag mo na tapusin at kung ganyang babae pala siya ay pwe-pwede ako magpakita sa kanilang tatlo. Anak ko si Angelo at may karapatan ako bilang ama niya. Puta siyang babae! Putang-ina niya!!! Kay tagal ko itong inantay eh Puta pala siya..” nang-gigigil sa galit na iniwan ako ng asawa ko at sinundan ko ulit siya.

Ganoon nanaman ang eksena...sinusundan ni Mario sina Angelo at ako naman ay sumusunod sa asawa kong si Mario. Napakadaldal ko kasi eh pero tama din naman sa palagay ko na sinabi ko agad iyon at baka makawala pa ang anak niya  

“Yaya saan ba tayo pupunta at kelangan nating iwan si Margarette duong mag-isa?”  

“Angelo kasi... siya ang tunay mong Daddy!” mabilis na sabi ni yaya ng makabanggaan pa si Mario sa kasusunod sa kanila  

“Daddy..ikaw nga po at natatandaan ko po iyon kahit aapat na taong gulang pa lamang ako'y  iwan mo kay mommy...” sabi ni Angelo na wala man lamang reaksyon sa mukha nito parang balewala na makita ang ama nito 

“Hindi mo ba yayakapin ang Daddy mo anak?!”

“Hindi na po kailangan at tara na yaya at baka nag-aantay si Margarette” at mabilis na tumalikod si Angelo at kitang-kita ko ang panglulumo ng asawa ko na tuluyan na muling umiyak na siya na ring naging dahilan ng pagtulo muli ng luha ko. Nilapitan ko si Mario at walang salitang niyakap ko siya ng mahigpit na mahigpit upang ipasa niya sa akin ang bigat na nararamdaman. Parang hinang-hina siya at gustong matumba sa kinatatayuan... 

“Halika na Mario.. halika na...” 

“Sir Mario...huwag kayo mag-alala at kakausapin ko ang anak mo at ipapaliwanag po. Ito po ang number ko sa papel at tawagan nyo na lamang po ako bukas. Paalam po Sir..” sabat ni yaya ng makita ang kalagayan ng dating anak-anakan nito 

“sige yaya...salamat!” sagot ko at hinila ko na si Mario papunta sa likod ng Star-city sa tabing dalampasigan upang maibsan ang kalungkutan nito. Dito sa baybayin ng baywatch kami parati nagmamasid at nagpapalipas ng mga oras kapag napapaaga ang dating namin sa trabaho. Itong lugar na ito ang saksi sa maraming pangyayari. Iyak at tawanang walang humpay ng ibat-ibang pusong marunong magmahal, kasama na duon si Mario... 

“Mario...Mario ayun si Margarette at kayakapan pa yung lalaking sinasabi ko sayo!!!”mabilis na kong sinabi  ng mamatyagan ko sa ‘di kalayuan ang dalawa na parang may tinataguan sila sa loob at mabilis ding bumalik ang dating lakas ng aking asawa  na tinungo ang dalawa 

“Teka...teka Mario at anong gagawin mo!!!” muling dumagundong ang aking puso dahil alam ko kung ano ang kayng gawin ng aking asawa, kilalang-kilala ko na ang ugali niya basta para sa pagmamahal sa anakay kaya nitong gawin ang lahat. Tama ba ang nasabi ko nanaman sa kanya.. mali ata...mali nanaman ata ako ang patuloy na naiisip at nagtatalo ang aking damdamin habang humahabol sa mabilis na lakad niya 

“Hoy babae at sino itong kinakayakap mo samantalang naanduon sa loob at naghahanap sayo si Angelo...” tinuran ng aking asawa habang hinihila papalayo sa lalaking kayakap nito si Margarette 

“ Bulshitt... who are you ba?! tulungan mo ako..” sigaw ng babae sa kasamang lalaki habang pilit nagpupumiglas sa mahigpit na paghila ng aking asawa 

“Putang-ina mo...putang-ina moooo!!!” sigaw ng lalaki ni Margarette at habang sinaksak nito sa tagiliran ng ilang beses ang aking asawa na siyang naging dahilan ng pagkabitiw nito sa dalaga. Napakaraming tao ang nakakuha ng atensyon  sa pangyayari iyon at mabilis na naki-osyoso ngunit sa kabila ng lahat  ay hindi ako makagalaw sa pagkabigla lalo na ng makita ang pabagsak na katawan ng aking pinakamamahal  asawa... 

“Mario...” sigaw ko at mabilis na inilagay ko sa aking kandungan ang duguang katawan niya at pilit na pinakikinggan ang mahinang mga salitang namumutawi sa bibig ni Mario

“Angelo patawarin mo ako kung naging duwag ako noon... Angelooo... at tuluyan ng binawian ng buhay si Mario. 

Mabilis kong tinawagan si yaya ng bumalik ang katinuan ko... 

“Wala na ang daddy mo Angelo...wala na siya sayong tuluyan...wala na.... binigyan kayo ng pagkakataong mag-usap ng Diyos ngunit hindi mo siya binigyan ng pagkakataong magpaliwanag... Mahal na mahal ka niya at walang araw na hindi niya binangit ang pangalan mo sa akin...Naging duwag siya noon, OO.. pero para iyon sa sayo dahil maaari siyang patayin ng Lolo mo ng mga sandaling iyon o ipakulong ng Tiyo mo...” mga huling sinumbat ko kay Angelo sa loob ng ambulansiya at iyon na din ang huli naming pagkikita 

“Miss...miss... gusto mo bang bumili ng payong kasi umaambon na!” sabi ng binatilyo sa akin na siyang nagbalik sa katinuan ko... 

“Ay hindi na!” sabay tumayo ako 

“Panyo baka naman gusto mong bumili kasi umiiyak ka na rin!” makulit at pangiting sabi nito na may kahalong pang-uuyam sa akin 

“Wala kang paki-alam!” at tumakbo na akong pabalik sa loob kasabay ng malakas na buhos ng ulan...   Siguradong bukas at sa susunod pang bukas ay makikita ulit akong nakamasid sa dalampasigan sa likod ng Star City...    

 END...