Normal 0

Sino ba naman ang hindi nakakakilala kay Dora the Explorer? Oo, s’ya nga yung lakwatserang negra na palagi may dalang purple bag pack at may best friend na unggoy (sa dami ba naman kasi ng hayop sa mundo, unggoy pa ang nagustuhan.) Bidang-bida din s’ya sa mga bata, sa totoo nga hindi na lang sa t.v. natin s’ya makikita kundi sa mga bags, watches, pencils, eraser, wallets, pencil cases, accessories at kung anek-anek pang novelty items na tinatakan ng pagmumuka niya. Nakaka-umay talaga, lalo na kapag umuuwi ako sa bahay namin ay madadatnan ko yung kapatid kong nanonood nu’n. Ayos lang naman kung iisipin kaso ang ayoko lang kapag naglalaro na kami, laging ako si Boots.

Minsan tuloy, napapa-isip ako ano kayang meron ang lakwatserang negra na yun at patok na patok s’ya sa mga walang kamuang-muang na mga bata. Kaya ito, dala ng aking ka-chismosahan inalaman ko talaga kung ano ang meron kay Dora, nanood ako ng isang episode. Medyo matagal na yun, tungkol sa wish. May isang creature na mukang guinea pig ang nag-pop out sa libro. Tapos may dala s’yang tatlong wish na korteng star, pero nag-flylaloo ang mga ito kaya hinabol ng aadik-adik na tropa ni Dora. Nakaka-asar ang mga sumunod na eksena, hindi nila makuha-kuha yung star. Pero nung malapit na matapos (sabi ng kapatid ko kasi yun na daw yung last na pupuntahan ni Dora according to Map) nandun sila sa isang wishing well. Kaloka ang habulan, parang natetense ako sa mangyayari. At ayun na nga, hahablutin na lang ang lintek na star bigla na lang sumingit si Swiper. Pero napigilan nila yun, dahil sa pagsasabi ng  “Swiper no swiping, Swiper no swiping.” At ‘pag narinig mo na yung famous line niya na “Oh, men!” bingo! Sisibat na ang loko. Tapos bigla na lang sila sasayaw at kakanta ng “we did it, we did it.” na parang tanga.

Pagkatapos nu’n, pinatay ko yung t.v., nanahimik at nagmuni-muni sa isang sulok. Pinag-aralan ang mga nakita. At bigla na lang naisip ko, malapit din pala sa katotohanan ang istorya niya. Tulad na lang ng problema ng karamihan sa’tin ngayon, ang pag-ibig. Minsan, kahit hindi natin aminin, gusto nating maging Dora. Kung pwede lang magkaroon ng bag pack na nandun na lahat ng kailangan natin para mapa-ibig ang isang tao. Kung pwede lang magkaroon din tayo ng Map papunta sa puso ng ating minamahal, para wala ng pasikut-sikot. At lalo na kung pwede lang nating sabihing: “Swiper no swiping!” sa mga taong gustong umagaw sa taong ating pinahahalagahan. Nakakatawa no? ang isang karakter na katulad ni Dora ay makapaghahatid ng ganitong mensahe sa atin. Isang karakter na inihalintulad lang sa isang bata na mahilig maglaro at maglakbay, ay siyang magmumulat sa atin sa isang katotohanan: hindi madali ang pag-ibig, madaming pasikut-sikot minsan maliligaw ka pa. Ngunit kapag nagtiyaga tayo, mararating din natin ang dulo. Ang jackpot. At pwedeng-pwede na rin tayong kumanta ng “we did it, we did it. Hurray!”

. . .nasulat ko 'to pagkatapos akong makakita ng isang batang naglulupasay sa jeep papuntang Cubao, dahil hindi s'ya nabilhan ng tumbler (ata 'yun) na may picture ni Dora at ang kanyang best friend na si Boots. Tapos pag-uwi ko nadatnan ko yung kapatid ko na taimtim na nanonood nu'n.