Matapus sumagi sa isip ko ang mga iilan sa mga insidente….)

Galit ka ba sa isang kurakot na politiko? Mga opisyal ng ating gobyerno? At kung sino pang mga tao sa ‘dilim’ na mapag samantala? Obyos naman siguro ang sagot dyan, “kailangan pa bang imemorize yan?”

Walang taong hindi galit sa taong kurakot, mangungutong, mapagsamantala, gahaman, mandurugas dahil sa ating pagtanto sila ang dahilan ng paghihirap ng mga kapwa natin, sabihin na nating mga kapwa natin Pilipino. Kumbaga, sa loob  ng nakabarong, baro’t saya o ’di kaya’y magagarang kasuotan ay isang animo’y ‘gutom na lobo’ at hayok na hayok sa laman. Oo, walang taong hindi galit sa kanila, sapagkat kahit na nga kapwa nila, eh galit ’din sa kanila, tayo pa kaya na ”hindi raw” isa sa kanila.

Sa kanila natin sinisisi ang kahirapan, kawalang pag-unlad ng ating bansa, krimen at mga skandal na nangyayari. Ilang dekada na rin ang sinikatan at nilubugan ng araw, ngunit hanggang pangarap pa rin tayo na umunlad ang ating bansa. At ang kawalang katuparan nito’y isinisisi natin sa mga lider ng ating bansa. Agad sumasagi sa isip ko ang kurapsyon. Oo, nga ano bakit hindi? Pero naiisip na ba natin na iilan lang sila na nasa taas at tayo pa rin ang nakararami ang nasa baba ang totoong humahawak ng kapangyarihan? Kapangyarihan na papanatilihin sila sa puwesto, at ang kapangyarihan na tulungang umunlad ang ating bansa. Tayo pa rin ang makapangyarihan, hindi sila. Pansinin nyo na lang kung paano nagmamakaawa at halos manikluhod ang mga yan pagdating ng eleksyon, at tayo rin paniwalang-paniwala naman! Hmmm, nasa ugali nating mga Pinoy ang madaling mabilog ang ulo - kita naman di ba? 

Ngunit kung naghihirap ang ating bansa, ang tanong sila lang ba ang dahilan kung bakit tayo ganito? Umiiba ang ihip ng hangin, unti-unti mong nakikita ang yung sariling humaharap sa salamin. Nababanaag sa yung mukha, sabwat ka rin!

Mangilan-ngilang insidente ang napasagi sa isip ko. Ilang buwan lang ang nakalipas, habang naglalakad ako papuntang trabaho, kung dati rati’y derideritso ang lakad ko sa eskinitang ito, ngayon may iniilagan na ako. Ito ay ang mga halamang itinamin sa gilid ng daan. Sa wari ko’y pakana ng MMDA kon ‘di man tawagin na nating ‘kosern sitisens.’ Bobot pa lamang ang mga halamang ito, kayang baliin ng sinumang wala pa sa tamang kaisipan o sinumang wala sa tamang kaisipan. Itinanim ang mga halamang ito sa malinaw na dahilan kung MMDA man, para sa adhikaing “Metro Guapo.” Napakaganda at walang masama doon. Ang masama nga lang ng pauwi na ako at pabalik na wala na akong puweding ilagan dahil wala na rin ang mga bobot na pananim. Lahat putol-putol na at waring sinadyang pagtripang pitasin ang mga dahon nito at pagbali-baliin ang mga puno nito - tapos ang proyekto - balik sisi ulit tayo!

Strike two! Habang pauwi na naman ako sakay ng trysikel, napansin ko ang tumpok ng mga kalalakihang nakapaligid sa isang manhole na ginagawa ng Manila Waters para sa water project ng isang barangay. Pinaiikutan ito ng tape na may nakalagay na “caution” kung saan nakatali din ito sa mga reflective poles na nakapalibot sa manhole. Ito’y syempre para mag silbing babala sa mga dadaan doon sa parting yun ng daanan. Walang ano-ano’y, sa ‘di malamang dahilan eh biglang pinag huhulog isa-isa ng mga mukong na to ‘yung mga protective poles doon sa manhole. At isa-isang nagsi alisan na parang walang nangyari. Kita mo, kung anong gawa ng ating kapwa, ganun ding kasisira ng magagaling na mga nilalang na to. ’Di ko pa isinasalang ang insidente ng mga street lights na pinag titirador ng kung sinumang inaabot ng sira ng ulo sa daan. Magkano ang halaga ng bawat ilaw na sa walang kadahilanan eh, basta na lamang pinagtitirador.   

Kung gusto nyo pa ng mahaba-habang halimbawa meron, pero napapahaba na ata ako. Tingin na lang kayo sa paligid n’yo o sa salamin na hawak n’yo - maraming halimbawa, ako may hawak na rin. Bakit, sila (kurakot na mga politiko) lang ba ang dahilan?

Hindi naman kasi nag sisimula ang kurapsyon ng isang politiko o kung sino man sa pamamagitan ng paglustay ng pera ng mamamayan, kundi nagsimula ito sa kinupit na papel sa kanyang katabing kaklase. Nagsimula ang kahirapan, hindi dahil naigastos ito sa ZTE deal, kundi sa bawat mamamayang ‘di marunong magpahalaga sa bawat sentimong kanyang kinikita (kung may kinikita pa nga ba?). Pero ang mahirap dito, minsan wala na ngang kinikita grabe pa pag umasta.

Sa bawat kupit, kasinungalingan, pagmamalabis, pinsala na ating ginagawa malaki man o maliit, alam n’yo bang hindi lang ito iniimpluwensyahan ang presenteng henerasyon, kundi ito’y magpasawalanghanggan na lang. Kagaya ng kabayanihang ginawa ni Rizal. Pero ‘di na natin kailangang maging Rizal pa. Sa bawat bagay na ginagawa natin, aminin man natin at sa hindi, maniwala man tayo’t sa hindi, may kinalaman tayo sa magiging kaunlaran o kasiraan ng darating na henerasyon. At tayo na ngayon ang henerasyon ng mga nagdaang ‘kabayanihan’ o ‘kapabayaan.’ Ikaw ang humusga’t pumili kung asan na tayo ngayon.

Ang namumuong katutuhanan sa isip ko, hindi lang sila (politiko) ang dahilan kung bakit ganito tayo ngayon.