Ni: reynaldo J. de la Peña

      Sirum run ang binit baybay
      nga napintahan kang gal-um. 

      Ang daray-ahan ginbarorunan

      kang karamig.

      Ang mga dapa-dapa ka baybayon

      ginaharkan kang manipis nga mga

      balud.

Pero ang atun pagpalanggaanay

Naga-inanay_ apa run dya sa indi mabuhay.

ang tagipusuon:

wara it mabatyagan nga mga pilas,

Kag wara ti ginasinggit nga bulawanun

nga ngaran.

Kung ang mga perlas
mahugot ang pangyabut
sa dalum kag mariit
nga dagat kang
mga manugsalum.

Daw ano ka hulas anodun

Kalawod ang atun paghigugma

Nga daw sa mga sikag kag himaymay

Kang mga nagralaya nga mga palumot.

       Mintras ang mga pispis

       Amat-amat nagapauli_

       Ang isla andang gintaris;

       Bisan sa kadulom kag

        kalapad kang andang inagyan,

        warat bisan isa nga mabilin.

Raad, bisan sa pagtaris ko

sa imo mga damggo,

ako magpabilin sa imong dughan.

Tuman run gani na tiponun

ang mga pinanid kang mga binalaybay

nga akun na sulat.

Agud magpamukra

Nga ikaw ang mga panaghoy

kag tinta nga natipun

sa akun dughan.

        Sa paghingalup kang adlaw…

        Kita darwa magbulaganay;

Indi ko na ikaw sarang makita,

Indi ko sarang tangraun

ang imo kasanag kag kaambong.

ang kainit magahubas

sa akun lawas.

Tion run nga ako magpahuway

Indi run ako magmitlang ka imo ngaran.

Pabay-an ko ang kalinong

nga mag ili-ili

agud ang mga panghakroy

nga akun nabatyagan

kaangay ka saku’ sa dagat;

Ang mga pakorales

ginadapya sa binit ka baybay.

_pagasilutan sa sirak kang adlaw

hasta mangin isa ka

bato bantiling.

    Mangin bulahan lang diya nga isla

    Nga nagatipunon kag nagapaputi

    sa mga baras nga hinampak

    Kang mga mapintas nga mga balud.