Salamat din sa pagbasa.

mas gusto kong isipin na isa itong kuwento, at ang pinagtanungan ay isang kaluluwang minalas sa pagtira niya sa Maynila at nagbigay ng mga babala sa isang bagong salta.  

Kung sa iba kang lugar nakatira, marahil hindi mo ito maiintindihan.  Siguro taga-Maynila ka, ano? 

Sige po. 

Ruthie

Junimun norul saranghe... ^ . ^*

Kuwento pala ito. Patula nga lang. Nakakalito ka minsan.

Siguro nga, hindi ko masyadong maunawa ang gusto mong sabihin dito. Kasi, araw-araw ko nang nakikita ang Kamaynilaan. Normal na normal na sa akin ang daloy ng buhay dito.

Cge.

Tama ka naman talaga, tula siyang pakuwento, o gaya ng gusto kong isipin, kuwentong patula, hahaha, basta ganun na rin siguro iyon.

I agree.  There's a certain degree of numbness that needs to be learned to survive the adverse conditions of the metropolis.  Sabihin nating isa ako sa mga bagong salta (2 taon mahigit pa lang ako dito sa Maynila) at masasabi kong maraming bagay akong ikinagulat noong una.  May mga kuwento akong narinig, at ang iba'y nasaksihan ko na rin mismo, at ang kinalabasan, itong tula/kuwentong ito.  :)

Ruthie

Junimun norul saranghe... ^ . ^*

Tula.

You've been here in MM for two years only, and how old are you? Why are you here? Where did you come from?

You're still studying or working already?

Your poem hits its theme: The ritual of fitting in, in a new place with a different culture. And you've carried it out successfully.

Grabe Mr. Dagrit, daig ko pa ang ipo-polygraph niyan, ah!    

Check mo na lang yung "Greetings to the Filipino Writer Members" by unexpected, sa tingin ko may naisulat na ako dun tungkol sa aking sarili.

Salamat sa pagbasa. 

Ruthie

Junimun norul saranghe... ^ . ^*

Nakakatakot tuloy tumira sa maynila.Jeje ok n qh d2 sa pangasinan. Wink.
.
.
sex, drugs, and rock n roll,
speed, weeds, and birthcontrol.
life sh*ts and then you die.
so f*ck the world and lets get high!

i wish I were twentyOne... :)

Hmm wala sa intensyon ko ang manakot, hehe.  Pero kadalasan, ang pagtira sa Maynila ay "out of necessity", kumbaga... Dito maraming opportunity eh.  Basta, biglang lalabas mga super powers mo pag kinailangan mo nang dito makipagsiksikan.

Sana wag kang matakot sa Maynila.  Kung ang isang iyakin at isip batang katulad ko ay nagawang mabuhay dito, ikaw pa!  Sige.

Salamat sa pagbasa.

Ruthie

Junimun norul saranghe... ^ . ^*

Ruthie, pormal ka naman masyado. Tawagin mo na lang akong Alex.

Pinuntahan ko ang entry na sinabi mo. Nabasa ko ang tungkol sa iyo, kay Pmel, at sa iba pa.

Ang gagaling n'yo pala. Very talented. Filled with promises. And at the prime of your lives.

Ingat sa pag-aasawa. Baka ugok lang ang maging mister n'yo. Kawawa naman kayo. Sayang ang mga talent n'yo.

Salamat po sa advice.   Willing akong makinig sa mga babala at payo, lalo na pagdating sa mga bagay na ganyan.  Paano nga ba pumili?  Hirap kasing kumilatis, marami po kasing mapagkunwari.  

Sige kuya, post ko mamaya yung tula kong "Pag-ibig na Dakila"...  Siguro makikita mo dun kung ano ang pagtingin ko sa tunay na pag-ibig. 

Ruthie

Junimun norul saranghe... ^ . ^*

heheh wag mong seryosohin masyado itong tulang ito, heehee.  basta sulat lang ng sulat baka makapuwing. 

good luck sa entry mo Jons!   

Ruthie

Junimun norul saranghe... ^ . ^*

Hehe, salamat sa pagbasa mo at sa oras na ring nilaan. 

Actually ako di ako laking Maynila at talaga ngang nakakamiss ang lugar kung saan ako lumaki.  Gaya mo, nature lover din ako.  Pero kahit paano, natutunan ko na ring mahalin ang Maynila.  Gaya ng isang tao pag umibig, diba, kahit may kapintasan ang mahal niya, natututo niya itong tanggapin.  Parang ganun lang din.  :)

Ruthie

Junimun norul saranghe... ^ . ^*

Yup... thanks sa pagbasa...

Nga pala, wish ko na makabalik ka somehow sa simbahan na naniniwala at isinasabuhay ito: 

"Pure religion and undefiled before God and the Father is this, To visit the fatherless and widows in their affliction, and to keep himself unspotted from the world." - James 1:27 

Ciao :)

Ruthie

Junimun norul saranghe... ^ . ^*

don't worry, hindi naman ako ligaw na tupa, kung iyan ang inyong iniisip.

sa pagbukas ng aking isip, nakita ko ang kakiputan ng relihiyon na kinagisnan ko.  umalis ako dahil natuto ako; dahil lumawak ang unawa ko. sa pagkalas ko sa relihiyon, lumakas ang pananampalataya ko.

ironic, pero totoo.  at hindi ako nag-iisa. marami na akong nakilala na hindi nagp-practice ng anumang religion pero mas matindi pa ang unawa at pananampalataya.

salamat po sa concern!

swak na swak 'yang verse na iyan!

http://katya14.multiply.com/journal

salamat Ruthie.

ay pasensya, magko-komento ka pala sana. dinelete ko tapos ni-repost ko, dahil kay a.dagrit. 

ok, bye bye.

http://katya14.multiply.com/journal

alarm mo pa rin yung soundfile ko? hehe, sana naman hindi pagkatuliro ang dala nito sa iyo.  kumusta ka na? tagal mong nawala ah! 

ay, yun pala si Dave, hindi ko kasi nagets dati yung post mo eh, hehe.  buti naman at nagparamdam ka na ngayon!  sana nasa mas mabuti ka nang kalagayan kesa dati.

true, life must go on, as we go, daming kailangang matutunan.  as you said:  adapt or perish!

Ruthie

Junimun norul saranghe... ^ . ^*

thanks for reading, and your time. :)

Ruthie

Junimun norul saranghe... ^ . ^*