May isang babaeng nagngangalang Karen siya ay kaibigan ko at mahilig siya mag kuwento sa amin.Isa ito sa mga kuwento niya na may kababalaghang nangyari.

Linggo noon ng papauwi na si Karen sa kanilang bahay..parang wala sa sarili at malayo ang iniisip.Di niya alam kung anong problema ngunit di niya mapigilang maging balisa.

Pagdating sa bahay ay agad siyang pumasok sa kuwarto niya at nagkulong.Marami ang naiisip niya tungkol sa buhay niya at sa pamilya niya. Ayaw niyang magpadala sa mga problemang ito pero ano ba magagawa niya masyado siyang iyakin.

There is a dog-eared photo: three girls each holding a pack of Cheezum in front of a closed door–the ambivalence of mischief and shyness on their faces. One is wearing “dragonfly” sunglasses, as they called it.

Written June 19, 2008 .

I'm second in a brood of six, the youngest just turned two yesterday.

I pre-wrote it in my head one night when I was watching a movie alone with a bag of chips. We all need to dwell on snippets of the past--the ones that make us smile, although sadly, but a smile nonetheless.

di porke babae ka mahina ka
bakas pa nga lata saking mukha
di porke babae ka iyakin ka
mata ko ba'y di napansing lumuha
ba't ganyan ka nalang umasta
kaw nalang ba laging kawawa
wala ba kong karapatan
at kaw nalang dapat pakinggan
moralidad ba ang basehan
o kulturang walang katuturan
sige sa kanila ka makinig
patuloy busalan aking bibig
tuloy mo yang pananaw mong hangal
kalimutan pag-ibig kong dangal

Normal 0 false false false MicrosoftInternetExplorer4

iTo aY isAnG sAnAySaY tungkOl sA iSaNg PanagInip nA nAgbAliK sA first person point of view ng kAnyAng nAkaraan..

akO ay iSaNg studeNt sA University of the philippines-diliman.. malikhaing pagsulat major...

Nabasa ko ang ilang articles dito at naengganyo akong mag register at gumawa nang sarili kong entry. Lalo na yung mga kwento tungkol sa multo. Naisip kong ibahagi ang isa sa mga naging karanasan ko.

Totoo nga ba ang multo? Nung bata pa ako, mga elementary pa ko, may mga bagay bagay akong nakikita pero hindi ko na lang pinapansin, syempre dahil bata pa, naisip ko na baka nga guni-guni ko lang ang lahat. Sabi pa nang pinsan ko maaga raw akong mababaliw dahil sa mga kathang isip ko.

uy,uy.wulang pasok?

Sent!

1 message recieved

...,,^^:meron.shemfre:^^,,...

ah,ok salamats.

Sent!

"waaa!"

Papungas-pungas akong tumayo at sumilip sa labas.Maulan kaya naman nakakatamad,eh kaso kailangan pumasok,perfect attendance pa naman ako!

Hindi naman talaga kalakasan ang ulan,pero parang nasanay na ko na kapag bumagyo ay suspendido ang mga klase.Tag-ulan kasi ngayon.

Pagpasensyahn nyo na po yung gawa ko.First time ko pa lang pong magsulat ng ganito,sa buong buhay ko!.Feel free to comment,suggest and criticize.sana po naenjoy nyo.Salamat po sa pagbasa. :]]

Doctor Noel

dyeppri

someday our paths will cross and you'll know
that i was there all along when you need someone for a tow
for life's been pulling you down fast
that turning your back is out of your vocabulary for long last

i wish you could understand how difficult it was
with everyone looking and eveyrthing's a big fuzz
noone was there but you and i
cursing the world and everyone to die

i gave my all, of what was left of me
yet it was nothing still as we're not meant to be
you turned your back easily
listened to this prickhead willingly

Ilog ng Bamban

dyeppri

Artikulo: Sekswal na Pang-aabuso sa Kababaihan 

Taong 1992 nang makilala ko si Rea  na isang estudyante sa Quezon National High School sa Lucena City na noon ay  16 taon gulang pa lamang at nasa ikatlong taon sa sekondarya. Masasabi kong mabait, maganda ngunit may pagka-liberal ang pag-uugali niya.

Lahat ng datus dito ay aktwal na nangyari ngunit payak lamang ang pagsasalarawan upang itago ang katauhan ng mga naapi.

Isinaalang-alang ng may-akda ng artikulo ang kanilang dignidad at kahihiyan. Salamat. 

dyeppri