Wag Husgahan ang Walang Laman

Eh ano ngayon kung nangupit siya? 

Eh ano ngayon kung nang-umit siya? 

Damang dama ang pighati ng uring manggagawa....

i. Agahan

Tila nagkukulang na ang tamis

sa kapeng hain o masakit lamang talaga

dyeppri

ang kalangitan ko ay puros panimdim

at ang palamutiy ulap na madilim

ang hihip ng hangiy awit nasa libing

ay tinatangisan ng mga bituin

alapaap kung bakin aking natamasa

ay puno ng hilahil at luha ang bunga

o ang kariktan ay langit ng dusa

at ang buhay koy storyang walang lasa

maging anga agos ng aking batisan

ay nangatuyo nat luha ay nasaan?

ang malilim na puno sa aking likuran

ay nangamatay dit bulok nang datnan

awit ko ngayoy lamay na malungkot

Kahit na nagmumukhang tanga
Kahit na sinasaktan ako
Umiiyak ako dahil sa 'yo
Heto pa rin ako
Halos baliw sa 'yo

Masakit palang makita ang minamahal mo na may ibang kasamang lalaki. Masakit pala kahit pa sabihing wala na kayo.

jonsdmur

Ito na yata ang pinakamahirap na kwentong naisulat ko... mahirap kasi.. mahirap balikan ang nakaraan... hindi ko alam kung paano ko isasalaysay ang nakaraan ng aking pag-ibig.. mahirap pala...

Note: Maliban sa ilang teknikal error ay medyo nagulo sa copy paste.. aayusin ko pa po.. salamt sa pagbasa...

Pag-ibig mo'y sugat
Sa aking puso,
At ang patuloy nitong pagdurugo'y
Sanhi ng aking tuluyang pamamaalam
Sa mundo ng matinding kalungkutan,
Sa mundo ng nakabibinging katahimikan,
Sa mundo ng mga patay.

mae ann is 42 and proud to be. She was a LIRA fellow, an athlete at age 38 with two long distance running medals, a member of Ricky Lee's Katorse. A survivor of domestic violence, she believes that all abused women's lives are not over. She started to accomplish all of the above a year after she ended her relationship with an abusive husband.

Mukhang masungit nanaman

ang kalangitan na naghuhudyat

ng masamang panahon

tulad ng ating kahapon.

Dagundong ng kulog,

nakasusunog sa mata

dyeppri

Pila-pilang nakaupo sina Allen, Jean, Kristine at Jenn sa maliit na upuan, hinintay nina Jenn ang pagdating ng susunod nilang teacher para sa last subject nila.

Shit! Tapos na naman klase nila Kent, makikita ko na naman siya, magsisikip na naman dibdib ko. Epal naman kasi si Kent eh, may iba na ngang nililigawan, matapos yung dalawang bwan namin, eto siya, mukhang di ata alam na nasasaktan ako!! Sa isip ni Jenn.

"Ano?"

"Kumuha na naman siya."

Hindi napigilang mapabuntung-hininga ni Mark, sabay tingin sa asawa na katulad niya ay may bakas ng pag-aalala sa mukha.

"Dapat nang matigil 'to," sabi ni Mark pagkatapos ng ilang sandali. "Hindi ko maintindihan kung ba't hindi na lang siya humingi—bibigyan naman natin siya."

"Mark," panimula ni Ann. "Sa tingin mo... nagda-drugs siya?"

Paglipas ng mga araw.

Nang ang nasirang puso matatakpan ng walang

kulay na ulap. Magtutungo sa nais puntahan.

Subalit hindi matatagpuan. Mga alaalang

itinapon sa mga araw…

Ganunpaman…

Ikaw ay nasa iyong sarili pa rin lamang.

Magulong kaisipan hindi ninanais unawain.

Ipinagbabawal na kaisipang hinahayaang mangibabaw.

Sakit na hinihigitan ang sakit.

Hinahayaan ang pilat at kalungkutan na maging isa.

Ang bumalik sa mga araw na iyon,

wala mang pagmamahal…

Ganunpaman…

Kailangan mong matagpuan.

Masasayang alaala.

       Tanong na kumekwestyon sa pagkalalaki ng isang lalaki. Tanong na napakahirap sagutin para san mga taong nagtatago parin sa anino ng katotohanan. Maging sa akin, aminado akong di ko rin magawang sumagot nang walang pag-aalinlangan. Hindi ko rin kasi alam ang mas tamang sagot.

       Magdadalawang taon na ng tumigil ako sa pag-aaral, wala kasi akong pantustus dito. Nagawa kong tumuntong sa kolehiyo, dahil sa scholarship na nakuha ko bilang Valedictorian ang klase. Subalit, isang taon lang ang natapos ko dahil narin sa kawalan ng sapat na salapi.

pasensya na kong pakonti-konti lang naisusulat ko. Mabagal kasi akong magtype at sa internet cafe lang ako gumagamit. Sana ay inyong maintindihan. MARAMING SALAMAT... AT SANA ABANGAN NINYO ANG SUSUNOD