Ako ang mga palad

na nananabik sumalo sa iyo

at ikaw ang ulan na laging hinihintay ko

saglit kong mahahawakan ang bawat lamig ng pagpatak mo

hindi kita maaring angkinin

at kusang sa lupa ikaw ay magtutungo.

Ako ang punong kahoy at ikaw ang bawat dahong

nawawalan ng sigla't unti unting natutuyo

hindi kayang pigilan ng aking mga sanga

mapipigtas ka mula sa akin,

at liliparin ng hangin papalayo.

Ako ang mga paang naglalakad tuwing hapon

sa dalampasigan

at ikaw ang mga alon na dumadampi sa aking paanan

hindi kita kayang yakapin kailanman

hindi kita kayang ipunin

magpupumiglas ka't, babalik sa karagatan

Ako ang damong ligaw na sumasayaw sa hangin

at ikaw ang langit na pinipilit kong aabutin

hindi ko kailanman mahahawakan ang iyong mga pisngi

sapagkat sa likod ng mga ulap

ay habambuhay kang nakakubli.

Ako ang pusong gabi-gabi sa iyong nag-aabang

at ikaw ang butuing natatangi't pinakamakinang

walang muwang kang nakatanaw

habang ako'y humihiling...

"sana ang mga butuin ay nakakarinig rin."

***********

adlesirc

09.24.2010