i am waiting for the post: to those who have nothing good to write

What is the connection between writing and camaraderie? Hindi ko ma-gets. Sana nag-friendster ka nalang.

Number 1:

Hindi excuse ang pagiging bago sa paggawa ng basurang tula. Dahil kung talagang pinahahalagahan mo ang gusto mong i-express, ang iyong paniniwala o ang taong pinag-aalayan ng iyong katha, bakit tae ang iaalay mo rito?

Number 2:

Ang mga tula, kuwento at anumang katha na ginawa mo at inilathala mo sa anumang midya (internet, print etc.) ay hindi na sa'yo kundi sa mambabasa. (Basahin mo The Death Of The Author ni Roland Barthes).

Sa oras na ang katha/text ay mapasakamay na ng mambabasa, siya na ang may katha nito at malaya na siya upang iinterpret ang katha o sabihin kung maganda ito o pangit.

Ang papel mo lang bilang "author" ay ang isalin ang idea mula sa paligid mo, o karanasan at i-translate ito into something tangible: ang lingwahe. At mula sa lingwahe, ito ay nagiging tula o kwento.

Number 3:

Kung ang mga bagay na isinulat mo ay para sa sariling pleasure mo lamang. Bakit mo ito pinopost sa isang public domain (ex. FW at blogspot)? Mga lugar kung saan nakabuyangyang sa lahat ng tao ang katha. Libreng-libre para kantutin at lapain ng mga malilibog? Hindi kaya may desire ka rin na mabasa ang gawa mo?

At yun ang rason: pinost mo ang mga tula mo dahil gusto mo ngang mabasa.

At since nasa public domain ito, why get affected kung may manlait o may pumuri sa gawa mo?

If you don't like nasty comments (which is different from constructive criticism), then why tie your pigs outside for the wolves to feast on.

Lastly, kung technical ang number 2... Ang number 1 ang pinaka-importante.

---------------------------------------------------------------

Sa likod ng mahabang dreadlocks at balat na puno ng tattoo at piercing, si j.luna ay isang lisensiyadong guro. Nanalo na siya ng award sa pagsulat ng maikling kuwento, at napublish na ang kanyang mga kuwento at tula sa ilang publikasyon. Isa siyang amateur at baguhan.