a story made in heaven but sometimes people just make it all complicated..

Kapag gabi at nasa work, she’s Claudine.

Kapag araw, Gina ang name niya.

Nakilala ko siya as Gina. Ang babaing nagbigay ng "first experience" ko.

Here’s the story:

( FOR ADULTS ONLY )

1999. Biñan, Laguna. Gym. 7:00 P.M.

PART 1: 

There was a doll who fell in  love with a human. A fairy showed up and told doll, "I can make you human. But tell me, what can you do that nobody else can?". The doll answered, "Isn't it obvious? I love her so much that it made my plastic heart beat."

PART 2:

“P’wedeng maupo?” Without waiting for my reply ay hinila ng tsik ang silya sa tabi ko, naupo, and shared a table with me.  

PART 6 

“Do you like me?” sabi niya. I of course noted that she preferred the word “like” kaysa sa “love” sa pagkakataong iyon.

PART 5

“MAHAL mo pa rin ba ako?” tanong ni Shirley sa akin habang nagpasalin-salin sa aking mga mata ang kanyang paningin. Nanatiling nakalapat sa dibdib ko ang kanyang mga palad. Nanatili akong nakayakap sa kanya.

I was not surprised, but I was not expecting her to ask me such question.

"Ang gulo n'yong kausap. Kung sinu-sino ang humaharap sa akin. Puwede ba, isa na lang ang kausap ko."　

"Sige, Ate, iyon na lang unang kausap ninyo ang laging haharap sa inyo. Si..."

"Hindi. Ikaw ang gusto kong kausap."

"Mahirap po, Ate, kasi..."

"Kung ayaw mo, okay lang. Madali akong kausap. Pero maghanap-hanap na　kayo ng ibang bahay na uupahan."

That was my first encounter with Ate Sioni.

nakatayu sya sa harapan ko. nakatingin ako ng di nya namamalayan. sa totoo lang gusto ko syang lapitan. gusto kong makipag-usap sakanya,gusto kong makipag eye to eye contact sakanya face to face o lips to lips, hindi joke lang syado namn tayu nagmamadali. basta gusto ko syang lapitan at harapin ang kanyang mukha.