Ulan
Nangag-unahang sibat na mapusok,
Na luha ng langit sa paghihimutok;
Sa tigang na lupang dibdib na marupok,
Bumabang anaki'y bayaning kukupkop.
Sibat na nabali sa lupang tiwangwang,
Nadurog na bubog sa natuyong linang;
Sumambulat na waring sa sinayaw-sayaw,
Matigas na lupa'y putik na lumabnaw.
Hayan ang daigdig sa luntiang saplot,
Minsan pang nagpuri sa banal na Diyos;
Ang tigang na lupang sinbtigas ng moog,
Sa patak ng ula'y putik na lumambot.
----------------oOo-------------------
Pumatak ka ulan sa tuyo kong bukid,
Dampian mo yaon ng iyong pag-ibig;
Sa bitak na lupang tinigang ng nais,
Silipin ang binhi niring panaginip.
Hayan ang bukid ko na tinatag-araw,
Matigas ang dibdib -- sintigas ng bakal;
Ah! sa lantang damo't layak na naghalang,
Ang aking hinagpis ay nakalarawan.
mula kay tatay at para sa kanyang alaala!


